ตอนที่ 1 กำเนิดนางฟ้า
"เราขอส่งท่านไปทำหน้าที่ปรับสมดุลพลังงาน
ให้กับมวลมนุษยชาติ อีก 20 ปีข้างหน้า
ท่านจะต้องทำหน้าที่เป็น Light Worker
(ผู้ทำงานด้านแสงสว่าง)
เพิ่มแรงสั่นสะเทือนพลังงานสูง
เมื่อถึงเวลา โลกจะวิบัติ เหตุการณ์ชั่วร้ายต่างๆ
จะเกิดขึ้น ความยากจนอดอยาก สงคราม
การแกร่งแย่งชิงดีชิงเด่น โลกจะวุ่นวาย
เวลานั้น เธอจะถูกปลุกจิตวิญญาณให้ตื่นรู้
เพื่อช่วยเหลือมนุษย์ ตามสิ่งที่ท่านอาสา
แต่ก่อนที่เราจะส่งท่านลงไปยังโลกมนุษย์
เราขอเตือนท่าน อย่าลืมทำภารกิจของตัวเอง
จงฟังเราจากจิตวิญญาณภายในของตัวท่าน
นั่นคือเสียงของเรา และท่านจะถูกลบความทรงจำทั้งหมด เราขอให้ท่านโชคดีกลับมาให้ได้ล่ะ"
ท่านจักรวาลกล่าวกับฟ้าใส
“ทำไมท่าน ต้องลบความทรงจำของเรา”
เทพธิดาฟ้าใสสงสัยเล็กน้อย
“มันเป็นกฎของดาวโลก”
ท่านจักรวาลยิ้ม
“แต่กฎของทางจักรวาล ไม่มีการลบความทรงจำผู้ใด”
เทพธิดาฟ้าใสพูดเสียงแข็งเล็กน้อย
“นี่ดาวของข้า เจ้า!!! ต้องทำตามที่ข้าสั่ง”
ท่านจักรวาลขี้นิ้วสั่งให้ลูกน้องของเขา
นำตัวเทพธิดาฟ้าใสไปอยู่ในห้องปฏิบัติการ
ลบความทรงจำ ก่อนจะส่งดาวจิตวิญญาณของเธอ
ใส่ลงไปในเครื่องฉายโฮโลแกรมสวรรค์ขนาดใหญ่
(เหมือนกล่องโปรเจ็คเตอร์ขนาดใหญ่
ในกล่องคือที่เก็บดวงจิตวิญญาณ
ส่วนภาพโฮโลแกรมที่ฉายแสงออกมานั้น
เป็นเพียงภาพลวงตาโฮโลแกรมเท่านั้น)
“ดอกไม้นี้ห๊อมหอมม”
เทพธิดาฟ้าใสใช้ชีวิตอยู่ในเครื่องฉายโฮโลแกรมสวรรค์
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอนั้น ถูกจับตัวมาอยู่ที่นี่
เมื่อถึงเวลาปลดปล่อยจิตวิญญาณ
จิตวิญญาณทั้งหลายจึงถูกลบความทรงจำ
จากนั้นจึงถูกส่งลงมาเกิดยังดาวเคราะห์โลกดวงนี้
ณ ดาวเคราะห์โลก
โรงเรียนมัธยมต้นแห่งหนึ่ง
"นี้ฟ้าใส โตขึ้นเธออยากเป็นอะไรหรอ ^ ^"
ดาวถามฟ้าใสพร้อมกับรอยยิ้มสดใส
"อืม..... ฉันหรอ ฉันอยากเป็นนักวาดการ์ตูนน่ะ
ฉันชอบวาดภาพผู้หญิงกับผู้ชายที่เป็นตัวการ์ตูนน่ารักๆด้วยแหละ" ฟ้าใสตอบดาวพร้อมกับยกรูป
ที่ตัวเองกำลังวาดให้ดาวดู
"ว้าววว WOW น่ารักกก งั้นเธอก็คงจะสอบเข้า
มหาลัยด้านนั้นใช่ไหมล่ะ" ดาวถามด้วยความสงสัย
"อืม... ไม่อ่ะ ที่บ้านฉันเขามองว่า เป็นเรื่องไร้สาระ
แต่ฉันอ่ะ ก็จะพยายามหาวิธีเข้าไปเป็น
นักวาดการ์ตูนให้ได้เลย ^ ^ "
ฟ้าใสพูดพร้อมกับทำท่าถอนหายใจ
"โห้วว )( แย่เลยเนอะ แต่เราเชื่อใน
ความสามารถของเธอนะ เราเชื่อว่าเธอจะได้เป็นนักวาดการ์ตูนชื่อดังที่สุดในโลกเลยยย ^ v ^"
ดาวพูดด้วยความรู้สึกที่แท้จริงพร้อมกับหัวเราะออกมา
