3 ตอน บททดสอบจิตวิญญาณของฟ้าใส
หลังจากที่ฟ้าใสได้ซื้อสมุดเล่มนั้นมา
ก็ไม่ได้สนใจอะไร จนกระทั่งทั้งสามคน
ได้ทำงานจริงๆในที่สุด
ฟ้าใสเป็นผู้ช่วยผู้กำกับในกองถ่ายภาพยนตร์
บริษัทที่เธอฝึกงานและได้เข้ามาทำงานอย่างจริงอีกครั้ง และกลับมาอยู่หอเดิม
เหมือนตอนที่ฝึกงาน
ดาว ออดิชั่น ค่ายหนังยักษ์ใหญ่ และเป็น
นักแสดงฝึกหัด มีงานเป็นตัวประกอบ
เล็กๆน้อยบ้าง
แสงจันทร์ เริ่มทำธุรกิจขายกล้องและ
อุปกรณ์เกี่ยวกับกล้องทั้งหมด
ในอินเตอร์เน็ต ไม่มีหน้าร้าน
มีแต่ร้านในเว็บไซต์เท่านั้น
แสงจันทร์คิดว่าทำคนเดียว ถ้ามีหน้าร้าน
ต้องลงทุนเยอะ จึงเปิดขายแค่ในออนไลน์เท่านั้น
ตอนนี้นางฟ้าทั้งสามโดนกระจายกันออกไป
เพื่อรับบททดสอบของแต่ล่ะคน
หลังจากที่ฟ้าใส ไม่ค่อยได้พบเพื่อนสนิท
ก็ค่อนข้างโดดเดี่ยว เวลาว่าง ฟ้าใสยังคง
วาดการ์ตูนเพื่อหวังว่า ทางบริษัท จะให้โอกาสได้สร้างอนิเมชั่นที่ฟ้าใสอยากนำเสนอ
แต่ฟ้าใสแค่วาดขึ้นมา ไม่ได้มีเรื่องราว
ของรูปวาด และยังคิดไม่ออกว่า
จะสร้างเป็นเรื่องอะไร จนคืนหนึ่ง ฟ้าใสนอนหลับ
ฝันว่า สมุดเล่มนั้นที่ซื้อมาตอนไปเที่ยวกับเพื่อนๆ
มีแสงสีขาวสว่างออกมา แล้วฝันว่าตัวเอง
วาดรูปสิ่งใด ก็สามารถเนรมิตสิ่งนั้นออกมา
ให้เป็นจริงได้ เมื่อตื่นขึ้น
ฟ้าใสรีบหาสมุดเล่มนั้น และลองวาด แหวน เงิน ทอง
แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฟ้าใสจึงรู้สึกว่า คงคิดมากเกินไป
มันไม่มีอะไรหรอก จากนั้นก็ไปอาบน้ำ
แต่งตัว กินข้าว ไปทำงาน ตามกิจวัตรประจำวัน
แต่เรื่องความฝันยังคงติดอยู่ในใจเสมอมา
ทั้งเรื่องที่ไปเที่ยวตอนนั้นอีกด้วย จนกระทั่ง
มีโปรเจ็คพิเศษ หัวหน้า ให้ฟ้าใส
ลองรับงานนี้ไปก่อน เพราะไม่ต้องรับผิดชอบ
มากเกินไป และคิดว่าฟ้าใสน่าจะทำได้
และเหตุนี้ทำให้ฟ้าใส ได้มาพบกับ คุณเม(จิก)
คนที่เฝ้าติดตามนางฟ้าทั้งสามมาโดยตลอด
คุณเม เห็นว่าโอกาสนี้ เหมาะมากๆ
ที่จะช่วยปลุกจิตวิญญาณของนางฟ้า
แต่ทว่า ตอนนี้ทุกคนแยกกัน
และพลังก็คงยังไม่สมบูรณ์มากพอ
ที่จะปลุกมาแค่คนเดียวได้
คุณเม เธอคิดว่าต้องรอจังหวะให้ทั้งสาม
ได้อยู่ด้วยกัน จะได้สอนทีเดียว แต่อยู่ๆ
ไอเดียขอคุณเม ก็ผลุดขึ้นมา
และเริ่มเล่าเรื่องบางเรื่องให้กับฟ้าใสฟัง
"เธอรู้ไหม ว่าโลกนี้คนเราทำไมถึงได้มาเจอกัน"
คุณเมพูดกับฟ้าใสในห้องประชุมงาน
ที่มีแค่ฟ้าใสกับเธอสองคน
"เพราะเวรกรรมมั้งคะ หนูก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ"
ฟ้าใสตอบตามที่คิดและยิ้มให้คุณเม
"เพราะคลื่นพลังงานต่างหากล่ะ"
คุณเมพูดแล้วเดินไปที่รูปโลกวงกลม
"คลื่นพลังงาน? ยังไงหรอคะ?"
