สังหารรัชทายาท (4 เล่มจบ)
อู้หยวน เขียน / เจินจูไหน่ฉา แปล
โปรยสำนักพิมพ์แจ่มใส :
สามปีก่อนเกิดคดีลอบสังหารรัชทายาทจนตกตะลึงไปทั้งแว่นแคว้น ‘รัชทายาทเฉิงหมิง’ หายสาบสูญในแม่น้ำเปี้ยนเหอไปตลอดกาลคนรักของนางก็จากไปชั่วนิรันดร์
สามปีให้หลัง ‘ซูลั่วเวย’ ยอมสวมมงกุฎฮองเฮาเคียงข้างบุรุษที่นางไม่ได้รัก เมื่อมีทั้งอำนาจและบารมีอยู่ในกำมือ ต่อให้ต้องตายนางก็จะไขคดีบาป ผลาญชีวิตผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังให้หมดสิ้นทวงคืนความเป็นธรรมแก่คนรักให้จงได้!
ทว่าการมาถึงของ ‘เยี่ยถิงเยี่ยน’ ผู้ตรวจการคนใหม่ที่แสนลึกลับกลับทำให้ส่วนลึกในหัวใจของนางสั่นคลอน รูปโฉมไม่เหมือนคนรักของนางสักนิด แล้วเหตุใดนางถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเขานักเล่า แต่นางรู้ดีว่าการมีความรู้สึกลึกซึ้งให้ฝ่ายตรงข้ามก่อนย่อมเสียเปรียบนางต้องควบคุมคนสนิทของฮ่องเต้ผู้นี้เพื่อให้แผนการที่ตนวางไว้สำเร็จ โดยไม่รู้เลยว่า... สายใยเสน่หาอันบางเบาเริ่มก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ
หลังอ่านจบอย่างเต็มตื้นและอิ่มเอมใจยิ่งนัก :
คำเตือน* หนังสือเหมาะสำหรับอ่านอย่างละเลียด ต้องตั้งใจเก็บความไปทีละส่วน ไม่ใช่นิยายจานด่วน รีบอ่านรีบข้ามจะยิ่งงง เพราะนักเขียนใช้วิธีเล่าตัดสลับระหว่างปัจจุบันกับอดีตตลอดทั้งเรื่อง
“สังหารรัชทายาท” เป็นนิยายแปลย้อนยุคแนวดราม่าวังหลวงเข้มข้น เปิดเรื่องมา (ถ้าไม่อ่านสปอยล์มาก่อน) เราจะไม่รู้เลยว่าตัวละครไหนเสแสร้ง ตัวละครไหนจริงใจ วิธีเล่าความสูญเสียของนางเอกตั้งแต่ฉากแรกไม่ได้มาแบบตะโกนลั่นทุ่ง ไม่ได้ระเบิดภูเขาเผากระท่อม แต่ย้อนเวลากลับไปในวันเทศกาลซั่งหยวน วันเดียวกับวันเกิดของรัชทายาทเฉิงหมิง วันเดียวกันกับเหตุการณ์สะเทือนใต้หล้า เมื่อรัชทายาทที่สวรรค์ประทานลงมาพระองค์นี้ถูกลอบสังหารสิ้นชีพในแม่น้ำเปี้ยนเหอ แม้แต่พระศพก็หาไม่พบ
ภาพตัดฉับมาสามปีหลังจากวันนั้น ซูลั่วเวย-คนรักที่เติบโตมาพร้อมกับเขาตั้งแต่วัยเยาว์ ว่าที่ชายารัชทายาทผู้งดงามเฉลียวฉลาดทุกด้านนางนั้น กลับยินยอมสวมมงกุฎเป็นฮองเฮา ยืนเคียงข้างซ่งหลัน น้องชายของรัชทายาท ผู้ดำรงตำแหน่งฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ออกว่าราชการคานอำนาจกับอวี้ชิวสือ อัครเสนาบดีผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของราชสำนัก เพื่อเป็นกระบี่คมด้ามหนึ่งให้ซ่งหลันที่ยังไม่ถึงวัยสวมกวาน
