ประเทศไทยได้ลุกขึ้นปกป้องตัวเองแล้ว พวกเขาไม่สามารถหัวเราะเยาะกองทัพไทยได้อีกต่อไป!
เหยื่อของสงครามแบบนี้ก็มักจะเป็นคนธรรมดาทั่วไป และตอนนี้ไม่ใช่แค่ว่าประเทศหนึ่งประเทศใดไม่สามารถที่จะมายุ่งเกี่ยวกับประเทศไทยในด้านการทหารได้เท่านั้น
แต่ในทุกระดับ
พวกเขาไม่สามารถที่จะไปล่วงเกินประเทศเล็กๆอย่างเรา ในผืนภาพเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้เลยด้วยซ้ำ
และด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าประเทศพุทธศาสนากลับตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ แสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนของธรรมชาติและผลประโยชน์ของมนุษย์!
ทำไมทั่วโลกจึงกล่าวหาประเทศไทย ทำไมไม่มีการกล่าวถึงพอล พต? เพราะทั้งๆนี่คือเพชฌฆาตและปีศาจตัวจริง
เพราะเขาเป็นผู้นำสูงสุดของกัมพูชาประชาธิปไตย ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา (เขมรแดง) ประธานคณะกรรมการทหารกลาง และนายกรัฐมนตรีของกัมพูชาประชาธิปไตย
กล่าวอีกนัยนึงก็คือ เมื่อประเทศนึงเป็นพิษ และที่ผ่านๆมาประเทศหนึ่งให้การสนับสนุนอีกประเทศที่เป็นพิษอีกประเทศหนึ่ง
โดยพื้นฐานแล้วกัมพูชาเป็นประเทศที่เป็นพิษสูงมากกว่าบางประเทศ เนื่องจากมีรากฐานทางวัฒนธรรมที่ล้าหลังและแปลกประหลาด
จึงยากที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขได้นาน
เหมือนกับว่า พวกเขาอยู่ในภาวะที่วุ่นวายอยู่ตลอดเวลา หรือกำลังมุ่งหน้าไปสู่ภาวะนั้น
พวกเขาสามารถทำร้ายตัวเองหรือประเทศต่างๆ ที่พวกเขา "ยึด(ติด)" ได้ และใครก็ตามที่เกี่ยวข้องก็ต้องเดือดร้อนเป็นธรรมดา
จนกล่าวได้ว่า กัมพูชาเป็นประเทศที่มีสภาพแวดล้อมเป็นพิษมาตั้งแต่ได้รับเอกราชในปี 2496 กันเลยทีเดียว
ซึ่งในช่วงปี 2496 ถึง 2510 ได้เป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุขที่ค่อนข้างหายากสำหรับประเทศนี้
ขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (Norodom Sihanouk) ทรงเป็นอดีตกษัตริย์และผู้นำที่สำคัญอย่างยิ่งของประเทศกัมพูชา
ทรงครองราชย์สองช่วง (พ.ศ. 2484–2498 และ พ.ศ. 2536–2547) ซึ่งในระหว่างที่ทรงครองราชย์อยู่ ทรงดำเนินนโยบายประนีประนอม โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนมาก
ขณะเดียวกันก็ทรงเปิดรับตะวันออกอย่างกระตือรือร้นและดำเนินนโยบาย "สังคมนิยมแบบพุทธ"
อย่างไรก็ตาม นโยบายนี้กลับส่งผลเสียอย่างรวดเร็ว กล่าวคือ .....ในปี 2510 เขมรแดงก่อการจลาจลและเริ่มสร้างอาณาเขตของตนเอง
