มีแว๊บหนึ่ง เราเห็นภาพ เศรษฐี น่าตา เค้าเป็นเหมือนไก่ เห็นแป็บเดียว ก็ภาพนั้น ก็เห็นหมือนปกติ ตาเรามันอุปโลกน์ภาพยังงั้นไปได้ เห็นไปได้ ผู้ที่ร่ำรวยด้วยน้ำเลือดน้ำหรอง หยาดเหงื่ออรงกายผู้มีกรรม มีพระท่านถามเราว่า ค่าชีวิต ของมดกับช้างเท่ากันมั้ย เรื่องเวรกรรม นั้น ชีวิตต่อชีวิต ที่คบ้องเวรกรรม เลี้ยงเค้ามาฆ่าเป็นอาหาร ชีวิตหนึ่งชีวิต ก็ต้องมีการชดใช้กัน เรื่องพระองคุลีมาร คนที่เคยฆ่าท่าน ก็ต้องมาเกิดให้ท่านฆ่า
เรื่องราว ที่ว่า เจริญวัตถุ ความรู้ต่างๆ เทคโนโลยี ที่ว่า เจริญ นั้น เค้าให้มาทำลาย ทำร้ายมนุษย์ด้วยกันเอง แล้วมันก็น่า กลัว เมื่อหมดกายเป็นมนุษย์ จิตเค้าจะจากโลกนี้ ไปนาน ต้องอยู่ในสังขารกรม ที่ตนเองทำเอ่ง เค้าเรียกว่า เก่ง เฉลียวฉลาดสร้างเวรกรรม สร้างทรัพย์สมบัติเงินทองมาทับถม สร้างภารมากมาย ให่แก่จิต บันทึกจดจำว่า มีกายมนุษย์ทั้งที่ ก็หลงใหลยึด วงกลมรอบหัว สามห่วงอบาย อะบายดึงจิต ลงอบายภูมิ นันอสงไขย . ชาติไม่ได้ ที่จะต้องไปทุกข์ทรมาน จิตไปทุกข์ทรมาน . ในสังขารกรรม นรก สัตว์ เปรต อสุรกาย
แต่นั้นคนเรามันเกิดมา ยิ่งเก่ง เก่งสร้างกรรม ด้วยอารมณ์อยากทะเยอทะยาน .กรรมเค้าส่งเสริมให้ จะได้ .เมื่อออกจากกายมนุษย์ ก็หายจากกายมนุษย์ ไม่มีใช้ใช้ ยาวนาน . ที่จะมีพ่อแม่เป็นกายมนุษย์
. เรื่องราวอย่างนี้ เราไปดูองค์พระสิทธัตถะ .รอยพระเวสสันดร มันมีเรื่องราว ที่มีพระ ท่านบอกว่า เอ้า ..โยม ฝึกหัด รับทุกข์เวทนา จองทรัพย์สินเงินทอง วัตถุต่างๆในบ้าน ที่อาศัย . เราก็ทำตามที่ท่านแนะนำให้ โอ้ว มันเป็นคลื่นไหบออกมา เป็นแสงสีดำ เป็นสาย สีดำ ออก ดหมือนสายลม คมกริบ เชือดเฉือนไปทุกอณูทาสในกาย ไม่มีความสุขเลย มีแต่ทุกข์ นี้ก็เปเรื่องที่พระท่านสอนให้เรียนรู้ . แต่นั่นแหละมัน เรียนรู้ยาก
หากเราเรียนรู้ได้ รับรู้ได้ .เป็นกระแสคลื่นความทุกข์เกิดขึ้นตลอดเวลา ก็ต้องหนี่ไปอยู่ป่า เข้าป่าด้วยเสื้อผ้าชุดเดียว ไม่เอาอะไรติดตัวไปเลย ที่ว่า สลัดทิ่ง ทรัพย์สมบัติ อะไรต่างๆ ที่เกิดมาใข้ ไม่เอามาใข้อีกเลย . เรื่องราวอย่างนี้ มันเรียนรู้กันยาก แต่ก็ไม่ใข่ว่า เรียนรู้ไม่ได้ . นั่นคือ การอาศัยเรียนรู้ไปตามรอยคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า .แต่คนสมัยนี้ เค้าก็ไม่สนใจ ฝึกหัด. เค้าก็เป็นผู้ไม่รู้ จักเวรกรรม ไม่รู้ว่า จิตขเงตนเองจะไปทุกข์ทรมานยาวนาน เป็นอสงไขยๆชาติ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
