EP.11 : เพลงที่ยังร้องต่อไป
สามเดือนผ่านไป
ชีวิตของผมกลับเข้าสู่จังหวะเดิม
ยังทำงาน
ยังออกแบบฉลากยา
ยังแก้ Artwork ให้ทีม Marketing
พร้อมได้ยินคำว่า "แก้นิดเดียวค่ะ" ทุกสัปดาห์🤣
แต่มีอย่างหนึ่งที่เปลี่ยนไป
คือทุกเดือน ผมจะขับรถไปนครปฐมหนึ่งครั้ง
พร้อมกีตาร์คู่ใจ เพื่อไปหาป้าพร
วันเสาร์ปลายเดือน
ผมเลี้ยวรถเข้าบ้านของพี่เฟรน
บ้านคนจีนแบบเก่า ที่ด้านในเป็นโรงสี
และมีคนอยู่เต็มบ้านจริงๆ อย่างที่ป้าพรเคยเล่าให้ฟัง ก่อนที่พี่เฟรนจะมารับกลับนครปฐม
พอเดินเข้าไปในบ้าน เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นทันที
"อาม่า น้านนท์มาแล้ว"
น้องเกล น้องไกด์ ลูกสาว และลูกชายของพี่เฟรน ตะโกนประสานเสียงกันมาแต่ไกลแบบคนคุ้นเคย
ส่วนป้าพรยิ้มกว้าง โบกมือมาแต่ไกลเหมือนเด็กเจอเพื่อน
"เอากีตาร์มาด้วยไหม"
"เอามาครับ"
"ดี วันนี้ป้าจะซ้อมเพลงใหม่"🤣
ผมหัวเราะ
ดูเหมือนความฝันเรื่องร้องเพลงของป้าจะไม่มีวันเกษียณตามอายุจริงๆ
เย็นวันนั้น
เรานั่งรวมกันอยู่ใต้ต้นมะม่วงตรงมุมประจำของบ้าน
ผมหยิบกีตาร์ขึ้นมา
คอร์ดแรกดังขึ้น
ป้าพรเริ่มร้องเพลง
เพลงเดิม
เสียงเดิม
แต่ครั้งนี้มีเสียงหัวเราะของคนทั้งบ้านดังอยู่รอบ ๆ
ระหว่างพักเพลง
ประตูรั้วบ้านก็เปิดออก พร้อมหญิงสาวคนหนึ่งลากกระเป๋าเดินทางเข้ามา
"สวัสดีค่าาา"
เสียงสดใสจนทุกคนหันไปมอง
"อ้าว"
พี่เฟรนลุกขึ้นทันที
"กลับมาแล้วเหรอ"
"เพิ่งถึง เซอร์ไพรส์จ้า"
หญิงสาวคนนั้นยิ้มกว้างก่อนจะเดินเข้ามากอดพี่เฟรน
จากนั้นจึงหันมาทางป้าพรแล้วพุ่งเข้ากอดทันที
"อาโกว"
ป้าพรหัวเราะ
"ฟรีน"
"คิดถึงโกวไหม"
"คิดถึงสิ ถ้าไม่คิดถึงจะบินกลับมาทำไม"
ผมนั่งมองอยู่เงียบๆ
ฟรีนเป็นผู้หญิงตัวเล็ก
ผิวขาว
แก้มกลม
ยิ้มง่าย
เป็นคนประเภทที่พอหัวเราะแล้ว คนอื่นก็จะเผลอยิ้มตาม
"นนท์"
ป้าพรหันมาทางผม
"ครับ"
"นี่น้องฟรีน น้องสาวเฟรน"
"ลูกสาวคนเล็กของน้องชายป้า"
"เพิ่งกลับจากอเมริกา"
ผมยกมือไหว้ทันที
"สวัสดีครับ"
"สวัสดีค่ะ"
ฟรีนรีบยกมือไหว้ตอบแบบเกรงใจก่อนนั่งลงข้างพี่เฟรน
"เพิ่งกลับมาเลยเหรอครับ"
"ค่ะ ไฟลต์เช้า"
"เหนื่อยไหม"
"นิดหน่อยค่ะ แต่ดีใจที่ได้กลับบ้าน"
ฟรีนยิ้ม
แล้วป้าพรก็เริ่มโหมดอวดหลานทันที🤣
"น้องฟรีนเพิ่งเรียนจบ Digital Media จากอเมริกา"
"โห"
"เก่งนะครับ"
ฟรีนส่ายหน้า
"ไม่เก่งหรอกค่ะ"
"สุดท้ายก็กลับมานั่งตัดคลิปอยู่ดี"🤣
ผมหัวเราะ
"เป็น Editor เหรอครับ"
"ค่ะ ได้งานที่กรุงเทพแล้ว เริ่มเดือนหน้า"
"ยินดีด้วยนะครับ"
"ขอบคุณค่ะ"
"จะได้กลับมาเยี่ยมที่บ้านได้บ่อยๆ"
ฟรีนยิ้มบางๆ จากนั้นบทสนทนาก็เงียบลงเล็กน้อย
เงียบแบบคนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรก
ก่อนที่ป้าพรจะมองหน้าผม
แล้วมองหน้าฟรีน
ผมเริ่มไม่ไว้ใจสายตานั้นทันที🤣
"ดีเลย"
ป้าพรพยักหน้า
"ฟรีนก็อยู่กรุงเทพ"
"..."