"เราเองก็เชื่อว่าเธอจะได้เป็น ดาว
ประดับวงการบันเทิงเหมือนกันนนนน ^ v ^"
ฟ้าใสพูดพร้อมกับยิ้มและหัวเราะตามดาว
ฟ้าใสและดาวเป็นเพื่อนสนิทกัน
ตั้งแต่อนุบาล 1 จนตอนนี้เนี้ย.....ก็ ป.6 แล้ววว
ทั้งคู่เลือกที่จะไปเรียนโรงเรียนมัธยมต่างสถาบันกัน
แล้วทั้งคู่ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย
เนื่องจากเทคโนโลยีในสมัยนั้น
ยังไม่มีอินเตอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือ
มีก็แค่ ตู้โทรศัพท์สาธารณะ หรือไม่
ก็ส่งจดหมาย จึงทำให้การติดต่อสื่อสาร
ของกันและกันเป็นเรื่องยาก
6 ปีต่อมา ทั้งคู่ได้กลับมาเจอกัน
ที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน
แต่คนล่ะสาขากัน ดาวเลือกเรียนสาขา การแสดง
ส่วนฟ้าใสเลือก ภาพยนตร์
นับว่าเป็นพรหมลิขิต แต่เปล่าเลย
มันถูกกำหนดมาแล้วต่างหาก
ดาว เป็น Light worker จากอีกจักรวาลหนึ่ง
อาสาลงมาเหมือนฟ้าใส และนี่เอง
คือ กฎแห่งแรงดึงดูด
ที่ทำให้ทั้งคู่มาเจอกัน เพื่อเตือนภารกิจ
ของกันและกันต่างหาก แต่ก็นั่นแหละ
ถูกลบความทรงจำกันหมดสิ้นแล้ว
ย่อมจะจำตัวเองไม่ได้
เวลาก็ได้ผ่านไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง
ถึงเวลาแล้วที่จิตวิญญาณเหล่า Light Worker
ทั้งหลายกำลังจะถูกปลุกขึ้น
"นักเรียนทุกคนควรจะหาที่ฝึกงานกันได้แล้วนะ
ใครหาได้แล้วสามารถติดต่อและขอเอกสาร
มายื่นได้เลย อย่าช้าล่ะ เดี่ยวจะไม่ทัน"
อาจารย์พูดกับนักศึกษาในห้องเรียน
อาจารย์บอกนักเรียนปี 3 ที่กำลังจะขึ้นปี 4
ในเทอมหน้า เพื่อให้นักเรียนมีโอกาส
หาที่ฝึกงานก่อนนักเรียนทั่วประเทศ
เพราะแต่ล่ะปี จะมีนักศึกษาชั้นปีที่ 4
ออกฝึกงานกันทั่วประเทศ
บางคนก็ไปต่างประเทศ แล้วแต่ความสะดวกและเงินในกระเป๋า
ดาวและฟ้าใสเลือกฝึกงานคนล่ะบริษัท
แต่บังเอิญตึกของบริษัทอยู่ตรงข้ามกัน
เนื่องจากที่ฝึกงานของทั้งคู่ไกลจากบ้าน
และหอพักที่มหาวิทยาลัย
เธอทั้งคู่จึงตัดสินใจ เช่าอยู่หอพักด้วยกัน
เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย
และจะได้มีเพื่อนคอยช่วยเหลืออีกด้วย
เมื่อเวลา แห่งการเริ่มฝึกงานเกิดขึ้น
ทำให้ทั้งคู่มีเวลาอยู่ด้วยกัน
และเข้าใจกันและกันมากขึ้น
ยิ่งทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันมากและไว้ใจกันที่สุด
จะเรียกว่า รู้ใจกันมากที่สุดก็ได้
ทุกๆวันหยุด ดาวและฟ้าใสจะไปร้านคาเฟ่ขนมหวาน
ใกล้หอพัก ฟ้าใส ไปเพื่อวาดการ์ตูน
และใช้สมาธิทำอนิเมชั่น ที่ตั้งใจอยากจะเสนอให้บริษัท