ประชาชนในแคว้นต่างเล่าลือว่าฮ่องเต้กับฮองเฮารักใคร่กลมเกลียวกันอย่างดี เบื้องหน้าซูลั่วเวยอ่อนโยน เข้าอกเข้าใจซ่งหลัน แตกหักกับสหายสนิทอย่างองค์หญิงซูคัง น้องสาวซ่งหลิง-อดีตรัชทายาท ไม่ไยดีกลุ่มก้อนที่เคยไปมาหาสู่ ไม่ติดต่อกับพี่ชายบุญธรรมอย่างซูสืออวี่ ไม่มีบริวารสนิทในตำหนักใน มุ่งหน้าแต่จะบริหารแผ่นดินไปพลาง สู้กับอวี้ชิวสือไปพลาง เตรียมความพร้อมให้ซ่งหลันเข้ามาจัดการราชกิจได้เท่านั้น
แต่ความจริงซูลั่วเวยกับกลุ่มสหายที่ติดต่อกันอย่างลับ ๆ สืบรู้ในที่สุดว่าเบื้องหลังคดีสังหารรัชทายาทที่เอาผิดคนไปนับพันเมื่อปีนั้นมาจากการร่วมมือไม่คาดฝันของซ่งหลัน น้องชายที่ดูไม่ประสีประสา กับอวี้ชิวสือ ขุนนางที่มีความยึดติดสุดโต่ง และองครักษ์ส่วนตัวของซ่งหลิง นางจึงวางแผนซ่องสุมกำลังกับกลุ่มคนที่ยังจงรักภักดีต่ออดีตฮ่องเต้และรัชทายาท เพื่อแก้แค้นและคืนความเป็นธรรมให้คดีที่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ไปมากมาย
ระหว่างที่ซูลั่วเวยดำเนินแผนไปอย่างเงียบกริบไร้คลื่นลมเช่นนี้ ราชสำนักก็ได้ต้อนรับ เยี่ยถิงเยี่ยน ผู้ตรวจการคนใหม่ที่มีความเป็นมาไม่ธรรมดา แม้รูปโฉมหล่อเหลาราวภูตพรายจะแตกต่างจากคนในดวงใจโดยสิ้นเชิง แต่เขากลับทำให้หัวใจของซูลั่วเวยสั่นคลอน กลิ่นอายแสนคุ้นเคยล่อลวงนางให้ยินยอมหลอกตัวเองเมื่อม่านหนาหนักสีน้ำเงินครามรูดปิดเข้าหากัน เพียงหวังจะกลับไปสู่ความหลังสุดอาดูรในห้วงเวลานั้นอีกครั้ง
เยี่ยถิงเยี่ยนคือซ่งหลิงจำแลงในร่างใหม่ ใช้เวลากอบกู้ซากที่เกือบจะมอดไหม้ไปแล้วกลับมาอีกครั้ง เติมเต็มประวัติของตนเองอย่างไม่มีจุดไหนน่าสงสัย อาศัยความเฉลียวฉลาด รอบรู้ ช่างจำนรรจา คาดคะเนเก่งกาจ รู้ใจโอรสสวรรค์ กลายเป็นขุนนางคนโปรดในเวลาเพียงข้ามวัน พร้อมกันนั้น ก็หยั่งเชิงฮองเฮาซูลั่วเวยด้วยท่าทีของคนมีศรรักปักอก เย้าแหย่บ้าง เกี้ยวพาบ้าง เมินหมางบ้าง ให้นางสับสนวุ่นวายใจแต่ไม่แสดงออก
ต่างคนต่าง “แสดง” ใส่กัน ทั้งที่คนหนึ่งรวดร้าวปานหัวใจแหลกสลาย อีกคนคิดเพียงว่าเมื่อเขามีกลิ่นอายคล้ายคนในอดีต ก็ยินดียอมรับการเย้าหยอก แลกกับการเป็นสายลับสองหน้าให้นาง ใต้เท้าเยี่ยคิดว่านางอยากกำจัดอวี้ชิวสือเพื่อซ่งหลันจึงร่วมมือกับเขา ส่วนซูลั่วเวยก็คิดว่าเขาอาจจะเป็นคนสนิทของซ่งหลิง จึงรู้จักวิธีเข้าหาซ่งหลันเชี่ยวชาญขนาดนั้น
