บนทางที่แสนยาวไกล... ฉันและอีกครึ่งดวงใจ
ฉันเองก็ไม่แน่ใจนัก ว่าชีวิตนี้เราถูกกำหนดให้ต้องมี "ครึ่งหนึ่ง" ที่หายไปจริงหรือเปล่า? บางวันก็นั่งเท้าคางมองออกไปนอกหน้าต่าง
คิดว่าการเสาะหา "อีกครึ่งดวง" เนี่ย มันเหนื่อยจังเลยนะ... จะเจอมั้ย? จะอยู่ตรงไหน?
หรือว่าจริงๆ แล้ว... การเดินทางมันสำคัญกว่าจุดหมายกันแน่?
ตอนที่ฉันต้องออกเดินทางค้นหาตัวเอง (อาจจะเป็นการเรียน การทำงาน หรือแค่การไปเดินเล่นในห้างสวยๆ คนเดียว
ฉันก็พยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด
ไม่ได้อยากจะเก่งไปกว่าใคร แต่แค่อยากรู้ว่า "ฉันในแบบที่ดีที่สุด" จะเป็นยังไงนะ? เวลาที่ใส่เสื้อผ้าที่มั่นใจ ได้เจอกับผู้คนมากมาย (เหมือนเนื้อเพลงท่อนนึงที่ฉันกำลังฟังอยู่ตอนนี้ " จากในผู้คนร้อยพันที่ออกเดินทางเหมือนฉัน" ก็รู้สึกว่าตัวเองก็เป็นแค่คนเล็กๆ คนหนึ่ง ที่กำลังวิ่งตามความฝันของตัวเองอย่างตั้งใจ
แต่บางครั้งที่โลกข้างนอกมันวุ่นวายเกินไป ก็ขอแอบหลบมาพักในมุมที่สงบ
มันปลอบโยนได้ดีจริงๆ นะคะ
ทำให้รู้สึกว่า... ต่อให้ตอนนี้ยังไม่มี "ครึ่งดวงใจ" มาอยู่ข้างๆ แต่ฉันก็ยังได้รับพรเล็กๆ จากฟ้า คือความรู้สึกนิ่ง สงบ และฝันละมุนนี้ได้... และบางที... "อีกครึ่ง" ที่กำลังเดินทางอยู่ อาจจะกำลังรู้สึกแบบเดียวกันกับฉันก็ได้นะ
ไม่ว่าจะเป็น "คำสาป" ที่ต้องออกตามหา หรือเป็น "พรจากฟ้า"
ที่ทำให้รู้ว่าการได้พบใครสักคนนั้นมันแสนพิเศษ...
ฉันว่ามันคุ้มค่าทุกการเดินทางเลยค่ะ เพราะการเดินทางนี้ไม่ได้แค่ทำให้เราได้เจอ "ใครคนนั้น" แต่ทำให้เราได้เจอ "ตัวเรา" ที่เติบโตขึ้น แข็งแกร่งขึ้น และอ่อนโยนขึ้นด้วย
และหากวันหนึ่ง... เราได้เจอกันจริงๆ (หมายถึงผู้อ่านหรือใครคนนั้น) ก็อยากให้รู้ไว้ว่า... ฉันได้เตรียมหัวใจที่พร้อมจะเติมเต็ม "ครึ่งที่หายไป" เอาไว้แล้ว... มันจะเป็นเรื่องราวที่ แสนพิเศษ ที่สุดในชีวิตของเราเลยค่ะ
ขอแค่ทุกคนที่ผ่านมาเห็นเรื่องราวของฉัน มีความสุขกับเส้นทางที่ตัวเองกำลังเดินนะคะ 😊 ส่วนฉัน... ก็จะยังออกเดินทางค้นหาตัวตนต่อไป... บนทางที่แสนยาวไกล... จนกว่าจะพบอีกครึ่งในใจค่ะ... ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนเสมอนะคะ ❤️
.
.
ปลายดาวอินฟินิตี้
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
