ลักษณะที่มาของหนังสือ
เดิมเชื่อว่าต้นฉบับคำแปลของ "มหาราชวงค์พงษาวดารพม่า" คงเก็บอยู่ในหอสมุดแห่งชาติ พระนครจึงไปขอถ่ายสำเนา แต่พบแค่สำเนาที่หอสมุดแห่งชาติ "กหช."[กองหอสมุดแห่งชาติ] ๒๕๒๗(42ปีที่แล้ว) พอไปติดต่อกับจดหมายแห่งชาติก็ไม่พบอยู่ดี
ด้วยเหตุนี้จะได้พบข้อความอยู่ใน "พงศาวดารมอญพม่า" เป็นหนึ่งในเรื่องประชุมภาคที่ ๑ ( เป็นที่ระลึกในงาน พลตรีพระศัลเวทยวิเศษฏ์ หรือสาย คชเสนี )วันที่ 4 มกราคม ๒๕๑๐
ในคำนำของกรมศิลปากรในวันที่ 13 ธันวาคม ๒๕๐๙ ตอนหนึ่งในหนังสือ ยกคำอธิบายของสมเด็จพระบรมวงค์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้นิพนธ์ในฉบับแรกว่า
"พระบาทสมเด็จพระจอมกล้าเจ้าอยู่หัวให้ขุนสุนทรโวหาร กรมพระอาลักษณ์ กับขุนอักษรรามัญ นายชำเปรียญ นายสุดเปรียบ นายจุเป็นล่ามแปลไทย"
เมื่อจุลศักราช ๑๒๑๙ (พ.ศ.2400) ต้นฉบับเป็นภาษารามัญ"เพราะพงศาวดารพม่าเขามีอีก 1 เรื่องกำลังแปลเป็นหนังสือยืดยาวหลายเล่ม"[สมุดฝรั่ง]
จะเห็นว่าเรื่อง มหาราชวงศ์ ฉบับของหอพระสมุด ทรงกล่าวว่ายังไม่พบต้นฉบับที่แปล
จากดังกล่าวสรุปได้ว่า วันที่ ๑๓ ธ.ค.๒๕๐๙ กรมศิลปากรหาต้นฉบับแปลที่แปลไม่เจอ จนก่อนพ.ศ.2535 มีการตีพิมแล้ว อยู่ที่กองจดหมายแห่งชาติ อ.ตรีอมาตยกุล ขอถ่ายสำเนาไว้ ส่งต่อให้พลตรี ราชวงศ์คุภวัตย์ เกษมศรี ต่มาได้ถ่ายสำเนาแจกให้ผู้สนใจรวมถึง กองจดหมายเหตุเป็นผู้เก็บ(พ.ศ.2527) แต่ต้นฉบับพิมดีดได้หายไป เพื่อให้เผยแพร่เร็วขึ้นจึง ถ่ายสำเนา(ภาพถ่าย)ที่ชัดๆได้อยู่
นับเวลาก่อนออกตรวจ 30 วันลงวันที่ 30 พ.ย.2544 ว่าได้พบฉบับพิมดีดเก็บรักษาอย่างดี(ไมโครฟิล์ม) รวมเป็น"พระราชวิจาร์ณ เรื่องพงศาวดารพม่า "ปึกเอกสาร510แผ่น
ดังนั้นจึงขอบทนำเพื่อเสนอใหม่เพื่อกันการหายทางเทคนิค
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