กว่าซ่งหลิงจะรู้ว่าคนรักไม่ได้เปลี่ยนไปจากอดีตแม้แต่น้อย กว่าซูลั่วเวยจะรู้ว่านี่คือคนรักปานดวงใจที่เคยคิดว่าสูญเสียไร้หนทางหวนกลับ ขั้วอำนาจในราชสำนักก็ผันแปรไปไม่หยุดยั้ง เกิดเหตุการณ์วัดใจ การประลองกำลังครั้งแล้วครั้งเล่าของฝ่ายที่อยู่กลางแจ้งและฝ่ายในที่มืด ซ่งหลันเผยตัวตนเหี้ยมโหดที่อยู่ในจิตสำนึกทีละน้อย ฉางจ้าว-ขุนนางคนโปรดยากคาดเดาคนล่าสุดก้าวเข้ามาปั่นป่วนวังหลวง คนที่อยู่ในบัญชีเลือดของพระนางทยอยถูกกำจัดด้วยแผนรัดกุมทีละคน
อย่าประหลาดใจถ้าเราจะงุนงงว่าตัวละครนี้เป็นใครมาจากไหน อยู่ ๆ ก็โผล่มาในสมการฝั่งพระเอกและฝั่งนางเอก เพราะนักเขียนไม่ได้เล่าให้ฟังแต่ต้น 5555 ปล่อยให้เราจับแพะชนแกะไปสักช่วงหนึ่งค่อยเปิดที่มาที่ไปของแต่ละคนในภายหลัง น่าตะลึงตรงที่ว่าบรรดาตัวละครเหล่านี้ล้วนมีความเป็นมาไม่สามัญแม้แต่น้อย กระทั่งเรื่องราวล่วงเลยมาใกล้ถึงจุดตัดสิน จึงมีเรื่องราวต่างหากของพวกเขาให้คนอ่านอย่างเราอึ้งงันถึงขั้นน้ำตารื้น
แก่นของเรื่องคือคดี “สังหารรัชทายาท” โดยแท้จริง แคว้นต้าอิ้นดำรงมาหลายรัชกาลด้วยฮ่องเต้ผู้ทรงธรรม รัชทายาทเฉิงหมิงได้รับการยกยอจากฟ้านับแต่วันประสูติด้วยมหาฤกษ์และคำทำนายดวงชะตาว่านี่แหละคือว่าที่ฮ่องเต้ผู้จะนำคุณูปการยิ่งใหญ่สู่แผ่นดิน พระเอกของเรา-ซ่งหลิง จึงเติบโตมาเพียบพร้อมทุกประการ อีกทั้งมีคู่หมายวัยเยาว์ผู้เหมาะสมกันประดุจกิ่งทองใบหยกอย่างซูลั่วเวย ทั้งสองเป็นคู่รักฟ้าประทานโดยแท้
คู่รักคู่นี้มุ่งมั่นจะสร้างแผ่นดินสงบสุขตามอุดมคติ ทว่าคดีสังหารรัชทายาทในเทศกาลซั่งหยวนปีนั้นเปลี่ยนแปลงพวกเขาและคนรอบตัวไปหมดสิ้น การเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าคว้ำดินนี้ทำให้ซ่งหลิงได้บ่มเพาะทักษะชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่ง ส่วนซูลั่วเวยได้เข้าใจโลกอีกด้านหนึ่งที่ชีวิตพูนสุขแต่เกิดของนางไม่เคยประสบมาเลย
เนื้อหาสำคัญที่ “สังหารรัชทายาท” ตั้งใจสื่อสารไม่ใช่การแก้แค้นอันบ้าคลั่ง แต่เป็นการดำรงจิตวิญญาณดีงามไว้ได้แม้ในขณะตกอยู่ในความทุกข์ทนอย่างที่สุด
ซ่งหลิง-“ข้าไม่แยแสเล่ห์เหลี่ยมเพื่อแย่งชิงอำนาจของเจ้า แม้สิ้นชีพด้วยน้ำมือคนถ่อยก็ลากสังขารที่บอบช้ำปีนป่ายกลับมาจากนรกอเวจีได้ เพราะข้านอนอยู่ในบึงโคลนก็ยังชมดวงจันทร์ได้ ต่อให้กายอยู่ในโคลนตมก็จะดิ้นรนเพื่อให้ดอกไม้ที่สะอาดบริสุทธิ์ที่สุดในใต้หล้าผลิบาน…”
ซูลั่วเวย-“ข้าอยากพิสูจน์สิ่งที่ข้าเชื่อมั่นให้คนทั่วหล้าได้เห็น ท่ามกลางผลประโยชน์และจิตใจผู้คนยังมีมิตรภาพที่จับต้องไม่ได้และหลักการที่ยึดถือกันทั่วไปในใต้หล้านี้ การมอบความเมตตาย่อมได้รับสิ่งดี ๆ ตอบแทน การทำความชั่วย่อมได้รับผลกรรมตามสนอง วันที่ความจริงปรากฏแก่ใต้หล้า ผู้คนจะยกย่องคุณธรรมอันสูงส่ง เหยียดหยามความคิดชั่วร้ายสามานย์ ข้าอยากทำ…ในสิ่งที่ตนเองคิดว่าถูกต้องและมีความสุข”
เราชอบย่อหน้านี้ของนักเขียนมาก…”สิ่งที่ค้ำจุนไม่ให้นางปลิดชีพตนเองยามคนในครอบครัวจากไป สิ่งที่ค้ำจุนไม่ให้เขาละทิ้งตนเองยามตกต่ำอยู่กับความมืดมนไร้หนทาง นอกจากความรักที่พร้อมเสียสละให้แก่กันแล้ว ยังมีปณิธานในวัยเยาว์อันบริสุทธิ์ที่ไม่อาจตัดใจทอดทิ้งได้เหล่านี้”
นี่คือพระเอกนางเอกธงเขียวขจีเพื่อใต้หล้า ส่วนตัวร้ายย่อมธงแดงเถือกเลือดสาด มีจุดจบที่พระนางและผองเพื่อนช่วยเลือกสรรให้ไม่ซ้ำ กว่าคดีสังหารรัชทายาทจะคลี่คลายได้สำเร็จ ต้องผ่านความร่วมมือร่วมใจและเสียสละโดยไม่เห็นแก่ตนเองของผู้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะสหายร่วมก๊วนแต่วัยเยาว์ของพระนางที่นักเขียนมาเฉลยว่าพวกเขาเกี่ยวพันกันอย่างไรก็ในช่วงท้ายเล่มแล้ว
คะแนนเต็มสิบให้เต็ม ตั้งใจอ่านทุกบรรทัด ดื่มด่ำไปกับความรักหนักแน่นแม้นฟ้าดินสลายของ “พี่อาถัง” กับ “เวยเวย” พวกเขาทำให้เราเชื่อในความผูกพันยากแยกจากนั้นจริง ๆ ปวดใจไปกับความทุ่มเทแม้ชีวิตของแก๊งเพื่อนและญาติสนิทของพระนาง ปมในเรื่องเข้มข้นหนักหน่วง คดีสังหารรัชทายาทมีที่มาที่ไปที่ให้แง่คิดอย่างยิ่ง ทุกตัวละครมีต้นกำเนิดของการกระทำที่ปูมาถึงการตัดสินใจสุดท้าย วิธีคืนกลับราชสำนักของซ่งหลิงก็ทำได้อย่างฮึกเหิมประทับใจมาก
เหมาะสำหรับนักอ่านสายต้องการเสพดราม่าวังหลวงฉบับเล่นกับจิตใจซับซ้อนซ่อนเงื่อน มีความรักยิ่งใหญ่ของคู่เอกเป็นของหวานให้อ่านไปเขินไป ฉากวาบหวามไม่เปิดเผยแต่ไม่ได้เข้าโคมเสียทีเดียว มีบรรยากาศการรบพุ่งกับต่างเผ่าให้ลุ้นระทึก การช่วงชิงอำนาจของขุนนางในราชสำนักพรั่นพรึงไม่น้อย วิธีเผชิญหน้าและการตามล่าของพระนางกับตัวร้ายชวนใจหายใจคว่ำ ครึ่งเล่มสุดท้ายมีบทพิเศษว่าด้วยสองคู่เพื่อนสนิท โลกคู่ขนานของซ่งหลิง และชีวิตหลังสมรสของฮ่องเต้กับฮองเฮา
อ่านจบทั้งอิ่มเอมทั้งปวดใจ ฮือ น่าจะเป็นหนังสือแปลจีนที่เราชอบที่สุด 1 ใน 5 อันดับแรกของปีนี้ค่อนข้างแน่ (เพราะนี่ก็เดือน 11 เข้าไปแล้ว) แอบหวังว่าซีรีส์ที่กำลังสร้างจะได้คนเขียนบทดี ๆ เรื่องนี้มีทรัพยากรสมบูรณ์พร้อมมาก ตั้งตารอรับชมเลยละ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
