27 มี.ค. เวลา 08:09 • ปรัชญา

เมื่อ "ความเก่ง" ชนกับ "ความ Toxic": บทเรียนจากหลังประตูห้อง HR

บ่ายวันอังคารที่แดดแรงจัดจนทะลุกระจกออฟฟิศเข้ามา เสียงเคาะประตูห้อง HR ของผมดังขึ้นแบบรัวเร็วจนสัมผัสได้ถึงพายุอารมณ์ที่กำลังพัดมา พนักงานระดับ ‘Top Performance’ ของบริษัทเดินเข้ามานั่งลงฝั่งตรงข้าม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นมัว และประโยคแรกที่เขาพูดออกมาคือ "ถ้าไม่มีผม โปรเจกต์นี้ก็พัง พี่จะเอาเรื่องระเบียบหยุมหยิมมาคุยกับผมทำไม?"
ในฐานะ Solo HR ที่ต้องดูแลพนักงานกว่า 60 ชีวิต โจทย์นี้คือ "โจทย์หิน" ที่ไม่มีสอนในตำราบริหารคน เพราะคำถามที่ดังก้องอยู่ในหัวผมตอนนั้นไม่ใช่เรื่องกฎระเบียบ แต่มันคือการเลือกว่า... เราจะรักษา "อิฐก้อนที่แข็งแรงที่สุด" ไว้ แม้มันจะกำลังเบียดทับจนอิฐก้อนรอบข้างเริ่มร้าวไปตามๆ กัน หรือเปล่า?
1. เหรียญสองด้านของ "คนเก่ง"
พนักงานคนนี้เก่งมากครับ งานออกแบบของเขาเป๊ะจนลูกค้าชมเปาะ แต่ในทางกลับกัน เขากลับสร้าง "มลพิษ" ให้กับทีมอย่างรุนแรง ทั้งการใช้คำพูดถากถางเพื่อนร่วมงาน หรือแม้แต่การแสดงกิริยาไม่เคารพหัวหน้าทีม (Insubordination) สิ่งที่เขาเข้าใจคือ "ผลงานที่ดีที่สุดจะคุ้มครองทุกการกระทำ" แต่ในโลกของการทำงานเป็นทีม "โครงสร้างความรู้สึก" ของคนรอบข้างสำคัญไม่แพ้ตัวเลขผลกำไร
2. เมื่อ Soft Skills ต้องทำงานหนักกว่ากฎระเบียบ
จังหวะที่เขากำลังพรั่งพรูความอัดอั้น ผมเลือกที่จะไม่หยิบหนังสือข้อบังคับพนักงานขึ้นมากาง แต่ผมเลือกที่จะ "ฟัง" และสังเกตแววตาของเขา ผมเห็นความล้าและความกดดันที่เขาแบกไว้จนล้น
ผมรอจนเขาสงบลง แล้วถามคำถามสั้นๆ ว่า "การที่พี่เรียกมาคุย ไม่ใช่เพราะอยากจับผิด แต่อยากรู้ว่ามีอะไรที่ทำให้คนเก่งอย่างเรา กลายเป็นคนที่เพื่อนร่วมงานเข้าไม่ติดแบบนี้?" ประโยคนั้นเหมือนไปสะกิดกำแพงบางอย่างให้พังลง เขาเริ่มเล่าถึงความคาดหวังที่แบกไว้ จนกลายเป็นความหงุดหงิดเมื่อคนอื่นทำไม่ได้ดั่งใจ
3. บทเรียนราคาแพง: เก่งคนเดียวพาทั้งทีมชนะไม่ได้
การคุยกันวันนั้นจบลงด้วยการปรับความเข้าใจ ผมย้ำกับเขาว่า "ความเก่งของคุณคืออิฐก้อนสำคัญ แต่อิฐก้อนเดียวสร้างบ้านไม่ได้ บ้านจะแข็งแรงได้ต้องมีปูนที่ยึดอิฐทุกก้อนเข้าด้วยกัน และปูนนั้นคือ ‘ความเคารพ’ (Respect) ที่มีให้คนรอบข้าง"
หากเราปล่อยให้ความเก่งกลายเป็นความ Toxic สุดท้ายคนเก่งคนอื่นในทีมจะค่อยๆ ลาออกไป และเราจะเหลือเพียง "คนเก่งที่โดดเดี่ยว" อยู่ในองค์กรที่พังทลาย
บทสรุปส่งท้ายสำหรับคนทำงาน
ไม่ว่าคุณจะเก่งแค่ไหน อย่าลืมรักษา "พื้นที่ส่วนตัวของหัวใจ" และแบ่งปันพลังบวกให้กับคนรอบข้าง เพราะท้ายที่สุดแล้ว งานที่ประสบความสำเร็จที่สุด ไม่ใช่งานที่ทำเสร็จคนเดียว แต่คืองานที่ทุกคนในทีมเดินไปถึงเส้นชัยพร้อมรอยยิ้มครับ
โฆษณา