21 ธ.ค. 2025 เวลา 17:18 • นิยาย เรื่องสั้น

ตอนที่ 2.22: สายธารแผ่กว้างเป็นร้อย

**[SCENE START]**
**EXT. โรงงานอุตสาหกรรมเก่าในย่านชานเมือง - ยามค่ำคืน (ต่อเนื่อง)**
เสียงกระสุนยังก้องอยู่ในอากาศ
ทุกคนในวงคนงานชะงัก ลุงชัยกุมแขนที่เลือดซึม มองกลุ่มนักการเมืองด้วยตาโต
ติณณ์ยืนตัวสั่น มองซองเงินในมือที่เพิ่งรับจากมงคล แล้วมองปืนในมือบอดี้การ์ดของนักการเมือง
มงคลหันกลับมา สีหน้าเปลี่ยนจากยิ้มเย็นเป็นตึงเครียด
**นักการเมือง (เสียงเย็นชา แต่ยิ้มมุมปาก):**
“เด็กคนนี้... มีค่ามากกว่าที่พวกนายคิด
แอปทุกองค์กรตรวจจับได้หมด – พลังงานสูงขนาดนี้
นายฉันต้องการเขาเพื่อ ‘โครงการใหญ่’ ของนายฉัน
พวกแก... ถอยไปซะ”
บอดี้การ์ดยกปืนขึ้นเล็งตรงไปที่มงคลและเขต
คนงานบางคนเริ่มถอยหลังด้วยความกลัว
สายธารที่เพิ่งแตกกิ่งเริ่มสั่นคลอน – พลังงานจากกล่องยังแผ่ซ่าน แต่ความหวาดกลัวทำให้คนบางคนลังเลสับสน
เขตก้าวออกจากเงา มือกำแน่น แอปสั่นเตือนภัยรุนแรง
**เขต (เสียงเด็ดขาด แต่ยังควบคุมได้):**
“ติณณ์ไม่ใช่ของใคร
เขาเป็นคน ไม่ใช่เครื่องมือขององค์กรไหน
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้”
**มงคล (หันมามองเขต แล้วมองกลุ่มนักการเมือง):**
“ฉันก็ต้องการเด็กคนนี้เหมือนกัน
เด็กคนนี้จะมาเป็นผู้นำของพวกเราในอนาคต
แต่พวกนาย... กำลังทำลายสมดุลทั้งหมด”
**กลุ่มนักการเมือง (หัวเราะดัง):**
“สมดุล? เงิน? พลังงานลึกลับ?
นายฉันมีอำนาจจริง ๆ – อำนาจที่ซื้อได้ทุกอย่าง กดหัวได้ทุกคน
รวมถึงชีวิตพวกนายด้วย”
สถานการณ์ตึงเครียดสุดขีด
สามฝ่ายจ้องกัน – มงคลกับลูกน้อง, เขตกับคนงาน, กลุ่มนักการเมืองกับบอดี้การ์ด
ติณณ์ยืนอยู่ตรงกลาง สับสนหนัก
แต่แล้ว...
แสงนวล ๆ จากกล่องที่ยังวางอยู่กลางวงคนงานเริ่มแผ่ซ่านแรงขึ้น
คนงานที่เคยลังเลเริ่มเอื้อมมือส่งกล่องต่อกันอีกครั้ง
สายธาร quantum แม้จะสั่นคลอน แต่ยังไม่ขาดตอน
พลังงานแผ่ไปถึงติณณ์ ทำให้เด็กหนุ่มเห็นวิสัยทัศน์อีกครั้ง – ภาพตัวเองในทางที่ไม่ต้องขายตัวให้ใคร
**ติณณ์ (เสียงสั่น แต่เริ่มแน่วแน่):**
“ผม... ไม่ไปกับใครทั้งนั้น
กล่องนี้ทำให้ผมเห็นทางอื่น”
เขาทิ้งซองเงินลงพื้น แล้วถอยกลับไปยืนข้างคนงาน
มงคลชะงักครั้งใหญ่ – เด็กที่เขาเกือบได้ เปลี่ยนใจอีกครั้ง
หัวหน้ากลุ่มนักการเมืองโกรธจัด ยกมือสั่งบอดี้การ์ด
**กลุ่มนักการเมือง:**
“ยิงเลย – เอาเด็กมาให้ได้”
*เปรี้ยง! เปรี้ยง!*
กระสุนพุ่งออกมา
เขตพุ่งเข้าไปผลักติณณ์และคนงานลงกับพื้น
มงคลและลูกน้องหลบหลังลังเหล็ก
แต่สายธาร quantum แผ่เกราะพลังงานบาง ๆ ปกป้องคนงานส่วนหนึ่ง – พลังจากแอปตอบสนองต่อความตั้งใจของเขต
ลุงชัยลุกขึ้น ตะโกน
**ลุงชัย:**
“พวกเราไม่ยอม!
เด็กคนนี้เป็นคนของพวกเรา!”
คนงานเริ่มลุกขึ้นยืนล้อมติณณ์
สายธารแผ่กว้างเป็นร้อยชีวิตในชั่วพริบตา – พลังงานจากกล่องเชื่อมโยงกับคนในชุมชนใกล้เคียงที่เคยได้รับมาก่อน โยงเป็นใยที่มองไม่เห็น
กลุ่มนักการเมืองเริ่มเห็นท่าไม่ดี สั่งถอย
**หัวหน้ากลุ่มนักการเมือง:**
“เชอะ! คืนนี้พวกเราจะพอแค่นี้ก่อน... สุดท้ายเด็กคนนี้จะเป็นของเราแน่”
เขาหันหลังเดินจากไป บอดี้การ์ดตาม
มงคลมองติณณ์ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มบาง ๆ
**มงคล (เสียงต่ำ):**
“นายเลือกดีแล้ว เด็กน้อย
แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ”
มงคลหันหลังจากไปเช่นกัน
เขตยืนขึ้น หายใจหอบ
ติณณ์มองเขา สายตายังลังเล แต่เริ่มมีความเคารพ
**ติณณ์:**
“พี่... กล่องนี้มันอะไรกันแน่?”
**เขต (ยิ้มเศร้า):**
“มันคือทางเลือก... ที่นายต้องเลือกเอง”
สายธารยังแผ่ต่อไปในความมืด
แต่เขตรู้ดี – สงครามเพิ่งเริ่มต้น
**[SCENE END]**
**คำคมปิดท้ายตอน:**
“เมื่อสามฝ่ายปะทะกันในความมืด...
สายธารที่แผ่กว้างอาจเป็นแสงเดียวที่เหลืออยู่
แต่แสงนั้น... ยังคงต้องเผชิญหน้ากับเงาที่ใหญ่กว่า”

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา