เรื่องราวของการสร้างทานบุญกุศลบารมี เราก็ควรศึกษา การสะสมทาน สะสมบุญ สะสมบารมี ในรอยชาดกขององค์พระสัมมาสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านก็สะสมคำว่าพระคุณบิดามารดามีความกตัญญูรู้คุณ สะสมทาน สะสมบุญ จนมาถึงขั้นบารมี ตัดขาด ทรัพย์สินเงินทอง ยศฐานบรรดาศักดิ์ เพราะการที่ท่านได้สะสมมาเป็นอเนกชาติ จิตของท่านจึงมีบารมี มีปัญญา ที่จะตัดขาดในเรื่องราวต่างๆของโลก ตัดขาดอารมณ์ได้ ไม่มีอารมณ์โลภโกรธหลง ที่จะเกิดขึ้นมาอีก
ในบางครั้งเราก็มุ่งมั่นที่จะสู่เส้นทางปฏิบัติธรรมเลย จนลืมไปในเรื่องของคำว่า พระคุณพ่อแม่ กายพ่อแม่ที่จิตเราอาศัยอยู่ กายของพ่อแม่ที่เราอาศัยอยู่ นั้นจิตเราเป็นผู้อาศัย เราเป็นผู้ใช้ เป็นผู้ที่นำกายนี้ไปทำหากิน ไปทำเรื่องราวต่างตามความอยากของเรา ก็ล้วนอาศัยแรงกายพ่อแม่ทำ กายพ่อแม่ที่เหน็ดเหนื่อย จิตเราอาศัยอยู่ในกายนี้ก็เหน็ดเหนื่อยไปด้วย เมื่อเรารู้ว่ากายนี้ต้องเหน็ดเหนื่อย
เพราะเราเป็นผู้อาศัย ใช้ไปหาวัตถุปัจจัยสี่ เราก็แบ่งปันปัจจัย ที่อาศัยแรงกายพ่อแม่นี้ มาสร้างทาน สร้างบุญกุศล ตอบแทนคุณพ่อแม่ ให้กายที่เราอาศัยนี้มีบุญ เมื่อกายนี้มีบุญ กายพ่อแม่เป็นกายที่มีบุญหนุนนำ บุญกุศลก็จะช่วยหนุนให้เรา ผ่านพ้นอุปสรรคขัดขวางไปได้ ด้วยเนื้อนาบุญที่เราสร้างขึ้นมา การสร้างบุญกุศลไม่ได้หมายความว่าจะต้องทำมาก อาศัยปัจจัยเล็กๆน้อยๆที่กายนี้ไปหามาได้ด้วยความบริสุทธิ์ เหน็ดเหนื่อยมาแปลงให้เป็นทานเป็นบุญ โดยจิตที่ระลึกในพระคุณพ่อแม่ที่ให้กายเรามาอาศัย
เรื่องราวของการประพฤติปฏิบัติธรรม ด้วยความที่เราไม่ค่อยเข้าใจในเรื่องทานเรื่องบุญ เรื่องการสร้างกายพ่อแม่ให้เป็นกายบุญ พอเราไปปฏิบัติ .กายที่เราอาศัยนั้นมีแต่กรรม บุญเราไม่สร้าง..มันก็เกิดเป็นอุปสรรคในการประพฤติธรรมเหมือนกัน เพราะที่เป็นอุปสรรคของเรา ก็คือหนี้สิน..เจ้ากรรมนายเวร
ที่เราก็ต้องสร้างขึ้นมา ทำบุญอุทิศให้เค้าบ้าง บางคนทำบุญเหมือนกัน แต่อธิษฐานขอให้ร่ำรวย ..มันก็เลยไม่ได้เป็นบุญกุศลที่แท้จริงให้ไปถึงเจ้ากรรมนายเวร ..เหมือนกับเราให้เค้าไม่จริง มันก็เกิดเป็นอุปสรรคขัดขวาง จะไปทางโลก ก็ติดขัด จะไปทางธรรมก็ติดขัด เรื่องราวเหล่านี้ ก็ลองตรวจสอบตัวเองดูว่าใช่หรือไม่ ถ้าไม่ใช่ ก็ไม่ต้องไปใส่ใจเรื่องที่เขียนมาปล่อยมันผ่านไป..
โฆษณา