เผื่อว่าทางบริษัทเกิดสนใจเธอจะได้มีเครดิต
ในการสมัครเข้าทำงานที่บริษัทนี้ได้
ส่วนดาว มาคาเฟ่นี้ เพราะร้านน่ารัก บรรยากาศดี
สงบ เหมาะกับ การทำงานที่ต้องใช้สมาธิ
และแล้วจักรวาลก็ดึงดูดนางฟ้าเข้ามาเพิ่ม
อีกหนึ่งคน ระหว่างทางกลับบ้านทั้งคู่
เดินถ่ายรูปตามประสาเด็กวัยรุ่นทั่วไป
"เธอๆ ถ่ายรูปให้พวกเราหน่อยสิ"
ฟ้าใสเรียกผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินผ่านทางนั้นพอดี
"อืม….ได้สิ"
แสงจันทร์มองไปที่ผู้หญิงตรงหน้าแล้วถ่ายรูปให้
ด้วยเหตุผลอะไรก็มิอาจรู้ได้ ทำไมจู่ๆ ฟ้าใสเข้าไปทักทายแสงจันทร์ เพื่อขอให้ถ่ายรูปให้
ก็มิอาจรู้ได้ หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เดินกลับหอพัก
ณ หอพัก
ฟ้าใสและดาวกำลังขึ้นลิฟท์ แต่ทันใดนั้น
ลิฟท์กำลังปิด บังเอิญมีผู้หญิงคนหนึ่ง
รีบวิ่งมา ดาวและฟ้าใสตกใจจึงรีบกดให้ลิฟท์เปิด
และผู้หญิงคนนั้นก็กล่าวขอบคุณ
"เธอ ใช่คนที่ถ่ายรูปให้พวกเราใช่ไหม?"
ดาวจำแสงจันทร์ได้จึงถาม
แสงจันทร์มองไปที่ทั้งคู่และครุ่นคิด
"อ๋อ…ตรงทางเดินตรงนั้น…. ใช่ ฉันเอง"
เมื่อเธอคิดออกเธอจึงตอบออกไป
"บังเอิญจังเลยเนอะ ว่าแต่ เธอชื่ออะไรหรอ?"ฟ้าใสกล่าวขึ้นมาด้วยความแอบตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร
"เรา แสงจันทร์หรือจะเรียกสั้นๆว่า จันทร์ ก็ได้นะ"
แสงจันทร์ตอบพร้อมกับยิ้มตอบทั้งสองคน
"เรา ฟ้าใส ส่วนนี่เพื่อนสนิทเรา ชื่อ ดาว น่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราสองคนเป็นนักศึกษาฝึกงาน
จากมหาวิทยาลัยเดอะเวิร์ลโลน่ะ"
ฟ้าใสพูดพร้อมแนะนำตัวแทนดาวด้วย
"ห้ะ!!! จริงหรออ O.O" แสงจันทร์ตกใจ
และแอบดีใจที่ได้เจอเพื่อนเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน
"ทำไมหรอ =.=" ดาวถามด้วยความสงสัยแล้วมองไปที่หน้าฟ้าใสจากนั้นฟ้ากับดาวก็มองไปที่แสงจันทร์พร้อมกัน
"เราก็เป็นนักศึกษาฝึกงานจากมหาวิทยาลัย
เดอะเวิร์ลโลเหมือนกันน่ะสิ" แสงจันทร์พูดและยิ้ม
"WOW ว้าวว บังเอิญจังเลยย ^ ^"ฟ้าใสพูดและยังมีความรู้สึกว่าเธอจะได้สนิทกันคนนี้อย่างแน่นอน
"เธออยู่คนเดียวหรอ ?"ดาวถามพร้อมด้วยรอยยิ้มที่มีความแอบสงสัย
"ใช่ เราอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กๆแล้วแหละ"
แสงจันทร์พูดพร้อมกับแอบทำหน้าเศร้าๆ
"เด็กๆ ? หมายถึง ?" ฟ้าใสและดาวตกใจกับคำตอบ
และยิ่งทำให้ทั้งคู่มีความสงสัยมากขึ้น
"เอ่อ….." ดาวกำลังจะพูดแต่แจ้งเตือนลิฟท์เปิดออก
