EP.8 อี๊ครับ เราเหมือนกำลังมีอนาคต
เช้าวันอาทิตย์
ตาต้าตื่นมาเพราะเสียงเครื่องปริ้นเตอร์
เขางัวเงียเดินออกจากห้อง
ก่อนชะงัก
เจินกำลังนั่งหน้าตึงอยู่หน้าโต๊ะกินข้าว
รอบตัวเต็มไปด้วยเอกสาร
โน้ตบุ๊ก
เครื่องคิดเลข
แฟ้ม
โพสต์อิทสีต่างๆ
เหมือนสำนักงานบัญชีกลับมาเปิดกิจการอีกครั้ง
"...อี๊"
"หือ"
"นี่อะไร"
"วางระบบ"
"..."
ตาต้ามองแฟ้มตรงหน้า
มีป้ายเขียนว่า
รายรับ
รายจ่าย
ลูกค้า
ภาษี
สัญญา
เขานิ่งไปเลย
"อี๊"
"ว่า"
"เรายังเป็นช่องกินเที่ยวอยู่ไหม"
เจินพิมพ์ต่อโดยไม่เงยหน้า
"ถ้ารายได้ถึงเกณฑ์แล้วไม่จัดระบบ"
"..."
"สรรพากรจะกินเที่ยวเราแทน"
ตาต้าฟุบโต๊ะหัวเราะทันที
---
6 เดือนที่ผ่านมา
ทุกอย่างโตเร็วมาก
เร็วเกินกว่าที่ทั้งคู่ตั้งตัวทัน
จากคลิปเล่นๆ
ตอนนี้เริ่มมีร้านติดต่องานจริงจังทุกวัน
บางร้านอยากจ้างรีวิว
บางร้านอยากให้ดู branding
บางร้านอยากให้ช่วยทำ TikTok ทั้งช่อง
จนตาต้าเริ่มตอบแชตแทบไม่ทัน
"อี๊"
"หือ"
"ผมกลัว"
เจินเงยหน้าขึ้นทันที
"อะไร"
"กลัวมันเป็นแค่ช่วงไวรัล"
เธอมองหน้าเขาเงียบๆ
ก่อนตอบเรียบๆ
"งั้นก็ทำให้มันไม่ใช่"
"..."
"ของบางอย่างดังเพราะโชค"
เจินหยิบแว่นขึ้นใส่
"แต่จะอยู่ได้นานไหม"
เธอมองเขาตรงๆ
"อยู่ที่ระบบ"
ตาต้านั่งเงียบ
แล้วก็เริ่มเข้าใจอีกครั้ง
ว่าทำไมอี๊ถึงไปได้ไกลในชีวิตการทำงาน
---
บ่ายวันนั้น
ทั้งคู่มานั่งทำงานกันที่คาเฟ่แถวอารีย์
ตาต้ากำลัง brainstorm content ใหม่
ส่วนเจินเปิด spreadsheet จริงจังเหมือนกำลังจะซื้อกิจการใคร
"อี๊"
"หือ"
"เราดูเหมือน startup มาก"
"อืม"
"แต่ startup คนอื่นดูเท่"
"..."
"ของเราเหมือนสำนักงานบัญชีเคลื่อนที่"
เจินเงยหน้าขึ้น
"แล้วตอนนี้ใครมีเงิน"
"..."
"อี๊"
"หือ"
"ขอโทษครับ"
ตาต้าหัวเราะเบาๆ
ก่อนหยิบมือถือขึ้นมา
"อี๊ ดูอันนี้"
เขายื่นจอให้ดู
มีคนเอาคำพูดเจินไปทำ meme เต็มอินเทอร์เน็ต
“ทุกวันนี้อะไรแพงก็ใช้คำว่าพรีเมียมหมด”
“ชีวิตจริงต้องดูต้นทุน”
“ความรักก็เหมือนกาแฟ แพง แล้วทำให้นอนไม่หลับ”
เจินอ่านเงียบๆ
ก่อนพึมพำ
"คนไทยว่างจริง"
ตาต้าหัวเราะ
ก่อนเลื่อนอีกโพสต์
คราวนี้เป็นคนรีวิวช่องพวกเขา
“ช่องนี้เหมือนนั่งกินข้าวกับญาติที่บ้าน”
“ดูแล้วใจเย็นลง”
“ชอบที่ไม่มีใครพยายาม perfect”
ตาต้าอ่านแล้วเงียบไปนิดหนึ่ง
ก่อนพูดขึ้นเบาๆ
"อี๊"
"หือ"
"ผมว่า…คนดูเค้าชอบเราเพราะเราดูธรรมดา"
เจินพยักหน้า
"ก็ดี"
"หา"
"ชีวิตจริงเหนื่อยพอแล้ว"
เธอจิบกาแฟ
"ไม่มีใครอยากดูคนสมบูรณ์แบบตลอดเวลาหรอก"
ตาต้านิ่งไป
แล้วรู้สึกว่าประโยคนั้น
เหมือนอี๊กำลังพูดกับตัวเองด้วย
---
ระหว่างนั่งทำงาน
เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นอีก
ตาต้าก้มอ่าน
ก่อนตาโตทันที
"อี๊"
"อะไร"
"มี agency ใหญ่ติดต่อมา"
"..."
