ทำเป็น ≠ อยู่เป็น
“ทำเป็น” อย่างเดียวไม่พอ “อยู่เป็น” อย่างเดียวก็ไม่พอ (บทเรียนก่อนประเมินผลงานประจำปี)
ใกล้ถึงช่วงทบทวนผลงานประจำปีอีกแล้วครับ เวลาผ่านไปเร็วเหมือนเดิม 😅
ช่วงนี้ผมกลับมาคิดทบทวนถึงเรื่อง “KPI, Strategy และความรับผิดชอบในการทำงาน” ในปีนี้ เพราะทั้งหมดสะท้อนคำถามสำคัญว่า
“เราทำงานเป็นจริงหรือไม่ และรู้จักทำงานร่วมกับผู้คนและข้อจำกัดต่างๆ มากพอหรือเปล่า?”
สำหรับผม
* “ทำเป็น” คือความสามารถในการเปลี่ยนเป้าหมายให้เป็นผลงานจริง
* ส่วน “อยู่เป็น” คือการเข้าใจผู้คน บริบท และเงื่อนไขรอบตัว เพื่อให้งานสำเร็จอย่างยั่งยืน
* ถ้า “อยู่เป็น” แต่ไม่มีผลงาน ก็อาจเหลือเพียงการเอาตัวรอด
* ขณะเดียวกัน ถ้า “ทำเป็น” แต่ทำงานกับคนอื่นไม่ได้ ผลงานก็อาจเกิดขึ้นได้เพียงชั่วคราว
1. KPI ต้องเป็นเป้าหมายที่เข้าใจร่วมกัน
* สำหรับผม “KPI คือสิ่งที่เราตกลงร่วมกันว่าจะทำให้สำเร็จ” โดยมีเป้าหมาย วิธีวัดผล และเงื่อนไขที่ชัดเจน
* การตั้ง KPI จึงเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของทั้งผู้กำหนดและผู้รับผิดชอบ หากบริบทเปลี่ยน ก็ควรทบทวนและปรับให้เหมาะสม ไม่ใช่รอจนสิ้นปีแล้วค่อยถกเถียงกัน
2. Strategy คือการกำหนดทิศทางและเลือกวิธีเดิน
* Strategy คือการกำหนดทิศทาง จัดลำดับความสำคัญ และเลือกวิธีลงมือทำ
* ไม่ใช่เพียงรอให้ปัญหาเกิดแล้วค่อยแก้ แต่ต้องรู้ว่าจะพาทีมไปทางไหน เลือกทำหรือไม่ทำอะไร และสร้างเงื่อนไขอย่างไรให้เป้าหมายมีโอกาสสำเร็จ
* การตั้งรับ ลดความเสี่ยง หรือปรับแผนตามสถานการณ์ก็เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ได้ สิ่งสำคัญคือเรารู้ว่ากำลังเลือกทางไหน และเพราะอะไร?
3. ความรับผิดชอบต้องดูทั้งผลงานและวิธีทำงาน
* การมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี เข้าใจบริบทองค์กร และสร้างความร่วมมือ เป็นทักษะสำคัญที่ช่วยให้งานสำเร็จ
* แต่ความสัมพันธ์ไม่ควรใช้ทดแทนความสามารถและความรับผิดชอบต่อผลงาน ขณะเดียวกัน ผลงานก็ไม่ควรเป็นเหตุผลในการละเลยคนอื่นหรือทำลายความร่วมมือ
* การทำงานที่ดีจึงควรมีทั้ง “ผลลัพธ์ที่มีคุณค่า วิธีการที่เหมาะสม และความสัมพันธ์ที่ทำให้ทีมเดินหน้าต่อได้”
4. แยกข้อจำกัดออกจากข้ออ้างอย่างเป็นธรรม
* ไม่ใช่ทุกอย่างจะสำเร็จตามแผน บางเรื่องมีข้อจำกัดที่อยู่นอกเหนือการควบคุม เช่น ทรัพยากรไม่เพียงพอ ตลาดเปลี่ยน หรือเงื่อนไขจากฝ่ายอื่น
* การยอมรับข้อจำกัดไม่ได้แปลว่าปัดความรับผิดชอบ แต่คือการมองสถานการณ์ตามจริง เพื่อปรับเป้าหมาย วิธีทำงาน หรือขอความช่วยเหลือให้เหมาะสม
* ขณะเดียวกัน เราควรถามตัวเองว่า สื่อสารความเสี่ยงเร็วพอหรือไม่ ขอทรัพยากรที่จำเป็นแล้วหรือยัง และปรับแผนเมื่อเห็นสัญญาณปัญหาหรือเปล่า
เมื่อใกล้ถึงเวลาประเมินผลงาน เราควรทบทวนอะไรบ้าง? เช่น
* ผลลัพธ์เป็นอย่างไร?
* เราทำงานร่วมกับคนอื่นได้ดีแค่ไหน?
* มีข้อจำกัดอะไร และจัดการอย่างไร?
* มีอะไรที่ควรรับผิดชอบหรือปรับปรุงในครั้งต่อไป?
สำหรับผม “ทำเป็น” ไม่ได้หมายถึงการทำงานคนเดียวให้สำเร็จ แต่คือการสร้างผลงานผ่านความสามารถ ความร่วมมือ และการตัดสินใจที่เหมาะสม
ส่วน “อยู่เป็น” ไม่ควรหมายถึงการเอาตัวรอดหรือรักษาความสัมพันธ์เพียงอย่างเดียว แต่คือการเข้าใจผู้คน อ่านบริบท และสร้างความร่วมมือที่ทำให้งานและทีมเดินหน้าต่อได้
ดังนั้น “ทำเป็น” และ “อยู่เป็น” จึงไม่ใช่สิ่งที่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่ต้องทำให้ทำงานร่วมกันได้ เพราะผลงานที่ยั่งยืนเกิดจากคนที่ “ทำงานให้สำเร็จ อยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ และรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ของตัวเอง”
ก่อนที่องค์กรจะประเมินตัวเราเอง เราควรถามตัวเองก่อนว่า
“เราทำเป็นพอที่จะสร้างผลงานจริง อยู่เป็นพอที่จะทำงานร่วมกับผู้คนและข้อจำกัดได้หรือไม่?” และใช้ทั้งสองสิ่งนี้เพื่อสร้างผลลัพธ์ที่มีคุณค่าแล้วหรือยัง?
สำหรับผม ปีนี้คงเป็นปีที่ “ต้องปรับปรุงอีกมาก” จากบทเรียนที่ได้รับครับ 🙏 แล้วคุณล่ะ? 🙂
#วันละเรื่องสองเรื่อง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
