2. ในระยะที่สองของหนังสือบทเพลงไพเราะ คนรักของพระคริสต์ถูกเรียกให้หลุดพ้นจากตัวเองผ่านการที่เธอเป็นหนึ่งกับกางเขนของพระคริสต์ — 2:8—3:5:
(1) บทเพลงไพเราะ 2:8–9 กล่าวถึงพลังชีวิตแห่งการเป็นขึ้น; ในข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ได้เปรียบพระคริสต์เหมือนเลียงผาหรือกวางหนุ่มที่ “กำลังโลดเต้นอยู่บนภูเขา กำลังกระโดดอยู่บนเนินเขา”; ภูเขาและเนินเขาชี้ถึงความยากลำบากและอุปสรรค แต่ไม่มีอะไรที่สูงหรือใหญ่จนสามารถหยุดยั้งพระคริสต์ผู้เป็นขึ้นได้; เราจำเป็นต้องเสาะหาและรู้จักการสถิตอยู่ที่โลดเต้นอยู่บนภูเขาและกระโดดอยู่บนเนินเขาของพระคริสต์.
(2) คนรักของพระคริสต์ตกเข้าสู่การคำนึงแต่ภายในตัวเอง ซึ่งกลายเป็นคนที่แยกตัวออกเหมือนกำแพงที่กันเธอจากการสถิตอยู่ของพระคริสต์ (ข้อ 9ข) ดังนั้นพระคริสต์จึงทรงหนุนใจให้เธอลุกขึ้นและออกมาจากสถานการณ์ที่ต่ำต้อยของเธอเพื่อมาอยู่กับพระองค์ (ข้อ 10).
(3) คนรักของพระคริสต์ยังได้ยินองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบอกเธอว่าเวลาที่เธอพักตัวอยู่นั้น (ฤดูหนาว) เป็นอดีตไปแล้ว และการทดลอง (ฝน) ก็สิ้นสุดลงแล้ว (ข้อ 11); พระองค์ยังทรงบอกเธอว่า ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว ดังนั้นเธอจึงได้รับการอ้อนวอนและการหนุนใจโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความอุดมสมบูรณ์ที่บานสะพรั่งแห่งการเป็นขึ้น (ข้อ 12–13).
(4) เราทั้งหลายซึ่งเป็นคนรักของพระคริสต์สามารถถอดแบบการตายของพระองค์ด้วยการเป็นหนึ่งกับกางเขนของพระองค์ได้ (ข้อ 14–15) ก็โดยฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้น ไม่ใช่ด้วยชีวิตธรรมชาติของเรา; ความเที่ยงแท้แห่งการเป็นขึ้นคือพระคริสต์ผู้เป็นพระวิญญาณในฐานะพระวิญญาณที่สำเร็จสุดยอด ผู้ทรงอาศัยอยู่ภายในและผสมกลมกลืนกับวิญญาณที่บังเกิดใหม่ของเรา; เรามีส่วนร่วมและมีประสบการณ์ต่อการเป็นขึ้นของพระคริสต์ได้ในวิญญาณที่ผสมกลมกลืนนี้ ซึ่งทำให้เราเป็นหนึ่งกับกางเขนเพื่อจะถูกช่วยให้หลุดพ้นจากตัวเองและถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นคนใหม่ที่อยู่ในสิ่งทรงสร้างใหม่ของพระเจ้าเพื่อทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริงในการก่อสร้างพระกายอินทรีย์ของพระคริสต์ (รม.8:2, 4, 29; ฆต.6:15; 2กธ.5:17).
วันอังคาร - การบำรุงเลี้ยงแห่งการฟื้นฟูยามเช้า
บทเพลงไพเราะ บทที่ 2 ข้อ 8–10 แน่ะ เสียงที่รักของดิฉัน! ดูเถิด เขามาแล้ว กำลังโลดเต้นอยู่บนภูเขา กำลังกระโดดอยู่บนเนินเขา. ที่รักของดิฉันเป็นดุจดังละมั่งหรือดุจดังกวางหนุ่ม ดูเถิด เขากำลังยืนอยู่ที่ข้างหลังกำแพงของเรา เขามองลอดหน้าต่างเข้ามา เขาชำเลืองผ่านลูกกรงหน้าต่าง. ที่รักของดิฉันเอ่ยปากตอบดิฉันว่า “ยอดรักของฉันเอ๋ย ลุกขึ้นเถิด แม่คนงามของฉันเอ๋ย ออกมากับฉันเถิด.”