"เค้าอยากชวนเราเข้าทีม"
เจินนิ่งไปนิดหนึ่ง
"อืม"
"อืมอะไร"
"แล้วแกอยากไหม"
ตาต้าชะงัก
ก่อนเงียบไป
เขามองหน้าจออยู่พักหนึ่ง
บริษัทใหญ่
เงินดี
ทีมพร้อม
มั่นคงกว่าแน่นอน
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
เขาคงตอบตกลงทันที
แต่ตอนนี้—
"ผมไม่รู้"
เขาพูดเบาๆ
"ทำไม"
ตาต้ามองหน้าอี๊
ก่อนหัวเราะนิดหนึ่ง
"ผมเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองกำลังสร้างอะไรสักอย่าง"
เจินมองเขาเงียบๆ
ก่อนยิ้มบางๆ
เป็นยิ้มเล็กๆ ที่ภูมิใจมาก
"ดี"
"..."
"โตแล้วนี่"
ตาต้าหลุดขำทันที
"พูดเหมือนผมเพิ่งหัดกินข้าวเอง"
"ก็ประมาณนั้น"
---
ตอนเย็น
ทั้งคู่กำลังเดินกลับรถ
จู่ๆ ฝนกรุงเทพก็ตกลงมาแบบไม่เตือนล่วงหน้า
"เฮ้ย!"
ตาต้าร้อง
ก่อนรีบวิ่งหาที่หลบ
ส่วนเจินยืนมองฟ้าอย่างเอือมๆ
"นี่แหละประเทศไทย"
ทั้งคู่วิ่งเข้ามาหลบใต้กันสาดร้านเก่าๆ
ฝนตกหนักมาก
คนอื่นเบียดกันเต็มไปหมด
ตาต้าหอบนิดๆ
ก่อนหันไปมองอี๊
เจินกำลังยืนมองฝนเงียบๆ
ไฟถนนสะท้อนละอองฝนเป็นสีส้มจางๆ
ผมสั้นของเธอปลิวเบาๆ ตามลม
ดูเท่เหมือนเดิม
แต่ก็ดูอ่อนลงกว่าเดิมมากเหมือนกัน
"อี๊"
"หือ"
"ช่วงนี้อี๊ดูมีความสุขขึ้นนะ"
เจินนิ่งไปนิดหนึ่ง
ก่อนหัวเราะเบาๆ
"เหรอ"
"อืม"
เธอมองฝนต่อ
ก่อนพูดขึ้นช้าๆ
"...เมื่อก่อนอี๊ใช้ชีวิตเหมือนวิ่งแข่ง"
"..."
"แต่ไม่รู้วิ่งไปไหน"
ตาต้าเงียบฟัง
เจินยิ้มบางๆ
"ตอนนี้อย่างน้อย"
เธอหันมามองหลาน
"อี๊ก็เริ่มสนุกระหว่างทางบ้างแล้ว"
ตาต้ายิ้มออกมาเงียบๆ
ก่อนพูดขึ้นเล่นๆ
"ซึ้งอะ"
เจินหรี่ตามองทันที
"เดี๋ยวตี"
ตาต้าหัวเราะลั่น
เสียงหัวเราะดังปนกับเสียงฝน
กับกรุงเทพยามเย็นที่ยังวุ่นวายเหมือนเดิม
แต่แปลกดี
ที่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น
ทั้งคู่กลับเริ่มรู้สึกมั่นคงขึ้นทีละนิด
---
คืนนั้นก่อนนอน
ตาต้านั่งมอง whiteboard เล็กๆ ที่เพิ่งซื้อมา
บนนั้นมีลิสต์เขียนไว้
ถ่ายคลิป
ตอบลูกค้า
วางแผน content
ออกแบบแพ็กเกจ
หา editor เพิ่ม
เขามองมันเงียบๆ อยู่พักหนึ่ง
ก่อนยิ้มออกมา
เพราะเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
ที่อนาคตของเขา
ไม่ได้ดูว่างเปล่าอีกแล้ว
อีกฝั่งของห้อง
เจินมองหลานอยู่เงียบๆ
ก่อนค่อยๆ ยิ้มตาม
บางที
สิ่งที่ช่วยคนคนหนึ่งจากความเหงา
อาจไม่ใช่การ “พัก”
แต่คือการได้รู้ว่า
พรุ่งนี้ยังมีใครบางคน
รอเราไปต่อด้วยกัน
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
