3. ในระยะที่สามของหนังสือบทเพลงไพเราะ คนรักของพระคริสต์ถูกเรียกให้ดำเนินชีวิตอยู่ในการเสด็จสู่สวรรค์ในฐานะสิ่งทรงสร้างใหม่ที่อยู่ในการเป็นขึ้น — 3:6—5:1:
(1) การดำเนินชีวิตอยู่ในการเสด็จสู่สวรรค์คือการดำเนินชีวิตอยู่ในวิญญาณของเราตลอดเวลา; เมื่อเราดำเนินชีวิตอยู่ในวิญญาณของเรา เราก็เข้าสนิทกับพระคริสต์ผู้เสด็จสู่สวรรค์ซึ่งอยู่ในสวรรค์ทั้งหลาย — อฟ.2:22; ยนซ. 28:12–17; ยฮ.1:51; วว.4:1–2; ฮร.4:12, 16 คำอธิบาย 1.
(2) “กษัตริย์ซะโลโมได้สร้างพระวอสำหรับพระองค์ด้วยไม้จากภูเขาเลบานอน. เสาพระวอนั้นทำด้วยเงิน ฐานทำด้วยทองคำ ที่นั่งเป็นสีม่วง ข้างในบุด้วยความรักจากเหล่าบุตรีแห่งเยรูซาเล็ม” — พพร.3:9–10:
ก. โดยการงานแห่งการเปลี่ยนแปลงของพระวิญญาณนั้นภายในเรา เราจึงกลายเป็นภาชนะในการเคลื่อนไหวของพระคริสต์ เป็นยานพาหนะของพระคริสต์ เป็น “ราชรถ” ของพระคริสต์ เพื่อการเคลื่อนไหวของพระคริสต์ที่อยู่ในพระกายและมีเพื่อพระกาย — 2กธ.2:12–17.
ข. เราถูกก่อสร้างขึ้นใหม่ด้วยตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่อจะมีสภาพมนุษย์ที่เป็นขึ้นและเสด็จสู่สวรรค์ของพระเยซูเป็นโครงสร้างภายนอกของเรา และมีความรักซึ่งเรามีต่อพระคริสต์เป็นการตกแต่งทางภายในของเรา — พพร.3:9–10.
ค. สิ่งที่เราเป็นซึ่งอยู่ภายในควร “บุด้วยความรัก” (ข้อ 10); การรักองค์พระผู้เป็นเจ้าจะรักษาเราให้อยู่ในขอบเขตของการมีพระคริสต์เป็นสภาพมนุษย์ของเรา เพื่อจะปกป้องสภาพมนุษย์ของเราไว้ในการบังคับแห่งความรักใคร่ของพระองค์ (2กธ.5:14).
ง. โดยการที่เรารักองค์พระผู้เป็นเจ้าแบบเฉพาะบุคคล, รักใคร่, ส่วนตัว, และอยู่ฝ่ายวิญญาณ สิ่งที่เราเป็นตามธรรมชาติจึงถูกรื้อทำลาย และเราก็ถูกก่อรูปขึ้นใหม่ด้วยการตายแห่งการไถ่ของพระคริสต์ (เสาที่ทำด้วยเงิน), พระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า (ฐาน), และฐานะกษัตริย์ของพระคริสต์ในฐานะพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตที่ปกครองอยู่ภายในเรา (ที่นั่งสีม่วง) — พพร.3:10; เทียบ รม.8:28–29; 2กธ.4:16–18.
วันพุธ - การบำรุงเลี้ยงแห่งการฟื้นฟูยามเช้า
บทเพลงไพเราะ บทที่ 3 ข้อ 9–10 กษัตริย์ซะโลโมได้สร้างพระวอสำหรับพระองค์ด้วยไม้จากภูเขาเลบานอน. เสาพระวอนั้นทำด้วยเงิน ฐานทำด้วยทองคำ ที่นั่งเป็นสีม่วง ข้างในบุด้วยความรักจากเหล่าบุตรีแห่งเยรูซาเล็ม.
บทเพลงไพเราะ บทที่ 4 ข้อ 12 เจ้าสาวของฉันเอ๋ย น้องสาวของฉันเปรียบดุจสวนสงวน เป็นบ่อน้ำพุหวงห้าม เป็นแหล่งกำเนิดแห่งน้ำพุที่ถูกประทับตราไว้.