2 ตอน ฉลองจบการศึกษา
ตั้งแต่ที่ดาวและฟ้าใสได้เริ่มรู้จักแสงจันทร์
พวกเธอทั้งสาม ก็เริ่มรู้จักตัวตน
ของกันและกันมากขึ้น
ทำให้พวกเธอสนิทกันมากขึ้น
เพราะด้วยพลังงานมีความบาลานซ์กัน
ดาว เป็นคนคอยซับพอร์ตพลังของทั้งคู่
และได้พลังความแข็งแกร่งของทั้งคู่ด้วย
ต่อมา ฟ้าใส ได้รับพลังความมั่นใจ
ให้แกร่งขึ้นและกล้าหาญขึ้นจากแสงจันทร์
และยังมีพลัง ความอ่อนโยนของดาว
ช่วยไม่ให้แข็งเกินไป ส่วนแสงจันทร์ได้รับพลังความอ่อนโยนและความรักบริสุทธิ์ของทั้งคู่
ทำให้พลังงานของแสงจันทร์มีความสมดุลมากขึ้น นางฟ้าทั้งสาม ถูกดึงดูดเข้ามาอยู่ด้วยกัน
เพื่อปรับพลังงานให้สมดุลกัน
เพื่อช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
และซับพอร์ตกันและกันให้เป็นกลาง
เพราะเมื่อถูกปลุกจิตวิญญาณขึ้น
การที่จะควบคุมพลังนั้น
ต้องอาศัยความสมดุลพลังงานของกันและกัน
ถ้าหากว่าคนใดคนหนึ่ง
ไม่สามารถรักษาพลังของตนเองให้สมดุลได้นั้น
พลังนั้นจะกลับมาทำร้ายตัวเอง
แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้หรอก เพราะประสบการณ์
จะสอนให้ระมัดระวังตัวมากขึ้น
พออ่านมาถึงตรงนี้แล้ว ก็เอาใจช่วยให้นางฟ้าทั้งสามปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จด้วยนะ ^ V ^
ณ ร้านคาเฟ่ใกล้หอพัก
ทั้งสามชอบมานั่งทำงานกันที่ร้านคาเฟ่แห่งนี้ทุกวัน
บางวันก็มานั่งรอเพื่อน หลังจากเลิกฝึกงาน
บางวันก็เป็นหยุด แต่ก็ไม่อยากไปไหน
แต่ก็ไม่อยากอยู่ในห้อง
คาเฟ่แห่งนี้ จึงเป็นที่ที่เหมาะสมที่สุด
ในการทำงานและพักผ่อน
เพราะบรรยากาศในร้าน อบอุ่น
ส่วนนอกร้านจะมีธรรมชาติล้อมรอบ
เรียกได้ว่าเป็นร้านสวรรค์ของคนรักความสงบ
และเต็มไปด้วยธรรมชาติ
ด้วยความที่ทั้งสาม เป็นคนรักสงบ
จึงไม่ชอบออกไปเที่ยวที่มีคนจำนวนมาก
เบียดเสียดกันจึงทำให้ทั้งสาม
สามารถอยู่ด้วยกันได้เป็นอย่างดี
จนกระทั่ง.....มีผู้หญิงวัยกลางคนแต่งตัวโทนสีสบายตาสวมชุดเดรสสีขาวครีม รองเท้าส้นสูงกำลังดี
ดวงตาสดใสเป็นมิตร มองเห็นพลังงานในตัวเธอทั้งสาม
จึงรู้ว่าพวกเธอถูกกำหนดมาเพื่อช่วยโลกใบนี้ปรับพลังงาน และใกล้ถึงเวลาแล้ว
ที่จิตวิญญาณจะถูกปลุกขึ้นแต่คุณเม(จิก)
ยังคงไม่ทำอะไร และคอยดูอยู่ห่างๆ
เพื่อรอสถานการณ์บางอย่างที่เหมาะสมเพราะรู้ดีว่าเด็กสมัยนี้ไม่เชื่อเรื่องอะไรแบบนี้ได้ง่ายๆ
เพื่อการเปิดใจของนางฟ้าทั้งสาม
จึงต้องรอเวลาที่เหมาะสมกว่านี้
เวลาก็ได้ผ่านไปเรื่อยๆ
กระทั่งจบการฝึกงานของทั้งสามและต้องย้ายออกจาก
หอพักใกล้บริษัท แต่ละคนกลับบ้านไปอยู่บ้านของตัวเอง
แสงจันทร์ตัดสินใจ ซื้อบ้านหลังเล็กๆ และรถคันเล็กด้วยเงินสดที่เธอเก็บจากค่าเช่าบ้านของเธอในทุกๆเดือน
เพื่อความสะดวกในการเดินทางและอยู่คนเดียว
ส่วนบ้านของคุณพ่อยังคงให้คนอื่นเช่า
และเก็บเงินเพื่อฟื้นฟูธุรกิจอย่างที่ฝัน
ฟ้าใสและดาว กลับไปอยู่บ้านกับครอบครัว
เพราะหลังจากการฝึกงาน ทางมหาวิทยาลัย
มีระเบียบการให้นักศึกษาทำโครงงานเรื่องฝึกงาน