"นนท์ก็อยู่กรุงเทพ"
"..."
"โกว"
พี่เฟรนถอนหายใจ ก่อนยิ้มมุมปาก
"เริ่มอีกแล้ว"
"อะไร" ฟรีนถาม
"โหมดแม่สื่อ"
"โกวไม่ได้เป็น"
"..."
"เป็น"
พี่เฟรนตอบทันที
ทั้งโต๊ะหัวเราะ
แม้แต่ฟรีนก็หัวเราะจนหน้าแดง
ส่วนผมเลือกก้มหน้าจับสายกีตาร์ เพราะไม่รู้จะตอบอะไร🤣
หลังจากนั้น
บทสนทนาก็ไหลไปเรื่อยๆ
เรื่องงาน
เรื่องชีวิตในอเมริกา
เรื่องการหาคอนโดให้ใกล้ออฟฟิชที่สุดเพราะน้องฟรีนไม่อยากตื่นเช้า🤣
และผมพบว่า
น้องฟรีนคุยสนุกกว่าที่คิด
ก่อนกลับ
ผมเก็บกีตาร์เข้ากล่องก่อนเดินไปที่รถ
"กลับแล้วนะครับ"
"ขับรถดี ๆนะลูก"
ป้าพรโบกมือ
"เดือนหน้ามาอีกนะ"
"มาอยู่แล้วครับ" ผมยิ้ม
"แล้วเอากีตาร์มาด้วย"
"ครับ"
"แล้ว..."
ป้าพรมองฟรีน
"..."
"อาโกว!🤣"
ทั้งบ้านหัวเราะพร้อมกัน
ผมส่ายหน้าแล้วเดินไปที่รถ
ก่อนจะเปิดประตู
"พี่นนท์คะ"
ผมหันกลับ
ฟรีนยืนอยู่ตรงนั้น
"ครับ"
"ขอบคุณนะคะ"
"เรื่องอะไรหรอครับ"
"เรื่องอาโกว"
"..."
"ทุกเรื่องเลยค่ะ"
"เจ๊เฟรนเล่าให้ฟังหมดแล้ว"
"ที่คอนโด"
"เรื่องร้องเพลง"
"เรื่องกีตาร์"
"เรื่องโรงพยาบาล"
ผมยิ้ม
"พี่ก็ไม่ได้ทำอะไรขนาดนั้นนะครับ"
ฟรีนยิ้ม ก่อนตอบ
"แต่สำหรับอาโกว คงไม่ใช่แบบนั้น"
"เพราะเจ๊บอกว่า ตอนนั้นอาโกวรู้สึกอุ่นใจมากๆที่ได้เจอพี่นนท์"
"แถมยังเล่าให้ฟังอีกว่า ถ้าตอนนั้นพี่นนท์ไปแจ้งนิติเรื่องอาโกวร้องเพลงรบกวน ป่านนี้คงไม่ได้เพื่อนกับพี่นนท์ละ 🤣"
ผมเผลอหัวเราะเสียงดัง แม้จะแอบเขินน้องฟรีนอยู่บ้าง
ลมเย็นพัดผ่านเบาๆ ก่อนที่เธอจะพูดต่อ
"แล้วก็..."
"ครับ"
"เสียงกีตาร์เพราะมากเลยค่ะ"
"..."
"ขอบคุณครับ"
ฟรีนยิ้ม แล้วเดินกลับเข้าบ้าน
ทิ้งให้ผมยืนอยู่คนเดียว พร้อมรอยยิ้มที่ไม่รู้ตัวว่าเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร
ระหว่างขับรถกลับกรุงเทพ ผมคิดถึงคืนแรก
คืนที่ผมหงุดหงิด เพราะมีคนร้องเพลงตอนสามทุ่ม
ตอนนั้น ผมคิดว่าเสียงนั้นเป็นปัญหา
แต่สุดท้าย มันกลับพาผมไปรู้จักมิตรภาพ ความทรงจำ เสียงหัวเราะ และผู้คนดีๆมากกว่าที่คิด
บางที
ชีวิตก็เป็นแบบนี้
เราไม่มีทางรู้เลยว่า เสียงเล็กๆที่รบกวนเราในวันหนึ่งจะพาเราไปพบอะไรบ้าง
และบางครั้ง ของขวัญที่ดีที่สุดในชีวิต อาจมาในรูปแบบของ
"คนข้างห้องที่ร้องเพลง"
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