ฟ้าใสมองตามคุณเมที่กำลังเดินไปที่รูป
"คลื่นพลังงานบวกหรือคลื่นพลังสูง
กับคลื่นพลังงานลบหรือคลื่นพลังต่ำ
เธอรู้ไหมว่ามันมีผลต่อชีวิตของคนเรายังไง"
คุณพูดพร้อมแบ่งโลกออกเป็นอย่างล่ะครึ่ง
"อืม….. บวกกอยู่กับบวก ลบอยู่กับลบหรอคะ?"
ฟ้าใสมองที่รูปจึงตอบตามที่เข้าใจ
"ก็ถูกจ๊ะ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะบางครั้งพลังบวกก็ต้องอาศัยพลังลบในการยกระดับพลังงานตัวเอง"
คุณเมพูดแล้วมองมาที่ฟ้าใส
"เอ่อ….. หนูก็พอจะเข้าใจนะ แต่ก็งงๆ"
ฟ้าใสมองหน้าคุณเมแล้วคิดในใจว่าคุณเมกำลังทำอะไร
"เธอสนใจเรื่องนี้ไหม ฉันยินดีจะสอนเธอนะเพราะฉันคิดว่า เธอน่าจะได้นำไปใช้ในอนาคตแน่นอน"
คุณเมพูดแล้วยิ้ม
จากนั้นค่อยๆเดินกลับมานั่งที่โต๊ะ
"คุณเป็นหมอดูหรอคะ?"
ฟ้าใสพูดแอบกวนคุณเมย์เล็กน้อย
"ฉันไม่ใช่หมอดูหรอกจ๊ะ ฉันแค่รู้เรื่องพลังงานแค่นั้นเอง" คุณเมตอบและรู้ว่าฟ้าใสกำลังกวนเธออยู่
"แล้วพลังงานที่คุณบอก หนูจะนำไปใช้ยังไงหรอคะ"
ฟ้าใสถามด้วยสงสัย
"แสดงว่าเริ่มสนใจสินะ"
คุณพูดยิ้มเล็กน้อย
"ป่าวค่ะ แค่อยากรู้เฉยๆ"
ฟ้าตอบแบบไม่ตรงกับใจตัวเอง
แล้วมองหันหน้าไปทางอื่น
"นั้นก็แปลว่าสนใจนั่นแหละ แต่เธอแค่ยังไม่เชื่อ"
คุณเมยิ้มเพราะรู้ดีว่าฟ้าสนใจแล้ว
"อ๋อ ฉันลืมบอกอีกเรื่องกับเธอนะ
ฉันเป็นเจ้าของบริษัทเมจิกอนิเมชั่นจำกัด
โปรเจ็คนี้ฉันมาช่วยบริษัทเธอทำอนิเมชั่นเล็กๆ
เราคงได้ร่วมงานกันไม่นาน แต่ถ้าเธออยากรู้
เรื่องพลังงาน เธอสามารถนัดเจอฉันได้เสมอ"
พอคุณเมจิพูดจบก็ยื่นนามบัตรให้กับทางฟ้าใส
นามบัตร มีช่องทางการติดต่อแบบส่วนตัว
ฟ้าใสดูเหมือนจะยังกลัวๆคุณเมอยู่ไม่น้อย
เธอดูมีความลึกลับอยู่ไม่น้อยเลย
พอพูดเรื่องพลังงานขึ้นมา
หลังจากโปรเจ็ตนี้จบลง
ฟ้าใสก็ไม่ได้เจอและติดต่อคุณเมอีกเลย
ฟ้าใสยังคงใช้ชีวิตปกติ ทำงานไปเรื่อยๆ
ยิ่งมีหน้าที่รับผิดชอบมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำให้ฟ้าใสไม่ค่อยมีเวลามาวาดการ์ตูน
