ตอนที่ 2.23: สายธารลุกลามเป็นพัน
**[SCENE START]**
**EXT. ตลาดนัดใหญ่ย่านบางนา - บ่ายแก่ ๆ**
ข่าวลือเรื่อง “กล่องลึกลับที่ทำให้คนอยากแบ่งปัน” แพร่กระจายราวไฟลามทุ่ง
จากคนงานโรงงานเมื่อสองคืนก่อน สายธาร quantum แผ่ขยายไปทั่วชุมชน ตอนนี้ถึงพันชีวิตแล้ว
แผงขายของในตลาดนัดเริ่มเงียบลงชั่วขณะ เมื่อคนกลุ่มใหญ่ยืนล้อมวงกันกลางลาน
กล่องสีเทาเงินใบเดิมถูกส่งต่อจากมือหนึ่งไปอีกมือหนึ่ง
ทุกคนที่เปิด ตาโตด้วยวิสัยทัศน์เดียวกัน – ภาพตัวเองในอนาคตที่ให้ต่อไม่สิ้นสุด
ติณณ์ยืนอยู่กลางวงนั้น สายตายังสับสนจากเหตุการณ์เมื่อคืน
เขาไม่ได้หนีไปกับมงคลหรือนักการเมือง แต่เลือกอยู่กับคนงานชั่วคราว
แอปของเขตสั่นเบา ๆ แจ้งเตือน: "สายธารถึง 1,000 – พลังงานเพิ่มพูน แต่ติณณ์ยังลังเล"
เขตยืนดูจากระยะไกล ใจเต้นแรง
เขาอยากเข้าไปดึงติณณ์กลับ แต่แอปเตือน "ห้าม force – ศักยภาพจะพัง"
แต่แล้ว...
เงาเขียวมรกตปรากฏขึ้นจากฝูงชน
ธรรม (Themis) เดินออกมาช้า ๆ ชุดเขียวมรกตตัดกับแสงแดดยามบ่าย
ดาบโฮโลแกรมในมือเรืองแสงจาง ๆ
ลูกน้องสองคนยืนประกบข้าง – พวกเขาตามรอยติณณ์มาตลอด
**ธรรม (เสียงต่ำแต่หนักแน่น):**
“เด็กคนนี้... ไม่ควรอยู่ในสายธารที่อ่อนแอแบบนี้
ลงโทษคนผิดคือการปกป้องคนดี
ติณณ์ – มานี่ซะ ฉันจะให้โอกาสที่นายจะได้แข็งแกร่งและช่วยปกป้องคนอื่นได้จริงๆ”
ติณณ์ชะงัก มองธรรมด้วยตาสั่น
เขตกำมือแน่น โกรธจนแอปสั่นเตือน "พลังงานเริ่มไม่เสถียร"
**เขต (เสียงดังลั่น):**
“สายธารนี้สร้างจากความสามัคคีของทุกคน
ดีกว่าดาบที่ตัดทำลายทุกอย่างทิ้ง!”
ธรรมหันมามองเขต ดาบโฮโลแกรมสว่างวาบ
**ธรรม:**
“นายยังดื้อเหมือนเดิมเลยนะ
สายธารนายทำให้คนผิดรอดพ้น
ติณณ์ควรอยู่กับฉัน – เพื่อยุติธรรมที่แท้จริง”
คนในตลาดเริ่มถอยห่าง สถานการณ์ตึงเครียด
เขตดื้อรั้น ส่งกล่องใบใหม่ให้คนใกล้ติณณ์เพื่อขยายสายธารเร็วขึ้น
แอปตอบสนอง – พลังงานแผ่แรง แต่เริ่มชะงักเพราะความโกรธของเขา
ติณณ์มองกล่อง แล้วมองธรรม
สายตาลังเลหนัก
**ติณณ์ (เสียงสั่น):**
“ผม... ยังไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหน
แต่การลงโทษทุกคน... มันน่ากลัวเกินไป”
ธรรมชะงักครั้งแรก
ดาบในมือสั่นเล็กน้อย
**ธรรม (เสียงต่ำลง):**
“สายธารของนาย... จะสร้างความยุติธรรมได้จริงเหรอ?”
แต่ก่อนที่เขตจะตอบ
เสียงไซเรนรถตำรวจดังขึ้นจากไกล ๆ
ลูกน้องนักการเมือง (จากเมื่อคืน) โผล่มาจากฝูงชน ถืออาวุธลับ
พวกเขายังไม่ยอมแพ้ – ต้องการติณณ์เพื่อโกงโครงการใหญ่
**ลูกน้องนักการเมือง (ตะโกน):**
“เด็กคนนั้นเป็นของนายใหญ่เรา!
ใครขวาง... ตาย!”
คนในตลาดแตกตื่น
เขตพุ่งเข้าไปปกป้องติณณ์
ธรรมยกดาบขวางลูกน้องนักการเมืองโดยไม่รู้ตัว
มงคลโผล่จากอีกด้าน ส่งลูกน้องช่วยสกัดเช่นกัน
**มงคล (กระซิบกับตัวเอง):**
“ยังไม่ถึงเวลาที่เด็กคนนี้จะตกเป็นของใคร... นอกจากฉัน”
สถานการณ์วุ่นวาย – สี่ฝ่ายปะทะกันเบา ๆ
สายธารชะงักชั่วคราวจากความโกรธและความกลัว
เขตยืนกลางวง เหงื่อไหล
รู้ตัวว่าตนดื้อรั้นเกินไป – สายธารเกือบแตกเพราะเขา
ติณณ์มองเขต สายตาเริ่มเห็นอะไรบางอย่าง
**ติณณ์ (เสียงแผ่ว):**
“พี่... ทำไมพี่ถึงสู้ขนาดนี้?”
**[SCENE END]**
**คำคมปิดท้ายตอน:**
“เมื่อสายธารลุกลามเป็นพัน...
มันอาจกลายเป็นคลื่นที่ไม่มีใครควบคุมได้
แม้แต่คนที่จุดเริ่มต้นเอง”
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
