บางคนมีปัญหากับเรื่องนี้ พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมบางคนถึงมองชีวิตว่าวิเศษนักในขณะที่พวกเขามองว่าชีวิตช่างยากลำบาก พ่อของผมบอกผมตั้งแต่ผมอายุเก้าขวบว่า “ลูก เลิกฝันกลางวันได้แล้ว” และเมื่อเพื่อนๆเห็นผมลดความสำคัญหรือเพียงแค่เพิกเฉยต่อความเป็นไปได้ของผลลัพธ์ที่แย่ พวกเขามักจะพูดว่า “อะไรกัน นายเสียสติไปแล้วเหรอ?”* *(out of your mind – เสียจิตอีโก้ไปแล้วเหรอ?)