และตื่นนอนไม่ค่อยเป็นเวลา
เธอคิดถึงดาวและแสงจันทร์มากๆ
แต่ก็ยังไม่สามารถนัดเจอกันได้
เพราะตารางงานแต่ล่ะคน ว่างไม่ตรงกันเลย
ยิ่งเธอทำงานไปเรื่อยๆ หน้าที่ของเธอก็เยอะมากขึ้นๆ มากขึ้นๆ มากขึ้นๆ แต่เงินเดือนของเธอกลับอยู่ที่เดิม
เธอคิดถึงการวาดการ์ตูน คิดถึงเพื่อนๆ
หลังจากที่เธอทำงานหนักมากเกินไป
จิตใจของเธอเริ่มตกลงเรื่อยๆ
เธอเริ่มทำงานผิดพลาด เยอะขึ้นเรื่อยๆ
ไม่ค่อยมีสมาธิมากขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งหัวหน้าของเธอ เรียกพบเธอถึง
อาทิตย์ล่ะครั้ง เธอโดนตำหนิบ่อยๆ บ่อยๆ
และเจอแรงกดดันจากเพื่อนร่วมงาน
ที่คอยจะเล่นงานเธออยู่แล้ว
เพราะก่อนหน้านี้เธอทำงานเก่ง
และมีความรับผิดชอบมากๆ
ผลงานโดดเด่น จนทำให้หลายๆคน
ไม่พอใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แต่พอถึงตอนนี้
ทุกคนก็เริ่มแสดงธาตุแท้ของตัวเองออกมา
เมื่อเธอโดนตำหนิบ่อยๆ เมื่อเริ่มเจอเรื่องแย่ๆ
ทุกวันๆ ฟ้าใสเริ่มไม่ค่อยใสแล้ว
เริ่มจะเป็นฟ้ามืดแล้ว เธอเริ่มไม่มีความสุข
กับการไปทำงานอีกเลย จนมีวันหนึ่ง
เธอไม่ยอมตื่นไปทำงาน และนั่งอยู่เฉยๆ
นั่งมองหน้าต่างอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน
จนหัวหน้าเธอโทรมา เธอก็ไม่รับ
ไม่ว่าใครโทรมา เธอก็ไม่สนใจ เธอนั่งนิ่งๆ
อยู่แบบนั้น โดยที่ไม่กินข้าวกินปลา 1 วันเต็มๆ
เธอเริ่มสับสนกับชีวิต เริ่มคิดวนไปวนมา
ซ้ำไปซ้ำมา กับเรื่องที่เธอเคยผิดพลาด
เธอนั่งคิดอยู่อย่างนั้น โดยที่ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไป
จนตกดึก เธอก็ยังนั่งอยู่อย่างนั้น
จนเธอได้ยินเสียงโทรศัพท์แชทกลุ่ม
ของแสงจันทร์ และดาว
เธอจึงมองไปและรีบหยิบขึ้นมา
เธอร้องไห้กับเพื่อนๆ แล้วเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เธอไม่รู้จะทำยังไง แสงจันทร์และดาวเมื่อได้ยินเสียงของเพื่อนที่ร้องไห้และหมดไฟ ก็รู้สึกเสียใจ
