เมื่อวาน เวลา 06:46 • นิยาย เรื่องสั้น

EP.4 อี๊ครับ เราโดนเชิญไปออกงาน

3 เดือนผ่านไป......
เจินกำลังนั่งเด็ดผักอยู่ที่โต๊ะกินข้าว
ส่วนตาต้านั่งตัดคลิปอยู่ข้างๆ
เสียงพากย์ในคลิปดังออกลำโพง
“กาแฟแก้วนึงร้อยสี่สิบ ปลูกบนดาวอังคารเหรอ”
ตาต้าหัวเราะเองอีกรอบ
ทั้งที่ฟังมาสิบกว่ารอบแล้ว
เจินเงยหน้าขึ้น
"ขำอะไรนักหนา"
"อี๊ตลกจริง"
"อี๊พูดเรื่องจริง"
"นั่นแหละ"
---
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น
ตาต้าก้มมองมือถือ
ก่อนค่อยๆ เบิกตากว้าง
"อี๊"
"หือ"
"มีคนเชิญเราไปออกงาน"
เจินยังเด็ดผักต่อ
"งานอะไร"
"งาน Creator"
"..."
"เค้าเชิญช่องเรา"
เจินหยุดมือทันที
ก่อนเงยหน้าช้าๆ
"ช่องเรา?"
"ครับ"
"...เรามีช่อง?"
---
ตาต้าหัวเราะลั่น
ก่อนยื่นมือถือให้อ่าน
งานรวมครีเอเตอร์สายอาหารกับท่องเที่ยว local
มีทั้งสื่อ ทั้งแบรนด์ ทั้งร้านค้า
และช่องของพวกเขาถูกเชิญไปในฐานะ “ดาวรุ่งไวรัล”
เจินอ่านจบ
ก่อนเงียบไปพักหนึ่ง
แล้วถามขึ้น
"มีอาหารฟรีไหม"
"..."
"อี๊ถามจริง"
ตาต้าฟุบโต๊ะหัวเราะ
"มีครับ"
"ไป"
---
สองสัปดาห์ต่อมา
ทั้งคู่มายืนอยู่หน้า Hall ของศูนย์การค้าดังย่านลาดพร้าว
ตาต้ามาในเสื้อเชิ้ตโอเวอร์ไซซ์สีฟ้า กางเกงยีนส์
ส่วนเจินยังคงคุมโทนเรียบเท่เหมือนเดิม
เสื้อเชิ้ตสีดำ
กางเกงสแลค
รองเท้าหนัง
ดูเหมือน executive ที่เผลอหลุดเข้ามาในงาน influencer
---
ตาต้ามองรอบงานอย่างตื่นเต้น
คนถือกล้องเดินกันวุ่นวาย
บางคนแต่งตัวสีสะท้อนแสงจนเจินต้องหรี่ตา
"อี๊"
"หือ"
"ตื่นเต้นไหม"
เจินมองคนตรงหน้าเวที
"..."
"..."
"เหมือนประชุมบริษัท"
"หา?"
"แค่เปลี่ยนจาก PowerPoint เป็น ring light"
ตาต้าหัวเราะทันที
---
ยังเดินไม่ทันถึงในงาน
ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหา
"ขอโทษนะคะ"
เธอยิ้มตื่นเต้นมาก
"ใช่อี๊ใน TikTok ไหมคะ"
เจินชะงัก
ก่อนหันไปมองตาต้าเหมือนจะถามว่า
"นี่เกิดอะไรขึ้น"
ตาต้ายิ้มกว้าง
"ใช่ครับ"
ผู้หญิงคนนั้นยกมือถือขึ้นทันที
"ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ"
เจินนิ่งไปสองวินาที
ก่อนตอบเรียบๆ
"ได้ค่ะ"
แล้วหันไปกระซิบตาต้าเบาๆ
"อี๊ต้องยิ้มไหม"
ตาต้าหลุดขำ
"ยิ้มหน่อย"
เจินพยายามยิ้ม
แต่สีหน้ายังเหมือนกำลังอนุมัติงบประมาณประจำปีอยู่ดี
---
หลังถ่ายรูปเสร็จ
ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้นอีก
"หนูดูคลิปตอนกินบัวลอยตอนเครียดงานทุกวันเลยนะคะ"
เจินชะงักนิดหนึ่ง
"มันช่วยหายเครียดเหรอ"
"มากเลยค่ะ"
เธอยิ้ม
"เหมือนได้กลับไปกินข้าวกับญาติ"
---
หลังอีกฝ่ายเดินไป
เจินเงียบไปพักหนึ่ง
ตาต้าหันมอง
"เป็นไร"
"...ไม่คิดว่าจะมีคนดูจริงจังขนาดนี้"
"มีสิ"
ตาต้ายิ้มบางๆ
"คนชอบอี๊เยอะนะ"
เจินพึมพำเบาๆ
"แปลกดี"
---
ในงานมีบูธอาหารเต็มไปหมด
ตาต้ากำลังถ่าย vlog เล่น
ส่วนเจินเริ่มทำหน้าจริงจังทันทีที่เห็นป้ายราคา
"ข้าวเหนียวหมูปิ้งชุดนี้ร้อยยี่สิบ?"
