ตอนที่ 2.24: วันที่สายธารกลืน
**[SCENE START]**
**EXT. ตลาดนัดใหญ่ย่านบางนา - บ่ายแก่ ๆ (ต่อเนื่องจาก 2.23)**
ความวุ่นวายยังไม่จบ
ลูกน้องนักการเมืองยกอาวุธขึ้นเล็งตรงไปที่ไรเดอร์และคนในละแวกนั้น
ธรรมยืนดาบโฮโลแกรมเรืองแสง ขวางทางลูกน้องนักการเมืองโดยสัญชาตญาณ
เขตยืนปกป้องติณณ์ด้านหน้า มือกำแน่น แอปสั่นเตือน "พลังงานไม่เสถียร – ควบคุมอารมณ์"
คนในตลาดแตกตื่นวิ่งหนี แต่สายธาร quantum ยังแผ่เกราะพลังงานบาง ๆ ปกป้องคนงานและติณณ์
**ลูกน้องนักการเมือง (ตะโกน):**
“เด็กคนนั้นเป็นของนายใหญ่!
ใครขวาง... ตายสถานเดียว!”
ติณณ์ตัวสั่น ยืนกอดกล่องแน่น สายตาหวาดกลัว
เขตโกรธจัด ก้าวเข้าไปข้างหน้า
**เขต (เสียงดัง):**
“พวกแกไม่มีสิทธิ์แตะต้องเด็กคนนี้!”
แต่ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลาย...
หมอกดำสนิทแผ่ซ่านออกมาจากทางเข้าตลาดราวกับควันพิษ
ทุกคนชะงัก หายใจติดขัดชั่วขณะ
นิล (The Void) เดินออกมาจากหมอกนั้นช้า ๆ
ชุดดำสนิท ตาดำไร้แสง ใบหน้าเรียบเฉยราวกับไม่มีชีวิต
เขาเดินตรงไปยืนขวางหน้านักการเมืองและลูกน้องโดยไม่พูดอะไร
**กลุ่มนักการเมือง (โกรธ):**
“แกเป็นใคร? ถอยไป!”
นิลยกมือขึ้นเบา ๆ
หมอกดำแผ่ปกคลุมลูกน้องนักการเมืองทันที
พวกเขาชะงัก ค่อย ๆ ลดอาวุธลง ตาเริ่มว่างเปล่า
ราวกับถูกดึงความตั้งใจรุนแรงออกไป
**นิล (เสียงกระซิบเย็นเยียบ):**
“วางลงซะ
ความรุนแรงนี้... เป็นเพียงมายา
ถ้าพวกเจ้าต้องการเด็กคนนี้จริง
ก็วางความโลภลงก่อน”
ลูกน้องนักการเมืองตัวสั่น แล้วค่อย ๆ ถอยหลัง
หัวหน้าแก๊งหน้าเสีย มองนิลด้วยตาตื่นตระหนก
**กลุ่มนักการเมือง:**
“แก... จาก The Void นี่เอง
อย่ามายุ่งเรื่องของพวกฉัน!”
แต่หมอกดำแผ่แรงขึ้น
กลุ่มนักการเมืองและลูกน้องรีบถอยหนีไปอย่างทุลักทุเล
ตลาดเงียบลงอีกครั้ง
ติณณ์มองนิลด้วยตาโต
**ติณณ์ (เสียงสั่น):**
“ขอบคุณครับ... แต่ทำไมถึงช่วยผม?”
นิลหันมามองติณณ์ ตาดำสนิทไร้แสง
**นิล:**
“เด็กน้อย... โลกนี้เต็มไปด้วยมายา
เงิน อำนาจ ความยุติธรรม... ล้วนหลอกลวงทั้งนั้น
ถ้านายวางทุกอย่างลง นายจะพบความสงบนิรันดร์
มาด้วยกันซะ ฉันจะให้ทางที่แท้จริง”
ติณณ์ลังเล มองกล่องในมือ แล้วมองนิล
เขตโกรธจนแอปสั่นแรง ก้าวเข้าไปขวาง
**เขต (เสียงดัง):**
“อย่าหลอกเขานะ!
การวางทุกอย่างลงแล้วจะเหลืออะไร?
สายธารนี้ให้ทางที่นายมีส่วนร่วม มีชีวิตต่อไป!”
นิลหันมามองเขต ยิ้มบาง ๆ ครั้งแรก
**นิล (เสียงกระซิบ):**
“นายยังดื้อเหมือนเดิม
สายธารนายให้ความหวัง... แต่ความหวังก็เป็นมายาเช่นกัน
วันหนึ่งนายจะเห็นเอง”
นิลหันหลังเดินกลับเข้าหมอกดำ
หมอกค่อย ๆ จางหายไปพร้อมร่างของเขา
ติณณ์ยืนนิ่ง มองทางที่นิลหายไป แล้วหันมามองเขต
**ติณณ์ (เสียงแผ่ว):**
“พี่... โลกนี้มันซับซ้อนจัง
เงินก็ดี ความสงบก็ดี สายธารพี่ก็ดี
ผม... ยังไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหน”
เขตยิ้มเศร้า เพราะเค้าเข้าใจความสับสนนั้น จากความไม่รู้
และเขารู้ว่าตัวเองดื้อเกินไป – ถ้าฝืน ติณณ์มากกว่านี้ เค้าอาจเสียเด็กคนนี้ไปตลอดกาล
คนในตลาดเริ่มกลับมา ส่งกล่องต่อกันอีกครั้ง
สายธารยังลุกลามต่อไป แต่ติณณ์ยังคงยืนลังเลอยู่
**[SCENE END]**
**คำคมปิดท้ายตอน:**
“เมื่อทุกฝ่ายปะทะกันเพื่อเด็กคนเดียว...
หวังว่าสายธารของเขต จะช่วยเด็กน้อยได้จริงๆ
แม้เด็กคนนั้น... ยังคงสับสนระหว่างแสงกับความว่างเปล่า”
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
