EP.1 ลัคกี้...ที่ไม่ลัคกี้
ถ้าทุกคนเข้ามาดูโปรไฟล์ของผม ทุกคนจะเห็นคำแนะนำตัวของผม คือ ดูแลผู้ป่วยภาวะความจำเสื่อม และน้องหมาอีกสามตัว วันนี้ผมอยากเล่าเรื่องของเจ้าลัคกี้เพราะมันคือตัวแรกที่เอามาเลี้ยง
เจ้าลัคกี้ เป็นหมาที่เกิดอยู่ใต้ร้านอาหารกึ่งบาร์ ซึ่งแฟนผมเป็นผู้จัดการอยู่ร้านนี้ ลัคกี้ตอนเกิดใหม่ๆเป็นหมาที่น่าสงสารมาก กินนมก็ไม่ทันพี่ๆน้องๆในฝูง โดนแย่งตลอด
พอตัวอื่นเขาอิ่มกันหมดแล้ว ลัคกี้จะเข้าไปกินนมแม่ แม่มันก็ลุกหนีเดินออกไปที่อื่น แฟนผมก็ต้องไปจับแม่มันนอนเพื่อให้ลัคกี้ได้กินนม ลืมบอกลัคกี้เป็นหมาเพศผู้นะ
ลัคกี้ไม่ได้โชคดีเหมือนชื่อ เพราะมันไม่หล่อไม่น่ารักเหมือนพี่น้องในฝูงมัน พวกพี่น้องในฝูงมัน เวลามีคนมาเจอเขาก็ขอเอาไปเลี้ยง เหลือแต่ลัคกี้ไม่มีใครเอา
ต้องบอกก่อนว่าแฟนผมเป็นคนไม่เลี้ยงสัตว์ ไม่สนใจไม่คิดจะเลี้ยงด้วยซ้ำ แต่พอเห็นลัคกี้ ก็ถ่ายรูปส่งไลน์มาให้ดูทุกวัน ถามผมว่าจะเลี้ยงมันดีไหม ผมก็บอกปฏิเสธไป
ที่ผมปฏิเสธไปเพราะเลี้ยงลูกหมาต้องมีเวลา และพอดิบพอดี ผมก็อยู่บ้านทำงานที่บ้าน เพราะต้องดูแลพ่อที่ป่วย เราสองคนก็เลยตัดสินใจพา "ลัคกี้" มาเลี้ยงที่บ้าน
ด้วยที่ผมกับแฟนไม่เคยเลี้ยงลูกหมามาก่อน และลัคกี้มีอายุแค่1เดือน ความรู้สึกผมในตอนนั้นการเลี้ยงลูกหมาอายุ1เดือน เหมือนเลี้ยงเด็กคนหนึ่งเลย ตื่นมาฉี่ทุกชั่วโมง กินนมก็ยาก ป้อนก็ไม่ค่อยกิน
ลัคกี้เป็นหมาที่เอาใจยาก กินยาก เอาแต่ใจ แฟนผมเลี้ยงแบบตามใจสุดๆ ไม่ดุไม่ตี ยิ่งทำให้ลัคกี้ยิ่งดื้อ แต่ผมดุผมสอนผมตี แต่ก็ไม่ทันแล้ว เพราะลัคกี้ สถาปนาตัวเองเป็นจ่าฝูงในบ้านเรียบร้อยแล้ว
แต่ลัคกี้เป็นหมาที่ฉลาดมาก สอนอะไรแป๊ปเดียวก็ทำเป็น ไม่ว่าจะนั่ง ขอมือ ผมเคยดูคลิปของต่างประเทศ ที่เขาเล่นกับหมา คือปาของเล่นไปแล้วให้หมาวิ่งไปเก็บของเล่นมาให้เรา ผมอยากให้หมาผมทำได้ เลยลองเล่นกับลัคกี้ เล่นกับมัน3-4รอบ มันก็เล่นเป็นเลย ผมก็ดีใจที่มันฉลาดดี
จนลัคกี้อายุครบ 1 ขวบ ความสงบสุขอยู่กับเราได้ไม่นาน แฟนผมจำเป็นต้องเอาหมามาเลี้ยงอีก2ตัวเป็นเพศเมียทั้งคู่ น้องใหม่สองตัวนี้ก็มีเรื่องราวที่เกือบจะไม่รอดชีวิต เดี๋ยวจะเล่าเรื่องน้องสองตัวนี้ใน EP. อื่นนะครับ EP. นี้ขอเป็นเรื่องของลัคกี้ก่อน
ลัคกี้ผู้เคยเป็นหมาตัวเดียวในบ้าน ถูกตามใจทุกอย่าง แล้ววันนี้มีน้องเพิ่มมาอีกสองตัว ซึ่งก็พ่อแม่เดียวกันแต่คนละคอก แรกๆก็อยู่กันได้ มีการดุน้องบ้างเพราะน้องดื้อ แต่เวลาจะตีน้องลัคกี้จะกระโดดเข้ามาห้าม เดี๋ยวลัคกี้จะดุเอง
อยู่ด้วยกันได้2เดือน น้องๆเริ่มเป็น Heat อาการประมาณว่าติดสัด ผมก็เรียกไม่ถูก ลัคกี้เริ่มมีอาการกระวนกระวาย ผมจึงแยกน้องๆออกจากลัคกี้ แต่ก็ไม่หาย ยิ่งหงุดหงิด เห่าหอน จะไปหาน้องๆให้ได้
เป็นแบบนี้อยู่2วัน แฟนผมเลยตัดสินใจติดต่อหมอที่มาฉีดยาให้ลัคกี้เป็นประจำ เพื่อให้หมอมารับลัคกี้ไปทำหมัน แต่หมอว่างตอน5โมงเย็น แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ประมาณบ่าย3โมง ลัคกี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการตัวสั่น