"งานeventอี๊"
"หมูไปเรียนเมืองนอกมาเหรอ"
ตาต้าหัวเราะจนคนข้างๆ หันมามอง
และแน่นอน
มีคนจำเธอได้อีกแล้ว
---
"อี๊ใช่ไหมครับ"
ชายวัยประมาณสามสิบยิ้มกว้าง
"ผมชอบตอนอี๊บ่นมากเลย"
เจินถอนหายใจ
"อี๊ไม่ได้บ่น"
"..."
"อี๊วิจารณ์ตามข้อเท็จจริง"
ตาต้าหัวเราะจนตัวงอ
---
ช่วงเย็น
ทั้งคู่ถูกเชิญขึ้นเวทีเล็กๆ ของงาน
พิธีกรยิ้มตื่นเต้นมาก
"ตอนนี้เรากำลังพบกับช่องที่มาแรงที่สุดช่องหนึ่งเลยนะคะ"
ตาต้ายิ้มเขินๆ
ส่วนเจินนั่งนิ่งเหมือนมาประชุม audit
พิธีกรหันไปถาม
"อยากรู้มากเลยค่ะ ว่าคาแร็กเตอร์อี๊ในคลิปเป็น scripted ไหม"
เจินขมวดคิ้ว
"อะไรนะคะ"
"คือเตี๊ยมกันไหม"
เจินหันไปมองตาต้า
ก่อนตอบทันที
"ถ้าเตี๊ยมได้ขนาดนี้ อี๊ควรไปเขียนละคร"
คนทั้งงานหัวเราะลั่น
พิธีกรถามต่อ
"แล้วทำไมคนถึงชอบอี๊มากขนาดนี้นะคะ"
เจินนิ่งคิดจริงจังอยู่พักหนึ่ง
ก่อนตอบ
"อาจเพราะอี๊แก่"
ทั้งฮอลล์หลุดขำทันที
ตาต้าฟุบไมค์หัวเราะ
เจินพูดต่อหน้าตาเฉย
"คนแก่พูดอะไร คนจะเอ็นดู"
"ไม่ใช่ค่ะ!"
พิธีกรรีบแย้ง
"อี๊มีเสน่ห์มาก"
เจินพยักหน้า
"อันนี้ก็จริง"
---
หลังลงจากเวที
ตาต้ายังขำไม่หยุด
"อี๊"
"หือ"
"อี๊โคตรเป็นธรรมชาติ"
"อี๊เหนื่อย"
"ยังไม่ทันทำอะไรเลย"
"อี๊หมดพลังกะ Social"
---
ตาต้าหัวเราะเบาๆ
ก่อนส่งน้ำให้
เจินรับไปดื่ม
แล้วเงียบลงนิดหนึ่ง
"ต้า"
"ว่า"
"แกชอบทำงานแบบนี้ไหม"
ตาต้าชะงัก
ก่อนพยักหน้า
"ชอบ"
"เหนื่อยไหม"
"เหนื่อย"
"แล้วทำไมยังชอบ"
ตาต้ายิ้มบางๆ
ก่อนตอบ
"มันรู้สึกเหมือนเราได้เป็นตัวเองดี"
---
เจินมองหน้าเขาเงียบๆ
แล้วก็ยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง
เพราะเธอเข้าใจประโยคนั้นดี
มากกว่าที่ตาต้าคิด
---
ตอนกลับคอนโด
ทั้งคู่แวะกินข้าวมันไก่ข้างทาง
นั่งกินกันเงียบๆ ที่โต๊ะสแตนเลสเล็กๆ
ตาต้าก้มดูยอดฟอลที่กำลังขึ้นเรื่อยๆ
ก่อนพูดขึ้น
"อี๊"
"หือ"
"เราจะดังจริงๆ ปะ"
เจินจิ้มแตงกวาขึ้นมากิน
ก่อนตอบเรียบๆ
"ไม่รู้"
"..."
"แต่ถ้าดังแล้วอย่าหลงตัวเอง"
"ครับ"
"แล้วก็อย่าโกงภาษี"
"..."
"อี๊พูดจริง"
ตาต้าหัวเราะทันที
ส่วนเจินก็ก้มกินข้าวต่อ
ใต้แสงไฟส้มๆ ของกรุงเทพยามค่ำ
เมืองเดิม
ชีวิตเดิม
แต่แปลกดี
ที่ทั้งคู่เริ่มรู้สึกว่า
วันพรุ่งนี้น่ารอขึ้นทุกวัน
โฆษณา