ทั้งสามจึงเดินออกจากลิฟท์
"เธอก็อยู่ชั้นนี้หรอ ?"ดาวถาม
"ใช่แล้ว ^ ^"แสงจันทร์ตอบพร้อมกับยิ้มและก็คิดในใจว่าหรือพวกเธอสองนี้จะมาเป็นเพื่อนเราจริงๆมีเรื่องบังเอิญโดยที่ไม่ได้ตั้งใจเกิดขึ้นหลายอย่าง หรือนี่จะเป็นคำร้องขอจากจักรวาลที่เราขอไปให้ได้เจอเพื่อนที่จริงใจ รักเราด้วยความรักที่แท้จริง
"ทำไมเธออยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็กๆล่ะ
ฉันขอโทษนะถ้าเสียมารยาทถามในสิ่งที่เธอ
ไม่อยากตอบ แต่ถ้าเธอไม่มีเพื่อน
มาเป็นเพื่อนกับพวกเราได้นะ ^ ^"
ฟ้าใสถามเหมือนกับรู้ว่าเธอไม่เคยมีเพื่อนสนิทมาก่อน
เมื่อแสงจันทร์ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกได้ว่า
นี่แหละเพื่อนที่เธอร้องขอจากจักรวาลในที่สุด
เธอก็ได้พบแล้ว
แสงจันทร์จึงชวนทั้งสองไปเล่าเรื่องราวของเธอ
ที่ห้องของเธอ ห้องของแสงจันทร์อยู่ตรงข้าม
ห้องของดาวและฟ้าพอดี
จันทร์เล่าเรื่องราวชีวิตตอนเด็กๆ ที่พ่อแม่เสียชีวิตไปอย่างกะทันหัน ตั้งแต่เธออายุ 13 ปี
บ้านของเธอรวยมากเรียกได้ระดับเศรษฐี
พ่อของเธอทำธุรกิจ เกี่ยวกับกล้องถ่ายรูป
แต่ธุรกิจต้องปิดลง เพราะครอบครัวของเธอ
ไม่มีคนสารธุรกิจต่อ และเธอยังเด็กมากเกินไป
ที่จะทำธุรกิจ
แต่เธอยังมีน้าของเธอคอยดูแล
แต่น้าของเธอ ไม่ค่อยอยู่บ้าน
เพราะน้าของเธอเป็นแอร์โฮสเตส
จึงไม่ค่อยมีเวลาให้กับเธอ แต่น้าของเธอ
ก็มอบความรัก ความอบอุ่น ให้กับเธอเสมอ
แม้ไม่มีเวลาให้ เธอจึงได้อยู่คนเดียว
กับป้าแม่บ้าน ที่คอยดูแลเธอมาตั้งแต่เด็กๆ
แค่นั้น เธอรักป้าเหมือนแม่ของเธอ
เมื่อเริ่มเข้ามหาวิทยาลัย
เธอจึงตัดสินใจจะอยู่คนเดียวที่หอพักใกล้มหาวิทยาลัยและให้เงินจำนวนมาก
กับป้าแม่บ้านของเธอไปตั้งหลัก
ตั้งแต่เธอเข้ามหาวิทยาลัย เธอก็ใช้ชีวิต
อยู่คนเดียวมาโดยตลอด เมื่อน้าว่าง
น้าจะแวะมาเยี่ยมเธอที่หอพัก
ส่วนบ้านของเธอ เธอเปิดให้คนอื่น มาเช่าอยู่
เพื่อนำค่าเช่าบ้าน มาเป็นค่าหอพักและ
ค่าเทอมของเธอ เธอมีความฝัน
อยากฟื้นฟูธุรกิจกล้องถ่ายรูปของพ่อเธอ
กลับคืนมา เธอจึงตัดสินใจเรียนเกี่ยวกับ
กล้องถ่ายรูป และชอบหาความรู้
ในการทำธุรกิจอยู่เสมอ
เมื่อทั้งคู่ได้ฟังเรื่องราวชีวิตของเธอก็ตกใจมาก
ค่าเช่าบ้านของเธอ สามารถจ่ายค่าหอพัก
และค่าเทอมได้ ทั้งยังทำให้เธอเป็นอิสระ
ได้มากขนาดนี้เลยหรอ
ชีวิตเธอดูเหมือนจะดราม่านะ
แต่เปล่าเลย ช่างเป็นเรื่องราวชีวิตที่น่าค้นหามาก แสงจันทร์เธอเจ๋งสุดๆไปเลย ^ v ^
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
