Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
TheRider
•
ติดตาม
1 ธ.ค. 2025 เวลา 16:47 • นิยาย เรื่องสั้น
ตอนที่ 2.2: แก้วกาแฟเย็นแก้วเดียว
**[SCENE START]**
**INT. ร้านกาแฟลุงวิน – 06:12 น.**
แสงเช้าสาดผ่านหน้าต่างไม้เก่า
กลิ่นกาแฟคั่วเข้มลอยเต็มร้าน
เขตถอดหมวกกันน็อกวางบนโต๊ะ นั่งลงตรงเคาน์เตอร์ตามเคย
แต่เช้าวันนี้เขานั่งตัวตรงกว่าปกติ
ลุงวินเช็ดแก้วเงียบ ๆ ไม่มองหน้า
**เขต (เสียงเบา):**
“เมื่อคืน… ผมส่งป้าได้ทันครับ
ป้าตายตอนยิ้มเลย”
ลุงวินพยักหน้า ไม่พูดอะไร
ยกกาแฟเย็นแก้วเดียววางตรงหน้าเขต
บนฟองนมลอยเป็นรูปหัวใจเล็ก ๆ
**เขต (ยิ้มมุมปาก):**
“วันนี้หวานอีกแล้วเหรอครับลุง?”
**ลุงวิน (เสียงนิ่ง):**
“ไม่ใช่กูหวาน
เป็นเอ็งที่เริ่มหวานแล้วต่างหาก”
เขตหัวเราะเบา ๆ
ยกแก้วขึ้นจิบ
**เขต:**
“ผมยังงง ๆ อยู่เลยครับ
กล่องมันว่างเปล่าแท้ ๆ
แต่ทำไมคนรับถึงเห็นสิ่งที่เขาอยากเห็นที่สุด?”
ลุงวินวางผ้าเช็ดแก้วลง
หันมามองหน้าเขตตรง ๆ เป็นครั้งแรกของวัน
**ลุงวิน:**
“เพราะทานไม่ใช่ให้ของไอ้หนู
แต่คือให้ ‘ความทรงจำดี ๆ’ ที่เขาไม่มีวันได้คืน”
เขตชะงัก แก้วค้างอยู่ที่ปาก
**ลุงวิน (พูดต่อ):**
“ของที่ซื้อได้ด้วยเงิน มันซื้อความสุขได้แค่ชั่วคราว
แต่ความทรงจำดี ๆ น่ะ… มันซื้อไม่ได้
เอ็งให้สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้
นั่นแหละคือทานของจริง”
เขตนิ่งไปครู่หนึ่ง
แล้ววางแก้วลงช้า ๆ
ยกมือไหว้ลุงวินเต็มตัว
**เขต (เสียงจริงจัง):**
“ขอบคุณครับ… ลุง”
ลุงวินทำหน้าเหวอ
แก้มขึ้นสีเล็กน้อย
**ลุงวิน (ตะโกนเบา ๆ):**
“เฮ้ย! ไหว้ทำไมวะ ไอ้บ้านี้!”
**เขต (ยิ้มกว้าง):**
“ก็ลุงเหมือนพ่อผมคนที่สองนี่ครับ
ถ้าไม่มีลุง… ผมคงยังวิ่งส่งของแบบไม่เข้าใจอะไรเลย”
ลุงวินหันไปเช็ดแก้วต่อ
แต่หูแดงก่ำ
**ลุงวิน (เสียงแหบ):**
“กินกาแฟให้หมดเดี๋ยวนี้เลย
แล้วรีบไปส่งของต่อ
อย่ามานั่งพูดหวานให้กูเขิน”
เขตหัวเราะเสียงดัง
ยกแก้วขึ้นชนกับแก้วเปล่าของลุงวินเบา ๆ
**เขต:**
“แก้วนี้… ผมขอเก็บไว้เป็นความทรงจำดี ๆ ของผมบ้างได้ไหมครับ?”
ลุงวินไม่ตอบ
แต่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
แล้วเดินไปเปิดเพลงเก่าในร้าน
เพลง “ความทรงจำ” ของพงษ์สิทธิ์ คำภีร์ ดังขึ้นเบา ๆ
เขตดื่มกาแฟเย็นหมดแก้ว
แล้วลุกขึ้น สวมหมวกกันน็อก
**เขต (ตะโกนก่อนออกจากร้าน):**
“เดี๋ยวเย็น ๆ ผมแวะมาอีกนะครับลุง!”
**ลุงวิน (เสียงเบา ๆ ที่เขตไม่ได้ยิน):**
“แวะมากี่ครั้งก็ได้… ไอ้หนุ่มเอ่ย”
**[FADE OUT]**
**คำคมท้ายตอน**
“บางคน… ไม่เคยได้เป็นพ่อของเรา
แต่กลับเป็นพ่อให้เราได้มากกว่าพ่อจริง ๆ เสียอีก”
**[SCENE END]**
พัฒนาตัวเอง
ไลฟ์สไตล์
ความรู้รอบตัว
บันทึก
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
Chapter 2
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย