เดี๋ยวนี้คำว่า “ลูกค้าทั่วไป” ยังมีอยู่จริงไหม?
ช่วงนี้ไปอ่านบทความของ เคทีซี ที่พูดถึงเรื่อง The End of Average โดยหยิบมุมหนึ่งจากงาน The Secret Sauce SUMMIT 2026: Age of Builders มาเล่าต่อ อ่านแล้วสะดุดกับคำนี้มาก
The End of Average — จุดจบของคำว่า “ค่าเฉลี่ย”
ตอนแรกก็คิดว่าเป็นศัพท์การตลาดอะไรอีกหรือเปล่า 555 แต่พอลองนึกถึงตัวเองกับคนรอบตัว เออ...มันก็จริงนะ
เพื่อนอายุเท่ากัน รายได้อาจไม่ได้ต่างกันมาก แต่ใช้เงินกันคนละเรื่องเลย
คนหนึ่งเที่ยวเก่งมาก แต่เรื่องอื่นประหยัดสุด ๆ
อีกคนแทบไม่เที่ยว แต่เข้ายิม ซื้อของกินดี ๆ ดูแลสุขภาพเต็มที่
บางคนไม่มีลูก แต่ค่าใช้จ่ายของหมาแมวคือห้ามแตะ 😅
ส่วนคนอายุ 60+ เดี๋ยวนี้หลายคนเที่ยวเอง ทำงานต่อ ใช้แอปคล่องกว่าลูกหลานอีก
แล้วเรายังควรเอาอายุ รายได้ หรือ Gen มาบอกอยู่ไหมว่า คนกลุ่มนี้ “น่าจะ” ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน
อีกเรื่องที่ฟังแล้วชอบคือ มี Data เยอะ ไม่ได้แปลว่าเข้าใจคนเยอะ
สมมติเราเพิ่งซื้อตั๋วไปญี่ปุ่น ระบบเห็นว่าเราชอบเดินทาง แต่จริง ๆ ทริปนั้นอาจไปทำงาน ไปหาครอบครัว หรือแค่บังเอิญเจอตั๋วถูกก็ได้
หรือเห็นเราซื้ออาหารคลีนบ่อย ๆ ก็อย่าเพิ่งสรุปว่าเป็นสายเฮลท์ตี้จ๋า เพราะเย็นนี้อาจนัดกินหมูกระทะอยู่ก็ได้ 😂
ยิ่ง AI เก่งขึ้น เรื่องนี้ยิ่งน่าคิด
เพราะเครื่องอาจรู้ว่าเราคลิกอะไร ซื้ออะไร ดูอะไร แต่สิ่งที่ยากกว่านั้นคือ รู้ว่าตอนนั้นเราคิดอะไรอยู่
บางทีอนาคตอาจไม่ใช่การพยายามรู้จักเราให้เยอะที่สุด แต่อยู่ที่รู้ให้ “ถูกเรื่อง ถูกเวลา” มากกว่า
ชอบตรงนี้ของ The End of Average เพราะมันไม่ได้บอกว่าทุกคนต้องพิเศษไม่เหมือนใครตลอดเวลา แค่เตือนว่า อย่าเพิ่งคิดว่าคนที่ดูเหมือนกัน จะต้องต้องการเหมือนกัน
คิดไปคิดมา AI อาจไม่ได้ทำให้เรื่อง “คน” ง่ายขึ้นด้วยซ้ำ
ยิ่งมีข้อมูลเยอะ ก็ยิ่งเห็นว่าคนเราซับซ้อนกว่าที่คิด
มีใครเคยเจออะไรที่ระบบแนะนำมาแล้วตรงใจแบบ “เฮ้ย รู้ได้ไง” บ้างไหม
หรือของใครหนักกว่า คือเห็นแล้วได้แต่คิดว่า
“ไปเอาข้อมูลมาจากไหน เราไม่ใช่คนแบบนั้นนะ” 555
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