และทำได้แค่ปลอบ แต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย
ทำได้แค่ให้กำลังใจ ฟ้าใส พอได้ระบายกับเพื่อน
ก็หลับไปคาโทรศัพท์
จนตื่นเช้าขึ้นมา เธอจึงไปทำงานปกติ หัวหน้าของเธอ
มอบกระดาษให้หนึ่งแผ่นเป็นใบเตือนพฤติกรรม
ถ้าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีก เธอจะโดนไล่ออกทันที
ฟ้าใสกลับไม่รู้สึกฮึดสู้เลยแม้แต่น้อย
แต่กลับอยากออกตอนนี้เลย ฟ้าใสไม่รู้ว่าตัวเอง
กำลังเริ่มเข้าสู่ภาวะซึมเศร้าแล้ว
วันนี้เลิกงานฟ้าใสไปนั่งที่คาเฟ่ บังเอิญได้พบ
คุณเมอีกครั้ง แค่คุณเมเห็นสายตาและพลังที่หดหู่
ก็รู้ได้เลยว่า เธอต้องมีเรื่องที่ทุกข์ใจอย่างแน่นอน
"อ้าว ฟ้าใส เจอกันอีกแล้วนะ"
คุณเมทักทายมองไปที่ฟ้าแล้วนั่งลงที่เก้าอีฝั่งตรงข้าม
'คุณเม"
ฟ้าใสพูดเบาๆแล้วมองไปที่คุณเม
"เธอดูมีเรื่องทุกข์ใจหรือเปล่า"
คุณเมเห็นแววตาที่ไร้อารมณ์ก็รู้ทันที
ว่าต้องเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่นอน
"คุณรู้ได้ยังไงคะ
ภายนอกอาการหนูชัดขนาดนั้นเลยหรอคะ?"
ฟ้าใสถามแล้วชี้ที่หน้าของตัวเอง
"ดูไม่มีแรง เหมือนคนไม่ได้นอน"
คุณเมได้ยินเสียงพูดก็รู้ได้ทันทีว่า
พลังของฟ้าอ่อนแรงลงมาก
"คุณมีตาทิพย์หรอคะ รู้ได้ยังไง?
เมื่อวานหนูซึมทั้งวันเลยคะ
หนูเหมือนคนที่ไม่มีแรง ไม่มีไฟ ไม่มีความรับผิดชอบ ชีวิตมันเริ่มแย่ลงเรื่อยๆเลยคะ
หนูเริ่มอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากทำงานแล้วค่ะ"
ฟ้าใสแอบประชดเล็กน้อย
แต่ก็รู้สึกลึกๆในใจว่าคุณเมจะต้องสามารถช่วยเหลือเธอได้อย่างแน่นอน
"เธอไม่รักงานของเธอหรอ?"
คุณเมเข้าใจอารมณ์ของเธอ
จึงไม่ได้โกรธอะไรและเริ่มถาม
ในเรื่องราวต้นเหตุของเรื่องนี้
"หนูเคยคิดว่าหนูรักนะแต่พอลองทำไป
หนูอาจจะแค่ชอบมั้งคะ
ถ้าเทียบกับการวาดการ์ตูนมันยากกว่านี้
แต่หนูยังไม่เคยคิดจะยอมแพ้เลยด้วยซ้ำ"
ฟ้าใสเริ่มพูดเปิดใจกับคุณเม
"เธอชอบวาดการ์ตูนหรอ?"