เพื่อเป็นเกรดโดยไม่ต้องเก็บวิชาเรียนอื่นๆ
ยกเว้นคนที่ไม่ผ่าน จากการเรียนในชั้นปีการศึกษา
ก่อนหน้าที่จะขึ้น ปี 4
นางฟ้าทั้งสามไม่มีใครติดวิชาไหน
จึงทำให้มีเวลาว่างทำโครงงาน
แต่ทว่าตอนนี้ทั้งสามไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
จึงนัดมาพบกันที่บ้านของแสงจันทร์
เพื่อทำโครงงานและฉลองให้กับความสำเร็จ
หลังจากจบฝึกงานผ่านมาได้
คุณเม ยังคงเฝ้าติดตามนางฟ้าทั้งสามอยู่เสมอ
และรอเวลาที่เหมาะสม
"หลังจากทำโครงงานเสร็จ เราอยากชวนทุกคน
ไปเที่ยวที่มีธรรมชาติกันดีไหม"
w0w ฟ้าใสพูดชวนนทุกคนพร้อมกับรอยยิ้ม
มีความหวังว่าทุกคนจะอยากไปด้วยกัน
"ดีเลย ตั้งแต่เรียนมาสี่ปี ยังไม่ได้ไปเที่ยวที่ไกลๆเลย วันๆอยู่แต่หอพักกับฟ้าใสนี้แหละ"
ดาวพูดพร้อมกับยิ้มดีใจที่จะได้ไปเที่ยว ^ ^
"งั้นเราขอเสนอ ไปบนเขากันไหม ไปรับอากาศบริสุทธิ์บนยอดเขาน่าจะฟินมากนะ" แสงจันทร์ยกแขนขวาขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับชี้รูปภาพภูเขาที่แขวนอยู่บนโซฟา
"ดีเหมือนกัน เห็นภาพเลย" ฟ้าใสพูดแล้วมองไปที่รูปภาพที่แสงจันทร์บอก 0.0
"นั่นมันความใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กๆเลยนะ"
>0< ดาวมองไปที่รูปแล้วจิตนาการไปถึงวันนั้นแล้ว
"ขับรถฉันไปเนอะ จะได้ประหยัดค่าเดินทาง"
แสงจันทร์พูดพร้อมกับมองที่รถหน้าบ้านแล้ว
หันมายิ้มกับเพื่อนทั้งสองคน
"โอเครรร" ^ v ^ ดาวกับฟ้ามองหน้าแล้วพูดกัน
และชูนิ้วโอเครหันมาที่แสงจันทร์
เมื่อทั้งสามทำโครงงานเสร็จเรียบร้อย
ก็เริ่มออกเดินทางตามแพลนที่วางไว้
ทั้งสามมีความสุขด้วยกันมาเสมอตั้งแต่ที่รู้จักกัน
คราวนี้ต้องเจอบทสอบซักหน่อยแล้ว
เมื่อเดินทางมาถึงทุกคนก็เหนื่อยกันมาก
และรีบเข้าพักโรงแรมทันที
ทุกคนนอนหลับกันไปชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสาม
ฝันว่ามีอุบัติเหตุกำลังจะเกิดขึ้น
ในสถานที่ที่พวกเธอกำลังจะไปเที่ยวกัน
แต่พวกเธอไม่ได้สนใจอะไร
เพราะคิดว่าเป็นแค่ความฝันเท่านั้น
แต่นั่นคือสัญญาณเตือนจากจักรวาล
พวกเธอยังไม่ถูกปลุกจิตวิญญาณจึงไม่เข้าใจ
และยังคงไปเที่ยวกันเหมือนเดิม
เมื่อไปถึงสถานที่ ภูเขาสวยงามมากบรรยากาศดี
พวกเธอเดินขึ้นไปถ่ายรูป
และรับอากาศบริสุทธิ์อยู่ชั่วขณะหนึ่ง
จนพวกเธอรู้สึกหิวจึงเดินลงมา
เพื่อหาร้านอาหารในละแวกนั้นระหว่างทางเดิน
ทั้งสามรู้สึกเหมือนกับว่าเริ่มเหมือนในความฝัน
และฟ้าใสจึงเป็นคนแรกที่พูดขึ้น
"พวกเธอ ตอนที่หลับอยู่ฉันฝันว่า
ต้นไม้ต้นใหญ่ๆนั้นโค่นลงมา
แล้วพวกเราก็วิ่งหนีแตกกระจายกันไปหมด" = =
ฟ้าใสพูดแล้วมองไปที่เพื่อนทั้งสอง
"เธอ........ 0..0" ดาวกำลังพูด
"ฉันก็ฝันแบบนั้น" =.= แสงจันทร์พูดแทรกดาวขึ้นมา
"ฉันก็………" ดาวยังไม่พูดไม่จบ
"ทุกคนวิ่งงงง" ฟ้าใสตะโกนเสียงดังเพราะเห็นต้นไม้ใหญ่กำลังล้มลงมา ทันใดนั้น ต้นไม้ต้นนั้นก็โค่นลงมาตามความฝันของพวกเธอ ทั้งสามวิ่งแตกกระจายกันไปคนล่ะที่ โดยที่ไม่รู้ว่าตนเองอยู่ที่ไหน
