การฝึกสมาธิแบบการดูลมหายใจเข้าออกที่ปลายจมูก
เป็นการฝึกสมาธิแบบง่ายๆ ง่ายกว่าการดูลมหายใจเข้าออกหลายจังหวะ เพรามีการดูลมหายใจเข้าออกแค่ 2 จังหวะคือดูลมหายใจเข้าและลมหายใจออก โดยตั้งสติ(ตั้งจิตรับรู้ลม)ใว้ที่ปลายจมูก การฝึกสมาธิแบบนี้ไม่ยุ่งยากไม่ต้องใช้คำบริกรรมไม่ต้องรู้ลมหายใจเข้ายาวหรือรู้ลมหายใจออกสั้น รู้แค่เพียงลมเข้าหรือลมออกเท่านั้น โดยตั้งจุดสังเกตุใว้ที่บริเวณปลายจมูก
โดยรู้ลมที่เข้าออกผ่านรูจมูกที่บริเวณปลายจมูกเท่านั้น แต่วิธีนี้จะให้สมาธิที่น้อยกว่าการดูลมหายใจเข้ายาวออกสั้น(ที่เรียกว่าอานาปานสติ) แต่สำหรับผู้ป่วยแบบเราต้องการแค่สมาธิที่เป็นฐานสำหรับการรู้อารมณ์เพลินและโมหะที่เกิดขึ้นจนทำให้เกิดอาการลืมเพราะสติอ่อน และการฝึกรู้ลมหายใจเข้าออกที่ปลายจมูกนั้นยังง่ายต่อการใช้ชีวิตประจำวันเพราะเราสามารถรู้ลมหายใจเข้าออกที่ปลายจมูกอยู่ได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะทำอะไรแม้แต่เวลาคิดเรื่องต่างๆในบางเรื่องที่ไม่ได้ใช้ความคิดที่ซับซ้อนอะไร
เราก็สามารถรู้ลมหายใจเข้าออกที่ปลายจมูกอยู่ได้ตลอดเวลา ซึ่งเป็นการง่ายกว่าที่จะต้องรู้ลมเข้าออกหลายจังหวะและกำหนดรู้คำบริกรรมไปด้วย
โดยจุดเริ่มต้นของการฝึกคือกำหนดจุดรับรู้ลมหายใจเข้าออกใว้ที่รูจมูกบริเวณปลายจมูก และรับรู้เมื่อมีลมหายใจไหลผ่านเข้าออกรูจมูก โดยตั้งสติจุดรับรู้ใว้ที่บริเวณปลายจมูก ถ้ารับรู้ไปแล้วเพลินก็ให้กำหนดรู้ว่าเพลินหนอๆ แล้วกลับมาตั้งสติใหม่ทำอยู่อย่าบนี้เรื่อยๆไปในทุกอิริยาบทตลอดทั้งวัน
เราจะมีสมาธิที่ดีขึ้นและมากขึ้นจนสามารถนำสมาธิมาใช้ในการกำหนดรู้อารมณ์เพลินและอารมณ์โมหะได้รวมทั้งกำหนดรู้อาการขาดสติที่เป็นสาเหตุของอาการลืมฝ่ายนามธรรมของโรคความจำเสื่อมได้ ผมเองก็ใช้การดูลมหายใจเข้าออกสองจังหวะคือดูลมหายใจเข้า ออก ที่ปลายจมูกในการทำสมาธิเช่นกัน และใช้ในอิริยาบทอื่นๆในชีวิตประจำวันด้วย
พุทธรรม วงศ์อยู่
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
