16 มิ.ย. เวลา 16:29 • ไลฟ์สไตล์

เมื่อ "คำวิจารณ์" ไม่เคยพาเราไปถึงคำตอบ

"ยังไม่ดี"
เป็นคำที่คนทำงานจำนวนไม่น้อยเคยได้ยิน
แต่คำพูดนี้มักทิ้งคำถามไว้เสมอว่า...
แล้วต้องทำอย่างไรจึงจะดีขึ้น
หลายองค์กรให้ความสำคัญกับการให้ Feedback เพราะเชื่อว่าจะช่วยยกระดับคุณภาพงาน แต่ในทางปฏิบัติ สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นเพียงการบอกว่าอะไรผิด โดยไม่ได้ชี้ให้เห็นว่าควรพัฒนาต่ออย่างไร
ผลลัพธ์คือ คนทำงานต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ด้วยการคาดเดา และหวังว่าครั้งหน้าจะตรงกับความคาดหวังมากกว่าเดิม
ปัญหาคือ การคาดเดาไม่ใช่วิธีเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ
นักจิตวิทยาและนักพัฒนาองค์กรแยกความแตกต่างระหว่าง Feedback และ Feedforward ไว้อย่างชัดเจน
Feedback คือการสะท้อนให้เห็นว่า สิ่งที่ทำไปแล้วยังมีข้อบกพร่องตรงไหน
ส่วน Feedforward คือการเสนอแนวทางว่า จากจุดนี้ควรปรับหรือพัฒนาต่ออย่างไร โดยมุ่งเน้นอนาคตมากกว่าการตัดสินอดีต แนวคิดนี้ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางโดย Marshall Goldsmith นักคิดด้านภาวะผู้นำและการพัฒนาองค์กร ซึ่งเสนอว่า การชี้ทางไปข้างหน้ามักช่วยให้ผู้คนเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมได้ดีกว่าการวิจารณ์สิ่งที่ผ่านไปแล้ว
ทั้งสองอย่างต่างมีความสำคัญ แต่เมื่อมีเพียง Feedback โดยไม่มี Feedforward คำวิจารณ์ก็อาจกลายเป็นเพียงคำตัดสิน มากกว่าจะเป็นเครื่องมือในการพัฒนา
ลองนึกถึงคนทำงานที่ได้รับมอบหมายให้คิดไอเดียหรือแก้ปัญหาด้วยตัวเอง
เมื่อส่งงานแล้ว ได้รับคำตอบว่า
  • 1.
    ​ประเด็นยังไม่ชัด
  • 2.
    ​แนวคิดยังไม่แข็งแรง
  • 3.
    ​งานยังไม่ตอบโจทย์
แต่ไม่มีใครบอกว่าควรเริ่มต้นจากตรงไหน หรือยกตัวอย่างแนวทางที่ใกล้เคียงให้เห็นภาพ
เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ซ้ำ ๆ การแก้ไขจึงกลายเป็นการลองผิดลองถูก มากกว่าการเรียนรู้จากประสบการณ์
นั่นจึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมการให้ข้อเสนอแนะเพียงครึ่งเดียว จึงไม่เพียงพอต่อการพัฒนาคน
ปรากฏการณ์นี้สอดคล้องกับแนวคิด Learned Helplessness หรือ "ภาวะเรียนรู้ว่าความพยายามไม่ก่อให้เกิดผลลัพธ์" ซึ่งเสนอโดยนักจิตวิทยา Martin Seligman จากการศึกษาพบว่า เมื่อคนเรารับรู้ว่าความพยายามของตนไม่สามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ได้ พวกเขามักลดแรงจูงใจและหยุดพยายาม แม้ว่าภายหลังจะมีโอกาสประสบความสำเร็จก็ตาม
เมื่อคนเราพยายามหลายครั้ง แต่ไม่เคยได้รับความชัดเจนว่าควรปรับปรุงอย่างไร สมองจะค่อย ๆ ลดแรงจูงใจลง เพราะไม่เห็นความเชื่อมโยงระหว่าง "ความพยายาม" กับ "ผลลัพธ์"
จากภายนอก คนคนนั้นอาจดูเหมือนขาดความกระตือรือร้น
แต่ภายใน เขาอาจกำลังสับสนว่า ควรเดินต่อไปในทิศทางใด
หัวหน้าหรือบรรณาธิการที่ดี ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบให้ทุกเรื่อง
แต่ควรช่วยให้ทีมมองเห็นทิศทางที่ชัดเจนขึ้น
การบอกว่า "ยังไม่ดี" อาจใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที
แต่การอธิบายว่า "ลองเริ่มจากตรงนี้" อาจเปลี่ยนทั้งวิธีคิด คุณภาพของงาน และความมั่นใจของคนทำงานในระยะยาว
เพราะเป้าหมายของการให้ข้อเสนอแนะ ไม่ใช่การพิสูจน์ว่าใครผิด
แต่คือการทำให้คนอีกคนมีโอกาสพัฒนาได้ดีกว่าเดิม
ท้ายที่สุด คนทำงานไม่ได้ต้องการคำชมตลอดเวลา
สิ่งที่พวกเขาต้องการ คือความชัดเจนมากพอที่จะเรียนรู้และเติบโต
คำวิจารณ์ทำให้เรารู้ว่า "อะไรยังไม่ดี"
แต่คำแนะนำต่างหาก ที่ทำให้เรารู้ว่า "จะทำให้ดีขึ้นได้อย่างไร"
เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ได้หมดไฟจากการถูกวิจารณ์
แต่หมดไฟ เมื่อถูกวิจารณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยไม่เคยมีใครบอกว่า ควรเดินต่อไปทางไหน
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
  • 1.
    ​Goldsmith, M. (2002). Try Feedforward Instead of Feedback.
  • 2.
    ​Seligman, M. E. P. (1975). Helplessness: On Depression, Development, and Death.
โฆษณา