ผู้คนแถวนั่นต่างพากันวิ่งหนีชลมุนวุ่นวายกันไปหมด
สักพักใหญ่ๆทุกอย่างเริ่มสงบลง
ดาว วิ่งไป หลบอยู่หลังโขดหินใหญ่
แสงจันทร์ วิ่ง ไปหลบหลังบ่อน้ำใหญ่ๆ
ส่วน ฟ้าใส วิ่งเข้า โพรงไม้เก่าขนาดใหญ่
เมื่อทุกอย่างสงบลงทุกคนต่างตะโกนเรียกร้อง
หากันและกัน แต่กลับไม่ได้ยิน
เสียงใครเลยแม้แต่เสียงคนของคนระแวกนั้นก็ตาม
ทุกอย่างเงียบสงัด
ดาวลุกขึ้นมองไปรอบๆ ไม่เห็นคน
และเสียงคนเลยแม้แต่น้อย ป่านี้ คือที่ไหนก็ไม่รู้
สัญญาณโทรศัพท์ก็ไม่มี จะโทรหาเพื่อนก็ไม่ได้
แสงจันทร์ลุกขึ้นมองรอบๆ
และคิดว่าทุกอย่างดูเหมือนไม่ใช่ภูเขาที่เราเดินขึ้นมา
ฟ้าใสลุกขึ้น เดินออกมาจากโพรงต้นไม้และมองไปรอบๆ รู้สึกแปลกตามาก และไม่รู้ว่าต้องเดินไปทางไหน
ทันใดนั้นได้มีแสงสว่างสีขาวโผล่มาข้างหน้าทุกคน มันเป็นแสงที่สวยสง่า อบอุ่น
ทั้งสามจึงเดินเข้าไปยังแสงนั้นและพบโลกอีกใบที่สวยงาม มีต้นไม้ ลำธาร
สัตว์นานาชนิดกับดอกไม้นานาพันธุ์ส่งกลิ่นหอม
ทั้งสามเดินไปรอบๆ
พร้อมชื่นชมโลกนี้ด้วยความคุ้นเคย เหมือนเคยเป็นบ้านที่เคยอยู่มาก่อนและตั้งคำถามในใจว่า
“ ที่นี่ที่ไหน ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ทำไมฉันถึงรู้สึกผูกพันกับที่นี่ ทั้งที่ฉันไม่เคยเห็น
และไม่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน นี่มันอะไรกัน ”
ทันใดนั้น ทุกคนก็ได้ยินเสียง
“ ไอ้หนู!! เจ็บตรงไหนหรือเปล่า!! เป็นยังไงบ้าง!!
เฮ้ยขยับตัวแล้ว!!! ”
เสียงชาวบ้านแถวนั้นสะกิดเรียก
ทั้งสามคนก็ค่อยๆลืมตาขึ้น
พบผู้คนจำนวนหนึ่งเฝ้ามุงดูเธอทั้งสาม
แต่พวกเธอกลับอยู่ไม่ไกลกันมากนัก
พอรู้สึกตัวทั้งสามวิ่งเข้ามากอดกัน
โดยที่ไม่รู้ว่าทั้งสามคนฝันเหมือนกัน
หลังจากนั้น ทั้งสามก็กลับมาที่โรงแรมและเริ่มเล่าเรื่องราวในฝันที่ป่านั้น ทั้งสามคนเล่าเหมือนกันและเห็นเหมือนกัน ทั้งสามคนเริ่มแปลกใจ
กับตัวเองกันมากขึ้น ว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับพวกเราได้
พวกเธอนึกขึ้นได้ว่าจะไปหาของกินจึงลงไปข้างล่าง
มีผู้หญิงคนหนึ่งขายสมุดน่ารักๆเป็นสมุดเปล่าเล่มหนึ่ง ฟ้าใสหยุดชะงัก และมองไปที่สมุดที่แสนจะธรรมดา
เล่มหนึ่ง เป็นเล่มที่พิเศษแตกต่างจากเล่มอื่นๆ
ฟ้าใสรู้สึกเหมือนถูกดึงดูดให้เข้าไป
และตัดสินใจซื้อทันที แสงจันทร์กับดาว
ก็แอบสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็พอเข้าใจว่าฟ้าใสชอบวาดรูปคงจะอยากได้สมุดเปล่าไปวาดรูปล่ะมั้ง
คงไม่มีอะไรหรอก
หลังจากนั้นก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรที่แปลกประหลาดเกิดขึ้นอีก จนถึงวันเดินทางกลับบ้าน
ทุกคนเดินทางกลับกันอย่างปลอดภัย
แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังคงค้างคาใจเป็นอย่างมาก
ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา ทั้งสามต่างแยกย้ายไปอยู่บ้านของตนเองและไม่ค่อยได้พบกันอีก
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
