เลิกเป็นมนุษย์คิดเยอะ
หากคุณเป็นคนที่ไม่ถนัดหรือไม่ค่อยได้เผชิญหน้ากับตัวเอง ผมก็หวังว่าหนังสือเล่มนี้จะช่วยให้คุณได้สัมผัสถึงความสนุกของการทำแบบนั้นและรู้จักจุดบอดหรือความเชื่อฝั่งหัวที่เป็นอุปสรรคต่อการเผชิญหน้ากับตัวเองมากขึ้น
บทที่หนึ่ง คิดหาวิธีเป็นตัวของตัวเอง
การเติบโตเป็นสิ่งที่จะตัดสินได้ก็ต่อเมื่อเกิดเรื่องไม่คาดฝันหรืออุปสรรคขัดขวางขึ้นในชีวิตเรา
เมื่อเกิดสถานการณ์ที่ยากคุณคิดว่าภายในใจของคุณจะรู้สึกอย่างไร เจ็บแค้น อับอาย สมเพชความรู้สึกต่างๆจะปะทุออกมาบางคนอาจถึงขั้นควบคุมตัวเองไม่ได้จนรู้สึกสิ้นหวัง
ผมอยากให้คุณตั้งคำถามกับตัวเองอยู่เสมอว่าคุณจะทำทำความความเข้าใจตัวเองและทำให้จิตใจเติบโตขึ้นในระยะยาวโดยไม่ทำร้ายตัวเองได้อย่างไร
การทำความเข้าใจตัวเองจะช่วยเสริม ทักษะการสื่อสารกับตัวเอง และพลังในการขัดเกลาตัวเองอยู่เสมอ
ต่อจากนี้คุณก็อย่าลืมให้ความสำคัญกับการ เฝ้ามองการเติบโตอันยากจะสังเกตเห็นได้ด้วยตานะครับ
มนุษย์ถ้ามีเรื่องที่ไม่อยากให้ใครมาล้อเลียนหรือโจมตีเราก็มักจะถูกซ่อนเอาไว้และพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อได้รับการยอมรับจากคนอื่น
ขนาดตัวเราเองยังรู้จักตัวเองดีพอด้วยซ้ำนับประสาอะไรกับการรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคนอื่น
เพราะคิดแบบนี้แล้วการเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นที่พยายามแสดงให้เห็นจนเก็บมาอิจฉาก็ดูเป็นเรื่องไร้สาระขึ้นมา
เราไม่ควรตัดสินคุณค่าของตัวเองด้วยการพิจารณาจากมุมมองของเรา เพราะคุณค่าของเราคือสิ่งที่เราไม่อาจรับรู้ได้ด้วยตัวคนเดียว คุณค่าของเราคือสิ่งที่รับรู้ได้จากการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ถ้าวันไหนรู้สึกหมดหวังกับตัวเองขึ้นขึ้นมาก็ขอให้นึกถึงใบหน้าของใครซักคนที่เคยเป็นกำลังใจให้เราหรือคนที่สนับสนุนเราอยู่ในตอนนี้
การทำแบบนั้นจะช่วยให้เราก้าวต่อไปข้างหน้าได้ในที่สุด
การไม่ลงมือทำเพราะไม่อยากเจ็บปวดหรือไม่อยากผิดพลาดไม่ต่างอะไรกับการขังตัวเองไว้ในกรงเลย
สมมุติเราเลือกลงมือทำแล้วผิดพลาดขึ้นมาจริงอยู่ที่อาจต้องรู้สึกอับอาย แต่หากมองอีกมุม สิ่งที่ได้เรียนรู้มาในตอนนั้นจะกลายเป็นปีกที่ช่วยให้เราโบยบินไปสู่โลกที่กว้างกว่าเดิม
ความเสียใจที่ไม่ลงมือทำจะไม่มีวันจางหาย แต่ความเสียใจที่ลงมือทำจะจางหายและกลายเป็นความภาคภูมิใจในสักวัน หากคิดจะจะทำก็ขอให้ทำอย่างเต็มที่เสมอ
การตอบสนองของจิตใจไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำพูด เพื่อน หรือเจ้านาย แต่ขึ้นอยู่กับมุมมองที่เรามีต่อคำพูด นั้นต่างหาก
เมื่อเป็นแบบนั้นเราก็แค่เปลี่ยนมุมมองให้ตัวเองไม่รู้สึกเจ็บปวด หรือรู้สึกใจสลายก็พอแล้ว
หากยังยากก็ขอให้เริ่มจากการตระหนักได้ว่า กำลังทำร้ายจิตใจตัวเองด้วยมุมมองแบบนี้อีกแล้วเหรอเนี่ย
การทำให้จิตใจนุ่มนวลที่สุด คือเคล็ดลับที่จะไม่สร้างความเจ็บปวดให้กับมัน
แม้จะเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้แต่เราเปลี่ยนมุมมองของตัวเองได้เสมอ
มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตที่ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับ คนอื่น แม่รู้ทั้งรู้ว่าไม่ใช่เรื่องดี แต่เราก็ยังอดสนใจว่าตัวเองด้อยหรือเหนือกว่าคนอื่นไม่ได้
แม้ส่วนสูง รายได้ ความเร็วในการประสบความสำเร็จจะเป็นสิ่งที่เปรียบเทียบได้ แต่ความสุขความอ่อนโยน หรือความรักเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาและไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบได้
และสิ่งสำคัญที่แท้จริงของชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเปรียบเทียบได้
ลองเอ่ยคำที่ตัวเองอยากได้ยินให้อีกฝ่ายดูสิ ลองทำพฤติกรรมที่ห่างตัวเองเป็นฝ่ายได้รับแล้วจะรู้สึกดีกับคนรอบข้างดูก่อนบ้าง
หากคนรอบข้างอารมณ์ เราเองก็จะอารมณ์ดีตามไปด้วยโดยไม่รู้ตัว เพราะอารมณ์ความรู้สึกคือสิ่งที่สามารถถ่ายทอดหรือส่งต่อจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่งได้ไม่ต่างจากการหาวเลย ค่ะครับผม
ยิ่งเป็นคนที่เข้มข้นอย่างหนักเมื่อเจออุปสรรคเวลาที่อารมณ์เสียก็จะจะยิ่งสูญเสียตัวตนและไม่อาจระงับคำพูดที่อาจก่อให้เกิดความเสียใจในภายหลัง
ด้วยเหตุนี้เวลาที่อารมณ์เสียจึงแนะนำให้ระมัดระวังคำพูดและพฤติกรรมที่ไม่ดีของตัวเองด้วยการคิดว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ตัวตนของเราก็คือสิ่งที่รับรู้ได้จากการมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น เราอาจจะค้นพบตัวตัวตนของตัวเองที่ไม่เคยรู้จักหรือซุกซ่อน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