ในปี 2513 นายพลลอน นอล ซึ่ง...ลอน นอล ที่เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน ผู้นำฝ่ายขวา ได้โค่นล้มพระมหากษัตริย์ผ่านการรัฐประหาร
ส่วนทางด้าน สีหนุก็ได้ก่อตั้งแนวร่วมแห่งชาติและรัฐบาลเอกภาพแห่งชาติในกรุงปักกิ่ง โดยร่วมมือกับเขมรแดงเพื่อทำสงครามกับระบอบลอน นอล
และนี่กลับเป็นจุดเริ่มต้นของกระบวนการสังหารหมู่ที่ยาวนานและนองเลือดที่สุดสำหรับชาวเขมร
เมื่อ ลอน นอลขึ้นสู่อำนาจ สิ่งสำคัญที่สุดของเขาคือการขับไล่และปราบปรามกองกำลังฝ่ายซ้าย
ฝ่ายซ้ายซึ่งนำโดยเขมรแดงได้ต่อสู้กับระบอบลอน นอลอย่างดุเดือดเป็นเวลาห้าปีภายใต้การนำของสีหนุ
ในที่สุด เมื่อสหรัฐฯ ถอนตัวออกจากอินโดจีนในปี 2518 และสาธารณรัฐประชาธิปไตยกัมพูชาภายใต้ "การนำ" ของสีหนุจึงได้ยึดกรุงพนมเปญได้ในปีนั้น
ต่อมาได้ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยกัมพูชา(แบบคอมมิวนิสต์)โดยมีสีหนุเป็นประมุขแห่งรัฐ
ลอน นอลหนีไปสหรัฐอเมริกา แต่พี่ชายของเขาหนีไม่พ้นและถูกประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชนโดยเขมรแดง ด้วยการถูกควักตับสดๆออกมาทอดกันกลางถนน
ทางด้าน ฮุน เซน ผู้ปกครองกัมพูชามานานกว่าสามสิบปี ก็เคยเป็นนักรบเขมรแดงโดยเขาสูญเสียดวงตาข้างหนึ่งในยุทธการพนมเปญ ด้วยฮุน เซน เคยหลบหนีไปยังเวียดนามในช่วงการกวาดล้างของเขมรแดงในเวลานั้น...และเข้าร่วมเขมรแดงเมื่ออายุเพียง 15 ขวบ
แต่ด้วยความกลัวการถูกกวาดล้าง เขาจึงเป็นพันธมิตรกับเวียดนามและร่วมรุกรานกัมพูชากับเวียดนาม ซึ่งนั่นได้เปลี่ยนชะตาชีวิตของเขา
หลังจากโค่นล้มระบอบลอน นอล ความเข้มข้นของสีหนุก็ค่อยๆ จางหายไปจากสายตาประชาชน
ต่อมาในต้นปี 2519 เมื่อสีหนุประกาศเกษียณอายุ และมันก็ทำให้เขมรแดงริเริ่มการสังหารหมู่ทั่วประเทศอย่างมีประสิทธิภาพ
นั่นคือ เป็นการสังหารประชากรอย่างน้อยหนึ่งในสี่ของประเทศภายในเวลาแค่สามปีครึ่ง
นอกเหนือจากชนชั้นกลางและชนชั้นสูงของเขมรแดงเองที่ไม่ถูกกวาดล้างแล้ว ชาวกัมพูชาที่อ่านออกเขียนได้(ย้ำว่าอ่านออกเขียนได้นะครับ) เกือบทั้งหมดถูกสังหาร
ทำให้พวกเขาหลบหนีข้ามพรมแดนและบางส่วน ผลพลอยได้คือ ได้มีการสังหารชาวเวียดนามไปด้วยในการนี้ไปเป็นจำนวนหลายหมื่นคน
จากนั้น ด้วยการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต
เวียดนามจึงได้บุกกัมพูชาอย่างสาสม ในวันที่ 25 ธันวาคม 2521 ยึดครองประเทศส่วนใหญ่ภายในสองสัปดาห์
ต่อมาในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2522 จีนได้เปิดฉากสงครามจีนกับเวียดนาม ทำให้สีหนุได้รับการแต่งตั้งกลับมาดำรงตำแหน่งประธานรัฐบาลผสมประชาธิปไตยกัมพูชาอีกครั้ง