คุณเมรู้ถึงพลังงานแต่คุณเมไม่เคยรู้ความสามารถ
ในการวาดรูปของฟ้าใส
และคิดในใจว่านี่คือโชคชะตาแน่ๆ
"ใช่ค่ะ แต่ตอนทำงานกับคุณ หนูไม่ได้พูดถึงมันเลยเพราะบริษัทของคุณทำหน้าที่นั้นอยู่แล้ว หนูเลยไม่กล้าบอกสักเท่าไรคะ แล้วหนูไม่ได้เก่งมาก
ขนาดที่จะช่วยงานของคุณได้"
ฟ้าใสพูดด้วยความไม่มั่นใจในความสามารถของตัวเอง
"คนเก่งไม่ได้น่ากลัวเท่าคนมีความพยายามและมีพรสวรรค์หรอกนะ
หลายๆคนทำได้แค่ตามแบบแผน
แต่ฉันอ่ะอยากได้คนที่มีพรสวรรค์
และมีความพยายามมากกว่าเข้ามาทำงานกับฉัน"
คุณเมพูดแล้วยิ้มให้ฟ้าใส
"พรสวรรค์คือทำสิ่งนั้นได้อย่างดีตั้งแต่แรกหรอคะ?"
ฟ้าใสถามด้วยความไม่เข้าใจ
"ไม่ใช่แบบนั้นหรอกจ๊ะ
พรสวรรค์คือคนที่มีสิ่งนั้นในสิ่งที่คนอื่นไม่มี
หรือทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้และเลียนแบบไม่ได้
ต้องเป็นคนนี้เท่านั้น แต่ยังไงก็ต้องคู่กับพรแสวงนะ"
คุณเมอธิบายให้ฟ้าใสเข้าใจ
"ทำไมคุณถึงเปิดบริษัทอนิเมชั่นล่ะคะ"
ฟ้าใสเริ่มรู้สึกมีพลังขึ้นมาทีล่ะนิดๆ
"อยากรู้จริงๆหรอ"
คุณเมพูดแล้วมองที่แววตาของฟ้าใส
สัมผัสได้ถึงพลังงานที่ค่อยๆดีขึ้น
"ใช่ค่ะ ตั้งแต่เด็กๆหนูใฝ่ฝันอยากเป็นนักวาดการ์ตูนที่เก่งที่สุดในโลกเลยย"
ฟ้าใสจากที่เศร้าๆอยู่จู่ๆเธอก็เริ่มมีพลังงานขึ้นมาทันที
"ดูเพ้อเจ้อไหมคะ แต่หนูคิดอย่างนั้นจริงๆนะ
เวลาว่างๆหนูก็มักจะชอบวาดรูป
ตลอดเลยคะ หนูทำแล้วหนูมีความสุข
เหมือนบางทีก็แอบคิดนะคะ
ว่าอาจจะเป็นพรสวรรค์ของหนูก็ได้" ^ ^
ฟ้าใสพูดแล้วยิ้มโดยเธอไม่รู้ตัวว่า
เริ่มเผยตัวตันที่แสนจะเพ้อเจ้อของเธอให้คุณเมจิกได้เห็น
"บริษัทของฉันก็เกิดขึ้นเพราะความเพ้อเจ้อนะ
อย่าดูถูกความเพ้อเจ้อของตัวเองสิ
เธอรู้ไหมพลังแห่งการจิตนาการมันมีอำนาจขนาดไหน" คุณเมรู้ดีว่า
พลังแห่งการจิตนาการสามารถเปลี่ยนโลกได้จึงอยากสนับสนุนฟ้าให้นำพลัง
ของตัวเองที่มีอยู่ออกมาช่วยโลกใบนี้ในทางที่ดี
"อืม…ถ้าหนูเดาไม่ผิด มีอำนาจขนาดที่สร้างโลกใบใหม่ได้เลยมั้งคะ" 555
ฟ้าใสเริ่มมีเสียงหัวเราออกมาทันที
"ถูกต้องจ๊ะ เธอลองคิดดูสิ เครื่องบิน โทรศัพท์ คอมพิวเตอร์ โต๊ะ อาหาร
และอีกมากมายในโลกนี้ล้วนเกิดขึ้นจากจิตนาการทั้งนั้น ถูกไหมจ๊ะ"
คุณเมเริ่มพูดเข้าเรื่อง
