ความคิดเห็นบนชุมชน
เรื่องสั้นสะท้อนสังคม
- 41โพสต์
- 0คำถาม
- 7สมาชิก
- เมื่อกาลเวลาผันผ่านจนตะวันจวนเจียนจะลับขอบฟ้า ในบางห้วงเวลาที่เธอนั่งทอดอารมณ์ทบทวนทุกซอกทุกมุมของบาดแผลในอดีตหัวใจที่เคยเต็มไปด้วยไอพยาบาทกลับค้นพบสัจธรรมบางอย่างอันน่าประหลาดใจ... อ่านต่อ
- ภาพความทรงจำในวัยเยาว์ไหลบ่าเข้ามาสมทบ มันคือรอยต่อของประวัติศาสตร์บ้านเมือง คละเคล้าไปกับหยาดน้ำตา ความรักของพ่อ และความโหดร้ายของคุณย่าที่ไม่มีวันเจือจาง เป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ประกอบให้ภาพชีวิตของเด็กหญิง...
- ม้วนฟิล์มความทรงจำในวัยเยาว์ยังคงหมุนย้อนกลับไปอย่างไม่หยุดยั้ง บันทึกฉากชีวิตที่มีทั้งความสุขเล็กๆ ตามประสาเด็กและความรุนแรงระดับเฉียดตายที่สลักลึกเป็นรอยแผลเป็นทั้งทางกายและทางใจมา... อ่านต่อ
- ฉันก้าวเข้าสู่วัย 30 ปี (ราวปี พ.ศ. 2541) ด้วยความมุ่งมั่นที่จะสร้างรากฐานชีวิตที่มั่นคงในประเทศไทยฉันและสามีชาวญี่ปุ่นตกลงใจสร้างบ้านหลังใหญ่ร่วมกัน ทว่าด้วยความไร้เดีย... อ่านต่อ
- ฉันจำได้แม่นยำ วันนั้นเป็นช่วงเดือนตุลาคม หลังจากวันเกิดอายุครบ 20 ปีเต็มได้ไม่นานทันทีที่ก้าวเท้าลงจากเครื่องบิน อากาศเย็นยะเยือกของแผ่นดินญี่ปุ่นก็กรู... อ่านต่อ
- ฉันเดินกลับไปที่ร้านอาหารเดิมเพื่อหวังจะขอพึ่งพิงน้ำพักน้ำแรงอีกครั้งทว่าโชคร้ายที่ตำแหน่งตรงนั้นมีคนใหม่เข้ามาแทนที่เสียแล้ว ฉันจึงต้องก้าวเท้าออกไปสมัครงานที่ใหม่...
- ในความมืดมิดบนรถสองแถวที่แล่นเอื่อยๆ เข้าสู่ตัวเมือง หัวใจที่แตกสลายของเด็กหญิงวัย 15 ปีไม่มีพื้นที่เหลือให้ความโกรธแค้น มีเพียงก้อนสะอื้นที่จุกแน่นอยู่ในอกแล... อ่านต่อ
- สิทธิ์ในการเรียนต่อถูกพรากไป พร้อมกับเงินแสนที่เป็นหยาดเหงื่อสุดท้ายของพ่อที่ถูกชุบมือเปิบไปอย่างหน้าด้านๆในวัยใกล้ 13 ปี ฉันถูกแม่บังคับให้ไปรับจ้างดำนา เกี่ยวข้าว และถางหญ้าใ... อ่านต่อ
- วันแรกที่ฉันได้ก้าวเท้ากลับมาสู่บ้านของแม่... มันตรงกับช่วงเวลาที่เด็กนักเรียนชั้น ป.6ทุกคนกำลังจดจ่ออยู่กับการสอบปลายภาค และการเลือกโรงเรียนเพื่อศึกษาต่อใน...
- ความอึดอัดขยะแขยงที่สะสมจนถึงขีดสุด บังคับให้เด็กหญิงชั้น ป.6 อย่างฉันตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำฉันรวบรวมความกล้าแอบขโมยเงินของคุณย่ามา 300 บาท ตั้งใจจะใช้เป็นค่าตั๋ว...
