ทิฐิมานะ และการวางใจให้ถ่อมตน

“ทิฐิมานะ” คือความยึดถือในตัวเอง เช่น ความรู้สึกว่าเรามีประสบการณ์มากกว่า อยู่มานานกว่า หรือเก่งกว่า จนเผลอมองข้ามหรือรู้สึกเหนือกว่าผู้อื่น
มีตัวอย่างในพระพุทธศาสนา จากกลุ่มศากยวงศ์ เช่น พระอานนท์ พระอนุรุทธะ ที่ยอมให้อุบาลี ซึ่งเดิมเป็นช่างกัลบก บวชก่อน เพื่อที่ตนจะได้กราบไหว้ เป็นการฝึกใจให้ละความยึดติดในชาติกำเนิดและสถานะของตนเอง
ในชีวิตการทำงานก็เช่นกัน แม้เราจะอยู่ในองค์กรมานาน มีประสบการณ์มาก หรือมีบทบาทสำคัญ ก็ยังควรวางใจให้ถ่อมตน เปิดรับ และให้เกียรติผู้อื่นเสมอ
แบบอย่างของความถ่อมตน คือ พระสารีบุตร ผู้มีปัญญาเลิศ แต่กลับวางใจอ่อนน้อม เปรียบตนเหมือน “ผ้าขี้ริ้ว” คือไม่ถือตัว ไม่ยกตนเหนือใครเหมือน “โคเขาขาด” ที่ไม่คิดจะไปแข่งขันเอาชนะใครหรือเหมือน “เด็กที่รู้จักประมาณตน” ที่สำรวมและไม่วางตนเกินฐานะ
สำหรับผู้ที่ทำงานมานาน ทุ่มเท เสียสละ ทำในสิ่งที่คนอื่นทำได้ยาก หรือทำมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน สิ่งเหล่านี้เป็นคุณค่า เป็นความดีที่ควรระลึกถึงด้วยความภูมิใจ แต่ขณะเดียวกัน
ต้องระวังไม่ให้ความภูมิใจนั้น กลายเป็นความยึดติด หรือความรู้สึกว่า “เราสำคัญกว่า”
เจริญพร
โฆษณา