ความคิดเห็นบนคำถาม

พระสอนให้ดูความรู้สึกเกิดขึ้นที่กายและจิต แล้วดูการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึกว่าไม่เที่ยง โดยไม่ชอบไม่ชังความรู้สึกนั้นๆ แต่พอเจอความรู้สึกที่เจ็บปวด ทำไมวางเฉยยากจัง อดตอบโต้ไม่ได้ ทำอย้างไรดีครับ?
30 มิ.ย. 2023 เวลา 02:25 • ความคิดเห็น • 19 คำตอบ
คำตอบ (19)
  • สุดยอดคำตอบ
    ร่างกายมีเส้นประสาท ตอบโต้ดิ้นรน เพราะเจ็บปวดทรมาน ให้ปล่อยตามธรรมชาติ
    แต่จิตมีไว้รู้เห็นความจริงการเกิด-ดับ ฝึกพิจารณา น้อมรับ เฝ้ามองก่อนเกิดเหตุเสมอๆ เพื่อให้จิตคุ้นเคยเพิ่มกำลังสติ ระเบียบการยอมรับจะค่อยๆ เกิดขึ้นเอง ความเจ็บไม่ได้ลดลง แต่ความทุกข์จะเบาบางลงค่ะ...
  • เพราะไม่เคยปล่อยวาง ไม่ดับสูญไป
    มันตั้งอยู่และไม่ยอมดับไฟ ด้วยเรากระมังน้อ
  • ธาตุไฟอาจจะเข้าแทรก ต้องใช้พลังลมปราณของวัดเส้าหลินหรือหมัดหย่งชุนของปรมจารย์ยิปมันช่วยครับท่าน...อย่าลืมดื่มบัวหิมะพันปีที่เขาคุนลุ้นด้วยนะครับ
  • ต้องรีบละแล้วกลับมาดูลมครับ ไม่ต้องหลับตาก็ได้ ให้รู้อยู่ว่าเห็นอารมณ์นั้นๆเกิดขึ้นแล้วรีบดับไม่ต้องไปตามดูต่อโดยพิจารณาว่าอารมณ์ต่างๆความนึกคืดต่างๆเกิดขึ้นแบ้วเดี๋ยวมันก็ดับเองไม่ว่าอารมณ์สุขหรือทุกข์เช่นกันเพียงแต่อารมณ์ทุกข์จะดับอยากกว่าหน่อย เพราะอะไร เพราะเราไปยึดมั่นถือมั่...
  • ความรู้สึกเจ็บปวดทางกายทางใจเกิดขึ้นเพราะส่วนใหญ่จะรู้สึกว่าตนเองเป็นฝ่ายถูกกระทำมากกว่ากระทำเขา นี่คือทายาทของความโกรธพยาบาทอาฆาตมาดร้ายอยากเอาคืน เป็นการก่อเวร ทำให้เกิดกรรมไม่มีที่สิ้นสุด ก็ตามล่ากันทุกชาติไป แก้ด้วยการเห็นทุกข์ โทษของอารมณ์นี้ ที่บดบังความสว่างของจิ...
  • เพราะว่ายากจึงต้องฝึก
  • Credit: Chatgpt
    SCHATGPT
    เมื่อพบกับความรู้สึกที่เจ็บปวดหรือที่ทำให้ รู้สึกไม่เท่าทันกับสิ่งที่คุณต้องการ อาจเกิด จากสาเหตุต่าง ๆ ได้เช่นกัน อย่างที่คุณกล่าว ๆ ถึงว่า...
  • ต้องพยามข่มใจ และใช้เวลาฝึกปฏิบัติ ในการวางเฉย มันไม่แปลกหรอกครับที่คุณจะตอบโต้ ขนาดคนที่เข้าวัดประจำ บวชมานาน หลายๆคนก็วางเฉยแค่ตอนอยู่ในวัดได้ ออกจากวัดมาหรืออยู่คนเดียวบางคนก็ต้องระบายความรู้สึก ในรูปแบบที่ต่างกันไป โดยไม่ให้คนอื่นรู้
  • คุณคิดไปเอง ตัวความรู้สึก มันไม่ได้บอกมันเจ็บหรืออะไร ตัวความคิดมันเป็นตัวบอกว่าเจ็บต่างหาก
  • ท่านให้ดูเป็นผู้เฉยๆ เห็นก็สักแต่ว่าเห็น เมื่อเห็นแล้วไม่ปรุงแต่งให้เกิดเรื่องราว
     
    ปุถุชนทั่วไปยึดถือเอาทุกสิ่ง ทุกอย่าง แม้แต่อารมณ์ก็ถือจนปล่อยวางไม่ได...