แล้วก็กระโดดมาเกาะผม ผมไม่รู้ว่าลัคกี้เป็นอะไร แล้วอยู่ๆลัคกี้ก็ลงไปกัดขาผม ผมก็รีบจับลัคกี้และอุ้มขึ้นมา ลัคกี้ก็กัดที่หลังมือข้างซ้ายผม และกัดแขนทั้งสองข้าง ผมไม่รู้จะทำยังไง เลยอุ้มลัคกี้ไปไว้นอกบ้านแต่ก็ยังอยู่ในรั้วบ้านนะครับไม่ได้ออกไปที่ถนน
ผมมองไปรอบๆตัวผม มีแต่เลือดผมเต็มไปหมด แต่แปลกที่ผมไม่เจ็บแผลเลย มันรู้สึกชาๆ ผมมองดูลัคกี้ มันดูคลั่งดูบ้า พยายามกัดประตูจะเข้าบ้านให้ได้ ผมเริ่มมีสติ รีบโทรหากู้ภัยเพื่อจะให้มารับผมไปโรงพยาบาล
แต่ทางพี่ๆกู้ภัยขอให้ผมจับหมาไว้ก่อน เพราะถ้าหมาอยู่ข้างนอกเขาก็ไม่กล้าเข้ามาเหมือนกัน ผมเข้าใจเป็นใคร ใครก็กลัว และผมก็ไม่กล้าจับเหมือนกัน ตอนนี้ผมกลัวลัคกี้มากๆ
ผมเลยโทรหาแฟนผม (แฟนผมไปทำงานวันที่เกิดเหตุผมอยู่บ้านคนเดียว) ให้ช่วยติดต่อ ตำรวจหรือหน่วยงานต่างๆที่จะจับสัตว์ได้ มาช่วยผมหน่อย คำตอบที่ได้คือโยนกันไปกันมา ผมรู้สึกหมดหวังมาก ผมเริ่มรู้สึกกลัวเพราะมันไม่รู้สึกเจ็บแผลแต่มันชาไม่รู้สึกอะไรเลย
แล้วผมก็นึกขึ้นได้ว่า มีเบอร์ส่วนตัวพี่กู้ภัยที่เคยมาช่วยจับงูที่บ้านให้ ผมเลยติดต่อไป พอพี่เขารับสายผมก็เล่าเหตุการณ์ให้เขาฟัง พี่เขาดีมากเขาพยายามช่วยผมเต็มที่ ติดต่อเพื่อนๆเขาให้เข้ามาช่วย ไม่เกิน20นาที พี่กู้ภัยก็มาช่วยผม
พอพี่กู้ภัยมาถึง ก็ยังไม่กล้าเข้ามา พี่กู้ภัยดูท่าทีลัคกี้สักพัก เขาบอกมันไม่ดุ เลยเอาสวิงจับลัคกี้เอาไว้ ลัคกี้ก็ยอมให้จับไม่ได้ดิ้นหรือกัดพี่กู้ภัย จากนั้นพี่กู้ภัยก็ทำแผลให้ผม ผมมองไปที่ลัดกี้ อยู่ๆผมก็ร้องไห้ออกมาเพราะผมสงสารมันและรักมันมาก และพี่กู้ภัยก็พาผมไปโรงพยาบาล
หลังจากนั้น ทางเขตก็ติดต่อมา ถามแฟนผมว่าจะเลี้ยงต่อไหม แฟนผมเลยมาปรึกษาผมว่าจะเอายังไงต่อดี ผมบอกกับแฟนตรงๆว่าผมกลัว แต่ก็รักมัน เราตกลงจะเลี้ยงต่อ ทางเขตก็ใจดีมารับลัคกี้กับน้องอีกสองตัวไปทำหมัน
ระหว่างที่เด็กๆทำหมัน ทางเขตบอกใช้เวลา4-5วัน แฟนผมคิดว่าบริเวณบ้านเราพอมีเนื้อที่ ก็เลยจ้างคนมาทำคอกให้ลัคกี้ กว้างประมาณ 6x3 เมตร คิดว่าลัคกี้คงไม่อึดอัด
ตอนนี้ลัคกี้อยู่ในคอกได้ 4เดือนแล้ว ผมไม่ได้ขังไว้ตลอดนะ พาไปเดินเล่นทุกวัน พาเดินเข้าบ้าน พามาเจอน้องๆ ระหว่างเดินเล่นก็ฝึกให้ลัคกี้ฟังคำสั่ง มันก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้างตามสไตล์จ่าฝูงของลัคกี้
ผมหวังว่าสักวันลัคกี้จะเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยกันได้เหมือนเดิม แต่ดูเหมือนมันจะชอบอยู่ในคอก 6x3 เมตร ของมันมากกว่าในบ้านเพราะมันรำคาญน้องๆของมัน
ส่วนเรื่องของน้องๆของลัคกี้ทั้งสองตัวเนี่ย จะบอกว่ามันโชคร้ายมาก แต่ในความโชคร้ายมันก็ยังมีความโชคดีอยู่ เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังใหม่นะครับ
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