ในฐานะกำลังหลักของรัฐบาลผสมประชาธิปไตยกัมพูชา เขมรแดงจำได้แต่ต้องถอยร่นไปยังชายแดนไทย-กัมพูชาเพื่อต่อสู้ด้วยอาวุธที่มีอยู่ต่อไป
แต่มีประเด็นที่น่าสนใจมากก็คือ
ไม่เพียงแต่ประเทศมหาอำนาจเท่านั้น แต่ประเทศตะวันตก รวมถึงสหรัฐอเมริกา ก็ให้การสนับสนุนการต่อต้านเวียดนามของสีหนุ-เขมรแดง
ขณะนั้นด้วยความหวาดกลัวเวียดนาม
ประเทศไทยจึงต้องให้การสนับสนุนเขมรแดงอย่างมากในพื้นที่ภูเขาชายแดน แม้กระทั่งอนุญาตให้พวกเขาพักและรวมกำลัง(ใหม่)ในประเทศไทยเมื่อถูกโอบล้อม
และเพื่อปกป้องกองกำลังเขมรแดง กองทัพไทยจึงจำเป็นต้องออกไปปะทะโดยตรงกับกองกำลังเวียดนามอยู่หลายครั้ง
ต่อมานับตั้งแต่ปี 2518 ถึง 2535 เขมรแดง(ประชาธิปไตยกัมพูชา) จึงได้เป็นตัวแทนของกัมพูชาในสหประชาชาติ
แม้แต่กองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติที่มีจำนวนหลายหมื่นคนในปี 2536 ก็ไม่สามารถนำเขมรแดงให้ยอมแพ้ออกจากป่าและวางอาวุธได้
แต่การล่มสลายของเขมรแดงก็เกิดขึ้นในที่สุด
หลังจากที่ ฮุน เซนขึ้นมามีอำนาจและประกาศว่าสมาชิกที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งจะยังคงได้รับทรัพย์สินและยศทางทหารเหมือนเดิม
ซึ่งยิ่งทำให้ความขัดแย้งภายในรุนแรงยิ่งขึ้น
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2532 เวียดนามประกาศถอนกำลังออกจากกัมพูชาอย่างสมบูรณ์
และในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน ความขัดแย้งทางอาวุธตามแนวชายแดนจีน-เวียดนาม (ความขัดแย้งชายแดน) ก็สิ้นสุดลง
เป็นที่น่าสังเกตุ ว่าในช่วงสงครามเกือบสองทศวรรษที่เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2513 เหยื่อรายใหญ่ที่สุดคือชุมชนชาวจีนใน(ทั้ง)เวียดนามและกัมพูชา
และในช่วงการรุกรานกัมพูชาเกือบสิบปี เวียดนามกลับเป็นประเทศที่ไม่ได้รับประโยชน์ห่าเหวอะไรเลย นอกจากความสูญเสียชีวิตและเงินจำนวนมหาศาล
และความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสงครามที่ยาวนานกลับเป็น การเลือกตั้งกษัตริย์องค์ใหม่ของกัมพูชา
โดยกว่า 30 ปีหลังสงคราม ราชวงศ์นโรดมที่ดำรงอยู่ ก็เป็นเพียงในนามและได้กลายเหมือนเป็นเพียงหุ่นเชิดราคาถูกเท่านั้น
แน่นอน....ฮุน เซน กษัตริย์ตาเดียวผู้ชาญฉลาดและโหดเหี้ยม
ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งปวงมาช้านานแล้วนั่นต่างหาก
ที่นำพาประเทศกัมพูชาไปสู่เป้าหมายในการเป็นมหาอำนาจระดับโลกด้านเทคโนโลยีหลวกลวงทางการเงิน และวิทยาศาสตร์ชีวภาพอย่างรวดเร็ว...
- 9
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
