“สอนเก่ง” vs “ทำเก่ง”
คนเก่งบางคนไม่เคยสอนเราเป็นเรื่องเป็นราวเลยครับ
แต่แค่ได้ทำงานอยู่ใกล้ๆ กลับทำให้เราเปลี่ยนวิธีคิดไปตลอดชีวิต
ผมเคยได้ยินประโยคหนึ่งบ่อยๆ ว่า
“ถ้าทำได้ ก็ต้องสอนได้สิ”
แต่จากประสบการณ์ทำงาน ผมไม่แน่ใจว่าจริงเสมอไปครับ
ผมเคยทำงานใกล้ๆ กับคนเก่งหลายคน บางคนแทบไม่ได้สอนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวเลยด้วยซ้ำ 😅
แต่แค่ได้สังเกตวิธีทำงานของเขา ก็เรียนรู้ได้เยอะมาก
เวลาเจอปัญหา เขาถามอะไรเป็นอย่างแรก
เวลาโดนกดดัน เขารีบตัดสินใจ หรือดูข้อมูลก่อน
เวลาเห็นต่าง เขาแยกเรื่องงานออกจากเรื่องคนยังไง
และเวลาเจอเรื่องยาก เขาเลือกทำอะไร รวมถึง เลือกไม่ทำอะไร
หลายอย่างไม่ได้อยู่ในตำรา และเจ้าตัวอาจอธิบายเป็น Framework ไม่ได้ด้วยซ้ำ
เขาแค่ใช้ประสบการณ์จนรู้ว่า ตอนไหนควรเดินต่อ ตอนไหนควรหยุด และเรื่องไหนยังไม่ควรรีบตัดสินใจ
ตรงนี้ทำให้ผมแยกได้ว่า
“ทำเก่ง” กับ “สอนเก่ง” เป็นคนละ Skill
คนทำเก่งอาจมีความรู้สะสมจนกลายเป็นสัญชาตญาณ
พอให้ถอดออกมาเป็น Step 1, 2, 3 ก็อาจอธิบายได้ไม่ดีเท่าตอนลงมือทำจริง
แล้วถ้าเจอคนแบบนี้ เราจะเรียนรู้จากเขายังไง?
สำหรับผม วิธีหนึ่งคือ “เข้าไปทำงานใกล้ๆ แล้วสังเกต”
อย่าดูแค่ว่าเขาทำอะไรสำเร็จ
แต่ให้ดูด้วยว่า เขาคิดยังไงก่อนลงมือ
ถามอะไร
ให้น้ำหนักกับข้อมูลไหน
ตัดอะไรทิ้ง
และตัดสินใจยังไงตอนข้อมูลไม่ครบ
บางอย่างเราอาจยังไม่เข้าใจในวันนั้นครับ
แต่เมื่อเห็นซ้ำๆ ลองทำเอง แล้วกลับมาทบทวน เราจะเริ่มจับ Pattern ได้
ผมเลยรู้สึกว่า การเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องเกิดจากครูหรือโค้ชที่คอยอธิบายเสมอไป
บางครั้ง คนที่สอนเราได้มากที่สุด อาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังสอนอยู่
“เพราะบางความรู้ไม่ได้ส่งต่อผ่านคำอธิบาย แต่ส่งต่อผ่านการได้เห็นว่า คนเก่งคิดและลงมือทำอย่างไรจริงๆ ครับ”
#วันละเรื่องสองเรื่อง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