"จริงด้วยคะ งั้นหนูอยากรู้เรื่องพลังงานมากขึ้นอีกคะ ตอนแรกหนูคิดว่ามันน่ากลัว
หนูเลย ยังไม่ค่อยกล้าเปิดใจแต่พอได้นั่งคุยกับคุณ หนูรู้สึกอุ่นใจและรู้สึกดีขึ้นมากๆ เหมือนเพื่อนสนิทสองคนนั้นมานั่งอยู่กับหนูเลยคะ"
ฟ้าใสเริ่มพูดและกลับมาสดใสขึ้น
"ฉันดีใจนะที่เธอเปิดใจ ฉันอยากให้เพื่อนของเธอเปิดใจด้วยจะเป็นไปได้ไหม"
คุณเมเห็นว่าถึงโอกาสแล้วจึงถามไปตามตรง
"เพื่อนๆ นี่หมายถึงใครหรอค่ะ" ฟ้าใสเกิดสงสัยขึ้น
"เพื่อนที่เธอบอกว่า เหมือนมีฉันมาคุยเป็นเพื่อนไงล่ะจ๊ะ" คุณเมมีความแอบกลัว
เล็กน้อยว่าฟ้าใสจะสงสัยไหมว่าเธอรู้ดีว่าเพื่อนๆของเธอคือใคร
"น่าจะยากนะคะตอนนี้เพื่อนๆ อยู่กันคนล่ะที่เลยคะ ขนาดอยากนัดเจอกัน
ยังยากเลยคะ" ฟ้าใสตอบไปพร้อมกับแอบสงสัยอยู่เล็กน้อย
แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเธอพึ่งพูดถึงเพื่อนเธอ
"ถ้าฟ้ากำหนดมาให้อยู่ด้วยกัน เดี๋ยวพวกเธอก็จะได้มาอยู่ด้วยกันเองแหละจ๊ะ
ตอนนี้ปล่อยให้แต่ล่ะคนทำบททดสอบของตัวให้ผ่าน แล้วพวกเราจะได้กลับมา
อยู่รวมกันอย่างแน่นอน" คุณเมพูดพร้อมกับมองนาฬิกาเธอจำไว้ว่า
เธอต้องรีบไปประชุมงาน
"บททดสอบอะไรคะ" ฟ้าใสมองคุณเมด้วยความรู้สึกสงสัยแต่ก็แฝงด้วยความหวัง
และคิดว่าคุณเมต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ
"เอาไว้วันไหนว่างฉันจะมาบอกนะ แต่วันนี้ฉันต้องไปทำธุระแล้วล่ะ โชคดีนะจ๊ะ"
คุณเมพูดพร้อมเก็บกระเป๋า
"ผ่านบททดสอบบทนี้ของเธอไปให้ได้นะจ๊ะ แล้วเธอจะได้รับรางวัล
เมื่อเธอผ่านมันมาได้" คุณพูดจบรีบเดินหันหลังไปที่รถส่วนตัวและรีบเดินไปที่รถทันที
"ห๊ะ!!! หนูไม่เข้าใจค่ะ" ฟ้าพูดด้วยความตกใจแต่ก็ได้แต่มองตามหลังคุณเม
ที่กำลังเดินไปขึ้นรถของเธอ
ใจจริงเธออยากจะคุยกับฟ้าใสนานกว่านี้แต่เธอมีธุระที่สำคัญมากกว่า แต่เธอก็ดีใจที่อย่างน้อย ฟ้าใสสามารถเปิดหัวใจได้อย่างง่าย
นั้นเป็นเรื่องทีดีมาก เพราะขั้นตอนแรกของพลังงานคือการเปิดหัวใจก่อน
คุณเมได้แต่หวังว่าทั้งสามจะได้ปลุกจิตวิญญาณแห่งพลังรักบริสุทธิ์ที่พวกเธอมี
เพื่อสามารถเป็นแนวทางให้กับผู้คนในโลกใบนี้ในขณะนี้ที่โลกกำลังโดนปกคลุม
ด้วยพลังลบที่มีมากกว่าอยู่หลายเท่
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
