แด่เพื่อนที่กำลังหลงทาง : บทสนทนาถึงเพื่อนที่กำลังหลงทางในโลกการทำงาน
ในวันที่เราทำงานแบบ "ส่งๆ" เพราะใจไม่อิน ผลลัพธ์ที่สะท้อนกลับมามักจะเป็นคำวิจารณ์ที่เจ็บปวด และหลายครั้งเราเผลอเอาคำวิจารณ์เหล่านั้นมา "ลดทอนคุณค่า" ของตัวเอง จนหลงลืมไปว่าเราเคยเป็นใคร และเคยบินได้ไกลแค่ไหน
เมื่อวานนี้ผมได้นั่งฟังเพื่อนสนิทคนหนึ่งพรั่งพรูความอัดอั้นผ่านสายโทรศัพท์ เขาเล่าถึงความรู้สึกดิ่งลึกที่ต้องทำงานที่ไม่อยากทำ พอโดนสั่งแก้ก็รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ยิ่งพยายามจะก้าวออกไปหาโอกาสใหม่ด้วยการยื่นใบสมัครนับสิบที่แต่กลับเงียบสนิท ยิ่งทำให้เขาสงสัยใน "โปรไฟล์" และ "ตัวตน" ของตัวเอง
1. งานที่ไม่อิน ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีศักยภาพ
สิ่งแรกที่ผมต้องทำในฐานะเพื่อนและ HR คือการช่วยเขา "ดึงสติ" กลับมาที่ความจริง ผมเตือนความจำเขาถึงโปรเจกต์ก่อนหน้าที่เขาเคยทำจนได้เข้าชิงรางวัลระดับนานาชาติ
ผมบอกเขาว่า "ศักยภาพของคุณไม่ได้ลดน้อยลงเลย แต่มันถูกบดบังด้วยความคิดที่ตัดสินตัวเองต่างหาก" ฝีมือระดับรางวัลยังอยู่ในตัวคุณเสมอ เพียงแต่ในวันที่ใจหม่นหมอง เราแค่มองไม่เห็นแสงสว่างในตัวเองเท่านั้นเอง
2. เมื่อโลกบอกให้เรา "รอ"
ความเจ็บปวดของการยื่นใบสมัครแล้วไม่มีใครเรียกสัมภาษณ์ คือหนึ่งในบททดสอบที่บีบคั้นที่สุดครับ หลายคนรีบสรุปว่า "เราไม่เก่งพอ" ทั้งที่ความจริงอาจเป็นเรื่องของ "จังหวะที่เหมาะสม (Timing)" ในโลกของการหางาน มีปัจจัยมากมายที่เราควบคุมไม่ได้ ทั้งทิศทางเศรษฐกิจ หรือความต้องการเฉพาะของบริษัทนั้นๆ ในวินาทีนั้น สิ่งเดียวที่ทำได้และยากที่สุดคือ "การรอคอยอย่างมีวุฒิภาวะ" การรอไม่ได้แปลว่าเราหยุดนิ่ง แต่คือการรักษาใจไม่ให้พังไปก่อนที่โอกาสจะมาถึง
3. บทสนทนาที่ไม่มีข้อสรุป...คือการเริ่มต้นใหม่
หลังจากคุยกันยาวเหยียด เราอาจจะยังไม่มีคำตอบว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร หรือที่ไหนจะโทรมาเรียกสัมภาษณ์ แต่สิ่งที่เพื่อนได้รับคือ "พื้นที่ปลอดภัย" ที่ได้ระบายตะกอนในใจออกมา
ในฐานะคนกลาง ผมเรียนรู้ว่าบางครั้งหน้าที่ของเราไม่ใช่การยัดเยียดคำตอบที่สวยหรู แต่คือการยืนยันให้เขามั่นใจว่า "คุณค่าของคุณไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนครั้งที่เขาเรียกสัมภาษณ์ หรือคอมเมนต์ในอีเมลงานที่ต้องแก้ไข"
บทสรุปสำหรับคนทำงานที่กำลังท้อ
หากวันนี้คุณรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าเพราะงานไม่เป็นใจ หรือโอกาสใหม่ยังมาไม่ถึง อยากให้ลองหยุดตัดสินตัวเองดูสักพัก ศักยภาพของคุณเป็นเหมือน "เพชร" ที่ต่อให้มีโคลนมาพอกไว้จนมิด มันก็ยังเป็นเพชรวันยังค่ำ
จงรอคอยอย่างมีความหวัง และเชื่อในจังหวะของชีวิต เพราะ พิมพ์เขียวของความสุข บางครั้งก็ต้องใช้เวลาในการก่อสร้างนานกว่าที่เราคิด
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
