#เพื่อนในวัยเด็กที่หายไปEP3
สวัสดีค่ะพี่ๆ น้องๆ เพื่อนร่วมอาชีพและต่างอาชีพทุกท่าน....
วันนี้ฉันขอเปิดสมุดบันทึกของตัวเองอีกครั้ง
เพื่อแบ่งปันเรื่องราวดีๆจากความทรงจำในวัยเด็กของฉันเองค่ะ ยาวหน่อยนะคะ แต่หวังว่าทุกคนจะอ่านแล้วได้ย้อนคิดถึงช่วงเวลาวัยเด็ก ที่บางทีเราอาจจะลืมไปว่าความสุขมันซ่อนอยู่ลึกๆ ในใจของเรามาตลอดเพียงแต่เราไม่ได้มองเห็นมันในตอนนั้น
1. ความทรงจำของฉันที่มีต่อการขายของตอนเด็ก
ตอนเด็กๆ ฉันชอบขายของมากค่ะ เพราะบ้านของเราอยู่ในฐานะปานกลาง พ่อเป็นเสาหลักที่ต้องรับภาระทุกอย่าง แต่แม่ก็ไม่เคยหยุดทำงานเลยสักวัน แม่ตื่นเช้าทุกวันไปเอาของมาขาย ทั้งที่บางวันขายดี บางวันขายไม่ดี แต่เงินที่ให้ฉันไม่เคยลดลง มันทำให้ฉันเข้าใจว่าความพยายามของแม่ไม่ใช่เพื่อเงินเพียงอย่างเดียว แต่เพราะความรักที่แม่มีให้ฉัน วันนี้เมื่อฉันมีรายได้ของตัวเอง ฉันเลยอยากให้แม่ได้พักอยู่บ้านสบายๆ เพราะท่านได้ทำเพื่อฉันมามากพอแล้ว
----
2. ความตั้งใจของแม่ที่ไม่เคยหมดหวัง
เพื่อนรุ่นเดียวกับแม่หลายคนได้ทำงานราชการ
แต่แม่ของฉันไม่มีโอกาสเรียนต่อ เพราะไม่มีเงิน
ต้องออกมาทำงานแต่งงานกับพ่อ แม่ไม่เคยหมดหวังที่จะส่งลูกได้เรียนสูงๆ แม้ว่าชีวิตจะลำบากแค่ไหนก็ตาม นี่คือเหตุผลที่ฉันตั้งใจเรียนหนักมาตลอด ไม่ใช่เพื่อตัวเองเท่านั้น แต่เพื่อเติมเต็มความฝันของแม่ที่ท่านแบกรับมาตลอดทั้งชีวิต
----
3. การเดินทางกลับบ้านต่างจังหวัด
ตอนเด็กๆ พ่อกับแม่พาฉันนั่งรถไฟไปหาปู่กับย่าที่ต่างจังหวัด ทุกครั้งที่ไปฉันรู้สึกถึงความปลอดภัยและความสุขที่เรียบง่าย ฉันคิดถึงปู่ ย่า และบรรยากาศที่บ้านนั้นเสมอ ความอบอุ่นที่บ้านหนองฉิม บ้านเล็กๆ ที่ไม่ได้มีอะไรหรูหรา แต่กลับเป็นที่ๆ ให้ความสุขและความสงบในใจฉันเสมอ
----
4. ความรักที่พ่อมีให้ผ่านปลาทู
พ่อของฉันเป็นคนที่ชอบกินปลาทูมาก แต่ทุกครั้งที่มีปลาทูบนโต๊ะ พ่อจะไม่กินเพราะมันเป็นของโปรดของฉัน ฉันจึงเริ่มแกะปลาทูให้พ่อทุกครั้ง จนกลายเป็นหน้าที่ของฉัน และทุกครั้งที่ทำ ฉันจะเห็นรอยยิ้มเล็กๆ ของพ่อ มันทำให้ฉันรู้สึกดีมากๆ ที่ได้ดูแลพ่อในแบบนี้ คิดถึงพ่อเสมอค่ะ
----
5. ช่างทำเล็บประจำบ้าน
ตอนเด็กๆ ฉันยังเคยเป็น "ช่างทำเล็บ" ให้พ่อด้วยนะคะ ตอนนั้นพ่อไปไถนาแล้วเล็บหลุด ไม่ยอมไปหาหมอ ฉันเลยจัดการตัดเล็บให้พ่อเอง ทุกครั้งที่พ่อหลับบนเปล ฉันจะทำหน้าที่นี้อย่างตั้งใจ เพราะรู้ว่าพ่อยิ้มและมีความสุขแม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ ก็ตาม
---
6. วันที่พ่อจากไป
ช่วงเวลาสุดท้ายที่ได้อยู่กับพ่อคือการนอนเฝ้าพ่อในห้องผู้ป่วย มันเป็นความทรงจำที่แสนเศร้า แต่ในเวลาเดียวกัน ฉันก็รู้สึกดีใจที่ได้ดูแลพ่อจนถึงวินาทีสุดท้าย ก่อนที่อาจะมารับช่วงต่อเพราะข้อจำกัดเรื่องวันลาของฉันเอง. พ่อเคยบอกกับเพื่อนว่า "ลูกสาวทำทุกอย่างที่เคยสัญญาไว้แล้ว จะตายตอนนี้ก็ตายตาหลับ" แต่มันก็ไม่ทำให้ฉันอยากให้พ่อจากไป ฉันยังอยากเห็นพ่อยิ้มอีกสักครั้ง
---
7. การแกะปลาทูในวันที่ไม่มีพ่อ
หลังจากพ่อจากไป ทุกครั้งที่ฉันแกะปลาทู ฉันจะร้องไห้ เพราะมันเป็นความทรงจำที่ติดตัวมาตลอด แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันได้ระลึกถึงพ่อทุกครั้งที่ทำ
----
8. ขนมของพ่อ
พ่อชอบกินขนมที่ฉันทำเสมอ ไม่ว่ารสชาติจะเป็นยังไงก็ตาม พ่อบอกว่าอร่อยที่สุด และอีกไม่นานฉันจะกลับไปทำขนมเพื่อระลึกถึงช่วงเวลานั้นอีกครั้ง
----
สรุปส่งท้าย....
สิ่งที่เล่ามาทั้งหมดนี้แฝงด้วยน้ำตาและความสุขที่ได้ระลึกถึงช่วงเวลาที่แสนอบอุ่น ความทรงจำวัยเด็กไม่ได้หายไปไหน มันเพียงแค่ถูกเก็บลึกๆ ในใจของเรา บางครั้งเราต้องหยุดและย้อนกลับไปทักทาย
"เพื่อนในวัยเด็ก" ที่เคยทำหล่นหายไป เพราะบางที
ความสุขที่แท้จริง อาจจะอยู่ตรงนั้น เพียงแต่เรามองไม่เห็นมันเท่านั้นเอง
ใครที่มีความทรงจำวัยเด็ก มาแบ่งปันกันนะคะ
บางครั้งการนึกถึงวันวานอาจทำให้เรากล้าที่จะฝันอีกครั้ง
ปลายดาวอินฟินิตี้
บันทึกเมื่อ 19 ตุลาคม 2567 เวลา 21.26 นาฬิกา
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
