เรื่องราวของคำว่า จิต..สงบ นั่นมันมีไม่ใครที่จะสามารถทำได้ไปตลอด เพราะ กายนั้นก็มีมายา มีกรรมที่ไหลออกมา มีขันธ์ห้าเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ที่ว่า กายนั้นเกิดมา แก่เจ็บตาย ความรู้ร้อนหนาว ที่เกิดขึ้นในกาย ก็เป็นทุกข์ ให้ผู้ที่อาศัย ที่ยึดกายนั้น เป็นทุกข์กับความร้อนความหนาว ที่เกิดขึ้น แล้วจิตนั้นก็ไม่สามารถอดทน นิ่งเฉยได้ .
เรื่ิองราวของกายนั้น พระที่ท่านอยากจะพ้นทุกข์ ท่านก็ไปหาที่ลำบาก เข้าป่า ..ไปนั่งเป็นตุ๊กตา ไม่มีอาหารอะไรติดตัว ไม่มีน้ำติดตัว ไม่มีขันน้ำ จะหาอาหารมาประทังสังขาร ก็ต้องเดินไกล หิวน้ำก็เดินไกล แล้วกลับมานั่งที่เก่า .นั่งกายนิ่งจิตนิ่งเฉย ไม่ขยับเขยื่อน เพื่อชนะทุกข์ของกาย ที่ไหลออกมาจากธาตุทั้งสี่ ที่ต้องอาศัยขันติเป็นบารมี
ความขันติเป็นบารมี จะทำให้เกิดปัญญาธรรม ตัดขาดชำระสะสาง พิจารณา เรื่องราวของสิ่งที่ยึดถือ กายนั้นเป็นเหมือนโลก ..ยึดถือสิ่งที่เกิด ที่ไหลขึ้นในกาย ก็ยึดโลก ต้องมาเกิดแก่เจ็บตายอีก
เรื่องราวของกายที่เป็นแก้วเจียระไน นั้น พระท่านถามว่า อยากได้มั้ย อยากได้ ก็ใช้กายนี้ที่เราอาศัย มาศึกษาธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า สร้างกายกรรม ให้เป็นกายบุญ แล้วนำกายบุญนั้นมา ประพฤติปฏิบัติธรรม..ให้จิตนั้น มีแสงสว่างเกิดขึ้น เมื่อมีแสงสว่างเกิดขึ้นมา หล่อเลี้ยง ทั้งกายทั้งจิต จิตก็มีความสุข ค่อยๆมีปัญญาธรรมเกิดขึ้น รู้จักโลก รู้จักธรรม
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
